۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَّرَاۤئِ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُوْلًا فَيُوْحِيَ بِاِذْنِهٖ مَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ عَلِيٌّ حَكِيْمٌ
wa mā kāna libasyarin ay yukallimahullāhu illā waḥyan au miw warā'i ḥijābin au yursila rasūlan fa yūḥiya bi'iżnihī mā yasyā'(u), innahū ‘aliyyun ḥakīm(un).
Æмæ адæймагæн æмбæлон нæу, цæмæй йемæ Аллах ныхас кæна, æрмæстдæр раргомæй кæнæ æмбæрзæны фæстæйæ, кæнæ минæвар (зæд) æрвитгæйæ æмæ йын уый фæстæ йæ барлæвæрдæй раргом кæна, цы йæ фæнды, уый. Æцæгæйдæр, Уый у Æппæты Уæлдæр, Æппæты Зондджын.
اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ
in huwa illā waḥyuy yūḥā.
(Хъуыран) йеддæмæ ницы у раргомгонд (йæм),
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
афтæмæй дæрддзæг уа дыууæ æрдынмæ æввахс кæнæ хæстæгдæр (ногæй).