وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ

wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).

மேலும் நிச்சயமாக, அல்லாஹ் உங்களுக்கு (அல் குர்ஆன்) வேதத்தில் (விதிகளை) அருளியுள்ளான்: அல்லாஹ்வின் வசனங்கள் (நிராகரிப்பவர்களால்) மறுக்கப்படுவதையும், ஏளனம் செய்யப்படுவதையும் நீங்கள் கேட்டால், அவர்கள் மற்றொரு உரையாடலில் ஈடுபடுவதற்கு முன்பாக, அவர்களுடன் அமராதீர்கள். ஏனெனில் (நீங்கள் தொடர்ந்து அவர்களுடன் அமர்ந்தால்), நிச்சயமாக நீங்களும் அவர்களைப் போலவே ஆகிவிடுவீர்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் நயவஞ்சகர்கள் மற்றும் நிராகரிப்பவர்கள் அனைவரையும் நரகத்தில் ஒன்று சேர்ப்பான்.

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَ ۚوَجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًا ۗوَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْكَ يُجَادِلُوْنَكَ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa minhum may yastami‘u ilaik(a), wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, ḥattā iżā jā'ūka yujādilūnaka yaqūlul-lażīna kafarū in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

மேலும் அவர்களில், உமது (முஹம்மதே!) ஓதுவதைக் கேட்பவர்களும் உள்ளனர்; அதை அவர்கள் புரிந்துகொள்ளாதபடிக்கு, நாம் அவர்களின் உள்ளங்களை மூடி, அவர்களின் காதுகளை அடைத்துவிட்டோம். சத்தியத்தின் எல்லா அடையாளங்களையும் அவர்கள் கண்டாலும்கூட, அவர்கள் அதை நம்ப மாட்டார்கள். ஆகவே, உம்மை மறுப்பதற்காக அவர்கள் உம்மிடம் வரும்போது, நிராகரிப்பாளர்கள், "இது (குர்ஆன்) முற்கால மக்கள் புனைந்த ஒரு கட்டுக்கதையைத் தவிர வேறில்லை" என்று கூறுகிறார்கள்.

وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

(முஹம்மதே!) மக்கள் நமது வசனங்களைக் கேலி செய்வதை நீர் கண்டால், அவர்கள் வேறு உரையாடலுக்குச் செல்லும் வரை அவர்களை விட்டுவிடும். மேலும், ஷைத்தான் உண்மையிலேயே உம்மை (இந்தத் தடையை) மறக்கச் செய்தால், மீண்டும் நினைவுக்கு வந்த பிறகு, அநியாயக்காரர்களுடன் அமராதீர்.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا قَالُوْا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاۤءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هٰذَآ ۙاِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā qālū qad sami‘nā lau nasyā'u laqulnā miṡla hāżā, in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

மேலும், நமது வசனங்கள் அவர்களுக்கு ஓதிக் காட்டப்பட்டபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக, நாங்கள் (இதுபோன்ற வசனங்களைக்) கேட்டிருக்கிறோம்; நாங்கள் விரும்பினால், நிச்சயமாக இதுபோன்ற ஒன்றை எங்களால் ஓதவும் முடியும். இது (அல்-குர்ஆன்) முன்னோர்களின் ஒரு கதையைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை."

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

மேலும், நமது வசனங்கள் அவர்களுக்குத் தெளிவாக ஓதிக் காட்டப்பட்டபோது, நம்மைச் சந்திப்போம் என எதிர்பார்க்காதவர்கள், "இந்தக் குர்ஆனைத் தவிர வேறு ஒரு நூலைக் கொண்டு வாருங்கள் அல்லது இதற்குப் பதிலாக வேறொன்றைக் கொண்டு வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "என் விருப்பப்படி இதை மாற்றுவது எனக்குப் பொருத்தமானதல்ல. எனக்கு அருளப்பட்டதை மட்டுமே நான் பின்பற்றுகிறேன். என் இறைவனுக்கு நான் மாறுசெய்தால், அந்த மாபெரும் நாளின் (மறுமை நாளின்) தண்டனைக்கு நான் உண்மையாகவே அஞ்சுகிறேன்."

