۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَّرَاۤئِ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُوْلًا فَيُوْحِيَ بِاِذْنِهٖ مَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ عَلِيٌّ حَكِيْمٌ
wa mā kāna libasyarin ay yukallimahullāhu illā waḥyan au miw warā'i ḥijābin au yursila rasūlan fa yūḥiya bi'iżnihī mā yasyā'(u), innahū ‘aliyyun ḥakīm(un).
И мортлы оз лӧсяв, медым Аллах сёрнитіс сыкӧд сӧмын йӧзӧдӧмӧн либӧ вуаль сайсянь либӧ ыстӧмӧн ыстысьӧс (ангелӧс) да сэсся Аслас лэдзӧмӧн восьтіс сылы, мый Сійӧ кӧсйӧ. Збыльысь, Сiйö Медвылыс, Медвежöра.
اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ
in huwa illā waḥyuy yūḥā.
Нинӧм абу, сӧмын (Коран) — лэдзӧм (сылы), .
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
медым ылнаыс (примерно) кык стрелка либӧ матынджык (бӧр).