۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَّرَاۤئِ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُوْلًا فَيُوْحِيَ بِاِذْنِهٖ مَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ عَلِيٌّ حَكِيْمٌ
wa mā kāna libasyarin ay yukallimahullāhu illā waḥyan au miw warā'i ḥijābin au yursila rasūlan fa yūḥiya bi'iżnihī mā yasyā'(u), innahū ‘aliyyun ḥakīm(un).
І не належыць чалавеку, каб Алах гаварыў з ім інакш, як праз адкрыццё, ці з-за заслоны, ці праз пасланніка (анёла), а потым адкрываў яму з Яго дазволу тое, што пажадае. Сапраўды, Ён — Усявышні, Наймудрэйшы.
اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ
in huwa illā waḥyuy yūḥā.
Толькі (Каран) з'яўляецца адкрыццём, адкрытым (яму),
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
каб адлегласць была (прыкладна) на два паклоны або бліжэй (зноў).