وَمَا كَانَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ اَنْ يُّفْتَرٰى مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

wa mā kāna hāżal-qur'ānu ay yuftarā min dūnillāhi wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīlal-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

மேலும், இந்தக் குர்ஆனை அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாராலும் இயற்றப்பட்டிருக்க இயலாது; ஆனால் (குர்ஆன்) முந்தைய (வேதங்களை) உறுதிப்படுத்துகிறது மற்றும் அது நிலைநாட்டிய சட்டங்களை விளக்குகிறது, அவற்றில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை, அவை அகிலங்களின் இறைவனிடமிருந்து (வெளியிடப்பட்டவை).

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّثْلِهٖ وَادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bisūratim miṡlihī wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

அதை அவர் (முஹம்மது) உருவாக்கினார் என்று அவர்கள் கூறுவது சரியா? கூறுங்கள்: “அதைப் போன்ற (குர்ஆனைப் போன்ற) ஒரு அத்தியாயத்தைக் கொண்டு வாருங்கள்; நீங்கள் உண்மையாளர்களாக இருந்தால், அல்லாஹ்வைத் தவிர உங்களில் ஆற்றல் வாய்ந்த எவரையும் அழையுங்கள்.”

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗقُلْ فَأْتُوْا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهٖ مُفْتَرَيٰتٍ وَّادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bi‘asyri suwarim miṡlihī muftarayātiw wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

அவர்கள், “அவர் (முஹம்மது) குர்ஆனை இயற்றினார்” என்று கூடக் கூறினார்கள். நீர் கூறுவீராக: “(அப்படியானால்), இயற்றப்பட்ட குர்ஆனைப் போன்ற பத்து அத்தியாயங்களைக் கொண்டு வாருங்கள்; நீங்கள் உண்மையாளர்களாக இருந்தால், அல்லாஹ்வைத் தவிர உங்களில் ஆற்றல் வாய்ந்த எவரையும் அழையுங்கள்.”

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَعَلَيَّ اِجْرَامِيْ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُجْرِمُوْنَ ࣖ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituhū fa ‘alayya ijrāmī wa ana barī'um mimmā tujrimūn(a).

அவர்கள்கூட (நிராகரிப்பாளர்கள்) கூறினார்கள், "அவன் அதை இட்டுக்கட்டினான்." (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "நான் அதை இட்டுக்கட்டினால், அந்தப் பாவத்தை நான் ஏற்றுக்கொள்வேன், மேலும் நீங்கள் செய்யும் பாவத்திலிருந்து நான் விடுபட்டுவிடுவேன்."

الَّذِيْنَ جَعَلُوا الْقُرْاٰنَ عِضِيْنَ

allażīna ja‘alul-qur'āna ‘iḍīn(a).

(அதாவது) குர்ஆனைப் பிரித்தவர்கள்.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ مَّاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۙقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa iżā qīla lahum māżā anzala rabbukum, qālū asāṭīrul-awwalīn(a).

மேலும், "உங்கள் இறைவன் என்ன அருளினான்?" என்று அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டபோது, அவர்கள், "முன்னோர்களின் கதைகளை" என்று பதிலளித்தார்கள்.

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள், “(குர்ஆன் என்பது) குழப்பமான கனவுகளின் விளைவா, அல்லது அவருடைய (முஹம்மதுவின்) புனைவுகளின் விளைவா, அல்லது அவர் ஒரு கவிஞராகக் கூட இருக்கலாம்; இதற்கு முன் அனுப்பப்பட்ட தூதர்களைப் போல, அவர் எங்களுக்கு ஒரு அத்தாட்சியைக் (சான்றைக்) கொண்டு வரட்டும்.”

