۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَّرَاۤئِ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُوْلًا فَيُوْحِيَ بِاِذْنِهٖ مَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ عَلِيٌّ حَكِيْمٌ
wa mā kāna libasyarin ay yukallimahullāhu illā waḥyan au miw warā'i ḥijābin au yursila rasūlan fa yūḥiya bi'iżnihī mā yasyā'(u), innahū ‘aliyyun ḥakīm(un).
Allanyň ynsan bilen diňe wahy arkaly, perdäniň arkasyndan ýa-da bir pygamber (perişde) iberip, soňra Öz rugsady bilen isleýän zadyny wahy etmek arkaly gürleşmegi dogry däldir. Elbetde, Ol iň beýik we iň akyldardyr.
اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ
in huwa illā waḥyuy yūḥā.
(Gurhan) diňe (ona) wahyý edilendir,
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
şonuň üçin aralyk (takmynan) iki ýaý ýa-da ondan hem ýakyn (ýene-de).