۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَّرَاۤئِ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُوْلًا فَيُوْحِيَ بِاِذْنِهٖ مَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ عَلِيٌّ حَكِيْمٌ
wa mā kāna libasyarin ay yukallimahullāhu illā waḥyan au miw warā'i ḥijābin au yursila rasūlan fa yūḥiya bi'iżnihī mā yasyā'(u), innahū ‘aliyyun ḥakīm(un).
અને કોઈ પણ માનવી માટે એ યોગ્ય નથી કે અલ્લાહ તેની સાથે વાત કરે, સિવાય કે ઈશારા દ્વારા અથવા પડદા પાછળથી અથવા કોઈ સંદેશવાહક (દૂત) મોકલીને અને પછી તેની પરવાનગીથી જે ઈચ્છે તે તેને પ્રગટ કરે. ખરેખર, તે સર્વોચ્ચ અને બુદ્ધિશાળી છે.
اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ
in huwa illā waḥyuy yūḥā.
(કુરાન) ફક્ત એક અવતરણ છે જે (તેમના પર) ઉતારવામાં આવ્યું છે,
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
જેથી અંતર (લગભગ) બે ધનુષ્ય અથવા (ફરીથી) નજીક હોય.