۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَّرَاۤئِ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُوْلًا فَيُوْحِيَ بِاِذْنِهٖ مَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ عَلِيٌّ حَكِيْمٌ
wa mā kāna libasyarin ay yukallimahullāhu illā waḥyan au miw warā'i ḥijābin au yursila rasūlan fa yūḥiya bi'iżnihī mā yasyā'(u), innahū ‘aliyyun ḥakīm(un).
Bɔ é jɛxa ɖɔ gbɛtɔ́ ɖé ni ɖɔ xó n’i zɛ nǔɖexlɛ́mɛ gblamɛ alǒ gbɔn avɔ e è sɔ́ dó cyɔn nǔ jí é gudo alǒ mɛsɛ́dó (wɛnsagun) ɖé sɛ́dó è, bɔ enɛ gudo ɔ, é na ɖè nǔ e é jló é xlɛ́ ɛ kpo gbè tɔn kpo ǎ. Nǔgbó ɔ́, é wɛ nyí Nǔbǐwúkpétɔ́ ɔ́, Nǔnywɛ́tɔ́ ɔ́.
اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ
in huwa illā waḥyuy yūḥā.
Nǔ ɖebǔ zɛ (Al-Qur’an) wu ǎ, é nyí nǔɖexlɛ́mɛ e è ɖè xlɛ́ (n’i é),
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
b’ɛ na zɔ́n bɔ fí e é ɖè é na nyí (ɖò) gǎ wè alǒ sɛkpɔ mɔ̌ (ɖò fí ɖevo).