وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ
wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).
ते सचमुच, अल्लाह ने तुहाडे वास्ते किताब (अल कुरान) विच (नियम) भेजे हन कि अगर तुसीं अल्लाह दे आयतां नूं इन्कार ते मजाक उड़ांदे सुणदे हो (काफिर) तां उन्हां नाल नहीं बैठो, इस तों पहलां कि ओह दूजी गल्लबात विच दाखल होन। क्मोंकक (अगर आऩ उन्शें फैठते यशते शैं) तो बेशक आऩ बी उन्शें शी जैवे शोंगे। सचमुच अल्लाह सारे मुनाफिक ते काफिरां नूं नरक विच इकट्ठा कर देगा,
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَ ۚوَجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًا ۗوَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْكَ يُجَادِلُوْنَكَ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
wa minhum may yastami‘u ilaik(a), wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, ḥattā iżā jā'ūka yujādilūnaka yaqūlul-lażīna kafarū in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
ते उन्हां विचों वी वी हन जो तुआडी (मुहम्मद) दी पढ़ाई सुणदे हन, ते असीं उन्हां दे दिल बंद कर दित्ते हन (ताकूं उह नहीं समझन) ते उन्हां दे कान बंद कर दित्ते हन। ते जेकर ओह़ सारे निशान (सच् चाई) गी दिक् खी लैंदे तां बी ओह़ इस उप् पर विश् वास नेई करदे। तां जे जदूं ओह तुंदे कोल तुंदा खंडन करने आस्तै औंदे न तां काफिर आखदे न, "एह् (कुरान) पुराने लोकें दी परी कथा दे सिवा होर किश नेईं ऐ।"
وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
जेकर तुस (मुहम्मद) लोकें गी साढ़े आयत दा मजाक उड़ांदे दिक्खदे ओ तां उनेंगी उसलै तकर छोड़ो जिसलै तकर ओह कुसै होर गल्लबात च नेईं जाई सकदे। ते जेकर शैतान सचमुच तुसेंगी (इस मनाही) भुल्ली दिंदा ऐ तां फिरी याद करने दे बाद गैर-इंसाफी दे लोकें कन् ने नेई बैठो।
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا قَالُوْا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاۤءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هٰذَآ ۙاِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā qālū qad sami‘nā lau nasyā'u laqulnā miṡla hāżā, in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
ते जदुं साढ़े आयत उंदे कन् ने पढ़े गे तां उनेंगी ग् लाया, "सच् च च असेंगी (इस चाल्ली दे आयत) सुने दा ऐ, जेकर अस चाह़ंदे आं तां अस इस चाल्ली दी किश पढ़ी सकदे हे। ए (अल-कुरान) पुराने लोकें दी इक कहानी दे सिवा होर किश नेई ऐ।"
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
ते जदुं साढ़े आयत उंदे उप् पर साफ-साफ सुनाए गे तां जिनेंगी साढ़े कन् ने मिलने दी उम्मीद नेई ही, उनेंगी ग् लाया, "इस कुरान दे अलावा कुसे बी कताब लेई आओ जां उसी बदलो।" (मुहम्मद) आखना, "मेरे लेई अपनी मर्जी कन्नै इसगी बदलना उचित नेईं ऐ। मैं सिर्फ उसी गै पालन करना जेह्ड़ा मेरे उप्पर प्रकट कीता गेदा ऐ। मैं सच्ची गै उस बड्डे दिन (कयामत) दी सजा कोला डरना ऐ जेकर मैं अपने रब दी आज्ञा नेईं मनना।"
وَمَا كَانَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ اَنْ يُّفْتَرٰى مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ
wa mā kāna hāżal-qur'ānu ay yuftarā min dūnillāhi wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīlal-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).
ते इस कुरान दा अल्लाह दे अलावा होर कोई बनाना असंभव ऐ; पर (कुरान) पिछले (किताबें) दी पुष्टि करदा ऐ ते उनें नियमें गी समझांदा ऐ जिनेंगी इसनें स्थापित कीता ऐ, उंदे च कोई शक नेईं ऐ, (प्रगट) सारे संसार दे स्वामी कोला
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّثْلِهٖ وَادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bisūratim miṡlihī wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
क्या उन्हां दा कहना ठीक हे कि उन्हां (मुहम्मद) ने इसदा आविष्कार कीता हे? कहो, “इसे जैसा अध्याय (कुरान) पैदा करो, ते तुहाडे विचों किसे वी नू सद्दो जो अल्लाह दे अलावा काबिल होवे, अगर तुसीं सच्चे हो।”
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗقُلْ فَأْتُوْا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهٖ مُفْتَرَيٰتٍ وَّادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bi‘asyri suwarim miṡlihī muftarayātiw wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
इत्थूं तगर जे उनेंगी आखेआ ऐ जे "उसने (मुहम्मद) कुरान बनाई लेदा ऐ।" कहो, "(फिर) इसदे समान दस सूर (कुरान) लेई आओ जेड़ी बनाई गेदी ऐ, ते तुंदे च जेह्ड़ा बी अल्लाह दे अलावा समर्थ ऐ, उसी सद्दो, जेकर तुस सच्चे लोक ओ।"
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَعَلَيَّ اِجْرَامِيْ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُجْرِمُوْنَ ࣖ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituhū fa ‘alayya ijrāmī wa ana barī'um mimmā tujrimūn(a).
