۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَّرَاۤئِ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُوْلًا فَيُوْحِيَ بِاِذْنِهٖ مَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ عَلِيٌّ حَكِيْمٌ
wa mā kāna libasyarin ay yukallimahullāhu illā waḥyan au miw warā'i ḥijābin au yursila rasūlan fa yūḥiya bi'iżnihī mā yasyā'(u), innahū ‘aliyyun ḥakīm(un).
და ადამიანს არ შეეფერება, რომ ალლაჰმა ელაპარაკოს მას, გარდა გამოცხადების გზით, ფარდის უკნიდან ან მაცნეს (ანგელოზით) გაგზავნით და შემდეგ მისი ნებართვით გამოუცხადოს მას ის, რაც სურს. ჭეშმარიტად, ის არის უზენაესი, ყველაზე ბრძენი.
اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ
in huwa illā waḥyuy yūḥā.
მხოლოდ (ყურანი) არის მისთვის გამოცხადებული მხოლოდ ერთი რამ,
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
ისე, რომ მანძილი (დაახლოებით) ორი მშვილდი ან უფრო ახლოს (ისევ) იყოს.