۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَّرَاۤئِ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُوْلًا فَيُوْحِيَ بِاِذْنِهٖ مَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ عَلِيٌّ حَكِيْمٌ
wa mā kāna libasyarin ay yukallimahullāhu illā waḥyan au miw warā'i ḥijābin au yursila rasūlan fa yūḥiya bi'iżnihī mā yasyā'(u), innahū ‘aliyyun ḥakīm(un).
Kaj ne konvenas por homo, ke Alaho parolu al li krom per revelacio aŭ de malantaŭ vualo aŭ sendante mesaĝiston (anĝelon) kaj poste malkaŝante al li kun Lia permeso tion, kion Li volas. Vere, Li estas la Plejalta, la Plej Saĝa.
اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ
in huwa illā waḥyuy yūḥā.
Nenio krom (la Korano) estas revelacio rivelita (al li),
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
tiel ke la distanco estas (ĉirkaŭ) du arkoj aŭ pli proksime (denove).