۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَّرَاۤئِ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُوْلًا فَيُوْحِيَ بِاِذْنِهٖ مَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ عَلِيٌّ حَكِيْمٌ
wa mā kāna libasyarin ay yukallimahullāhu illā waḥyan au miw warā'i ḥijābin au yursila rasūlan fa yūḥiya bi'iżnihī mā yasyā'(u), innahū ‘aliyyun ḥakīm(un).
Ka sa sega ni dodonu vua e dua na tamata me vosa vua o Allah vakavo ga ena ivakatakila se mai na daku ni dua na i ubi se ena nona tala e dua na italai (agilosi) ka qai vakatakila vua ena Nona veivakadonui na ka e vinakata. E dina sara, o Koya na Cecere Sara, na Vuku Duadua.
اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ
in huwa illā waḥyuy yūḥā.
E sega ni dua tale na ka ia (na Qur’an) e dua na ivakatakila e vakatakilai mai (vei koya), .
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
me rawa kina ni yawa (me baleta) e rua na dakaititi se voleka cake (vakadua tale).