۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَّرَاۤئِ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُوْلًا فَيُوْحِيَ بِاِذْنِهٖ مَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ عَلِيٌّ حَكِيْمٌ
wa mā kāna libasyarin ay yukallimahullāhu illā waḥyan au miw warā'i ḥijābin au yursila rasūlan fa yūḥiya bi'iżnihī mā yasyā'(u), innahū ‘aliyyun ḥakīm(un).
आणि एखाद्या मनुष्यासाठी हे शक्य नाही की अल्लाह त्याच्याशी बोलू, जोपर्यंत हे प्रकटीकरणाद्वारे किंवा एखाद्या भिंतीच्या मागेून होत नाही, किंवा अल्लाह एखादा दूत (मानवांसाठी) पाठवतो आणि त्याला आपल्या परवानगीने जे काही तो इच्छितो ते प्रकट करतो. निःसंशय, तो अत्युच्च, सर्वज्ञ आहे.
اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ
in huwa illā waḥyuy yūḥā.
ते (कुरआन) त्याच्याकडे प्रकट केलेले एक दिव्यज्ञान आहे,
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
जोपर्यंत तो दोन धनुष्यांच्या लांबीइतका किंवा त्याहूनही जवळ आला.