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ

wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).

மேலும் நிராகரிப்பாளர்கள் கூறினார்கள், "இது (குர்ஆன்) அவரால் (முஹம்மதுவால்) மற்றவர்களின் உதவியுடன் புனையப்பட்ட ஒரு பொய்யைத் தவிர வேறில்லை." நிச்சயமாக, அவர்கள் அநீதியையும் ஒரு பெரும் பொய்யையும் செய்துள்ளனர்.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).

ஆனால், அவர்கள் (நிராகரிப்பாளர்கள்) ஏன், "அவர் (முஹம்மது) இதை இட்டுக்கட்டினார்" என்று கூறுகிறார்கள்? இல்லை, குர்ஆன் உங்கள் இறைவனிடமிருந்து வந்த சத்தியமாகும்; உங்களுக்கு முன் உங்களை எச்சரித்த எவராலும் சந்திக்கப்படாத மக்களுக்கு நீங்கள் எச்சரிக்கை விடுப்பதற்காகவும், அவர்கள் நேர்வழி பெறுவதற்காகவும் அது அருளப்பட்டது.

اَفْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَمْ بِهٖ جِنَّةٌ ۗبَلِ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ فِى الْعَذَابِ وَالضَّلٰلِ الْبَعِيْدِ

aftarā ‘alallāhi każiban am bihī jinnah(tun), balil-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati fil-‘ażābi waḍ-ḍalālil-ba‘īd(i).

அவன் அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய் சொல்கிறானா அல்லது அவனுக்குப் பைத்தியம் பிடித்துவிட்டதா?” (இல்லை), ஆனால் மறுமையில் நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் இன்னும் அதிகமான வேதனையிலும் தவறிலும் இருக்கிறார்கள்.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا رَجُلٌ يُّرِيْدُ اَنْ يَّصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُكُمْ ۚوَقَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّآ اِفْكٌ مُّفْتَرًىۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālū mā hāżā illā rajuluy yurīdu ay yaṣuddakum ‘ammā kāna ya‘budu ābā'ukum, wa qālū mā hāżā illā ifkum muftarā(n), wa qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

மேலும், நமது தெளிவான வசனங்கள் அவர்களுக்கு ஓதிக் காட்டப்பட்டபோது, அவர்கள், “உங்கள் முன்னோர்கள் வணங்கியவற்றிலிருந்து உங்களைத் தடுப்பதைத் தவிர இந்த நபரின் நோக்கம் வேறொன்றுமில்லை,” என்றும், “இது (குர்ஆன்) இட்டுக்கட்டப்பட்ட ஒரு பொய்யைத் தவிர வேறில்லை,” என்றும் கூறினார்கள். சத்தியம் (குர்ஆன்) அவர்களிடம் வந்தபோது, நிராகரிப்பாளர்கள் அந்த சத்தியத்தைக் குறித்து, “இது தெளிவான சூனியத்தைத் தவிர வேறில்லை,” என்று கூறினார்கள்.

وَمَا عَلَّمْنٰهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهٗ ۗاِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ وَّقُرْاٰنٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa mā ‘allamnāhusy-syi‘ra wa mā yambagī lah(ū), in huwa illā żikruw wa qur'ānum mubīn(un).

மேலும், நாம் அவருக்கு (முஹம்மதுக்கு) கவிதையைக் கற்பிக்கவில்லை; கவிதை அவருக்குப் பொருத்தமானதாகவும் இருக்கவில்லை. குர்ஆன் என்பது ஒரு தெளிவான பாடமும் நூலும் ஆகும்.

وَقَالُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

wa qālū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

மேலும் அவர்கள், “இது உண்மையான மந்திரத்தைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை” என்றார்கள்.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۚ فَاِنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يَخْتِمْ عَلٰى قَلْبِكَ ۗوَيَمْحُ اللّٰهُ الْبَاطِلَ وَيُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ ۗاِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

am yaqūlūnaftarā ‘alallāhi każibā(n), fa'iy yasya'illāhu yakhtim ‘alā qalbik(a), wa yamḥullāhul-bāṭila wa yuḥiqqul-ḥaqqa bikalimātih(ī), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

அல்லது, "அவர் (முஹம்மது) அல்லாஹ்வைப் பற்றிப் பொய்களைக் கட்டவிழ்த்துவிட்டார்" என்று அவர்கள் கூறுகிறார்களா? அல்லாஹ் நாடினால், அவன் நிச்சயமாக உங்கள் இதயத்தைச் சிறைப்படுத்துவான். மேலும், அல்லாஹ் தனது வார்த்தையைக் (குர்ஆனைக்) கொண்டு பொய்யை அகற்றி, உண்மையை நியாயப்படுத்துகிறான். நிச்சயமாக, அவன் எல்லா இதயங்களையும் அறிந்தவன்.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌۗ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, hāżā siḥrum mubīn(un).

மேலும், நமது தெளிவான வசனங்கள் அவர்களுக்கு ஓதிக் காட்டப்பட்டபோது, சத்தியம் அவர்களுக்கு வெளிப்பட்டதும், நிராகரித்தவர்கள், "இதுதான் உண்மையான சூனியம்" என்று கூறினார்கள்.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَّا سَبَقُوْنَآ اِلَيْهِۗ وَاِذْ لَمْ يَهْتَدُوْا بِهٖ فَسَيَقُوْلُوْنَ هٰذَآ اِفْكٌ قَدِيْمٌ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū lau kāna khairam mā sabaqūnā ilaih(i), wa iż lam yahtadū bihī fasayaqūlūna hāżā ifkun qadīm(un).

மேலும் நிராகரிப்பவர்கள், நம்பிக்கை கொண்டவர்களிடம், “குர்ஆன் ஒரு நல்ல காரியமாக இருந்திருந்தால், நிச்சயமாக அவர்கள் அதை நம்பி நமக்கு முந்திக்கொள்ளத் தகுதியற்றவர்களாக இருந்திருப்பார்கள்” என்று கூறுவார்கள். ஆனால், அவர்கள் அதன்படி நேர்வழி அடையாததால், “இது ஒரு பழைய பொய்” என்று கூறுவார்கள்.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ تَقَوَّلَهٗۚ بَلْ لَّا يُؤْمِنُوْنَۚ

am yaqūlūna taqawwalah(ū), bal lā yu'minūn(a).

அல்லது, “அவர் (முஹம்மது) எங்கள் தோழர்” என்று அவர்கள் கூறுகிறார்களா? இல்லை! அவர்கள்தான் நம்பிக்கை கொள்ளாதவர்கள்.

فَذَرْنِيْ وَمَنْ يُّكَذِّبُ بِهٰذَا الْحَدِيْثِۗ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَۙ

fażarnī wa may yukażżibu bihāżal-ḥadīṡi sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

ஆகவே, அதன் காரியங்களை என்னிடமும், இந்த வார்த்தைகளை (குர்ஆனை) மறுப்பவர்களிடமும் விட்டுவிடுங்கள். பின்னர், அவர்கள் அறியாத ஒரு திசையிலிருந்து நாம் அவர்களைப் படிப்படியாகத் தண்டிப்போம்.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۚ

wa mā huwa biqauli syaiṭānir rajīm(in).

மேலும் (குர்ஆன்) ஷைத்தானின் சபிக்கப்பட்ட வார்த்தைகள் அல்ல.

اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا قَالَ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَۗ

iżā tutlā ‘alaihi āyātunā qāla asāṭīrul-awwalīn(a).

மேலும், நமது வசனங்கள் அவருக்கு வாசித்துக் காட்டப்பட்டபோது, அவர், "அவை முன்னோர்களின் கதைகள்" என்றார்.