इत्थूं तकर के उनेंगी (काफिरें) बी आखदे हे, "उसने बस इय् यां गै बनाई लेत्ता।" (मुहम्मद) आखना, "अगर मैं इसगी बनाई लैना तां मैं पाप गी सहन करगा, ते मैं तुंदे कीते गेदे पाप कोला मुक्त होई गेआ।"
الَّذِيْنَ جَعَلُوا الْقُرْاٰنَ عِضِيْنَ
allażīna ja‘alul-qur'āna ‘iḍīn(a).
(अर्थात) उन जिन्हां ने कुरान विच बंटवारा कीता है।
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ مَّاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۙقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
wa iżā qīla lahum māżā anzala rabbukum, qālū asāṭīrul-awwalīn(a).
ते जदुं उनेंगी ग् लाया जंदा ऐ के "तुंदे रब ने केह़ प्रगट कित्ता ऐ?" उने जवाब दित्ता, "पुराने लोकें दी किस्से।"
بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ
bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).
उन्हां ने इथां तक कि आख्या कि, “(कुरान) उलझन भरे सपने दा फल हे, या उन्हां दी (मुहम्मद) दी मनगढ़ंत चीजां दा नतीजा हे, या इथां तक कि ओ सिर्फ कवि हे, ओ साडे वास्ते हिक निशान (सबूत) लावे, जिवें ओ रसूले पहले भेजे गए हन।”
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ
wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).
ते काफिरां ने आख्या, "ए (कुरान) होर किश नेईं ऐ, सिवाय उंदे (मुहम्मद) आसेआ आविष्कार कीते गेदे झूठ दे अलावा, जिस च दुए लोकें दी मदद कीती गेई ऐ," सचमुच उनेंगी अन्याय ते इक बड्डा झूठ कीता ऐ।
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ
am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).
पर ओह (काफिर) क्यों आखदे ने कि "उसने (मुहम्मद) ने बनाया है।" नहीं, कुरान सच्चाई है (जो तुहाडे रब तों आई है), ताकि तुसीं उन लोकां नू चेतावनी दे सकदे हो जिन्हां दे कोल कदे वी किसे ने तुहाडे कोल चेतावनी नहीं दित्ती होवे; तां जे उनेंगी मार्गदर्शन हासल होई सकै।
اَفْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَمْ بِهٖ جِنَّةٌ ۗبَلِ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ فِى الْعَذَابِ وَالضَّلٰلِ الْبَعِيْدِ
aftarā ‘alallāhi każiban am bihī jinnah(tun), balil-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati fil-‘ażābi waḍ-ḍalālil-ba‘īd(i).
क्या ओ अल्लाह दे खिलाफ झूठ बना रिहा है या पागल है?” (नहीं), पर जो परलोक विच विश्वास नहीं करदे, ओह कहीं ज्यादा तड़प ते गलती विच हन।
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا رَجُلٌ يُّرِيْدُ اَنْ يَّصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُكُمْ ۚوَقَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّآ اِفْكٌ مُّفْتَرًىۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālū mā hāżā illā rajuluy yurīdu ay yaṣuddakum ‘ammā kāna ya‘budu ābā'ukum, wa qālū mā hāżā illā ifkum muftarā(n), wa qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
ते जदुं उनेंगी साडी साफ-साफ आयत पढ़ी गेईयां तां उनेंगी ग् लाया, "एह़ मानू तुसेंगी उस चीज़ थवां रोकने थवां ह़ोर किश नेई चांह़दा, जिसी तुंदे पुरखें दी इरादत कीती ही," ते उनेंगी ग् लाया, "एह़ (कुरान) इक झूठ दे सिवा किश नेई ऐ।" ते काफिर ने सच्चाई दे बारे च आखेआ, जदूं सच्चाई (कुरान) उंदे कोल आई, "एह् साफ जादू दे सिवा होर किश नेईं ऐ।"
وَمَا عَلَّمْنٰهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهٗ ۗاِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ وَّقُرْاٰنٌ مُّبِيْنٌ ۙ
wa mā ‘allamnāhusy-syi‘ra wa mā yambagī lah(ū), in huwa illā żikruw wa qur'ānum mubīn(un).
ते असीं उस नूं (मुहम्मद नू) कविता नहीं सिखाई ते कविता उहदे वास्ते उचित नहीं सी। कुरान इक साफ सबक ते किताब दे सिवा होर किश नेईं ऐ,
وَقَالُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ
wa qālū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
ते उनेंगी आखेआ, “एह् असली जादू दे सिवा होर किश नेई ऐ।
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۚ فَاِنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يَخْتِمْ عَلٰى قَلْبِكَ ۗوَيَمْحُ اللّٰهُ الْبَاطِلَ وَيُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ ۗاِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ
am yaqūlūnaftarā ‘alallāhi każibā(n), fa'iy yasya'illāhu yakhtim ‘alā qalbik(a), wa yamḥullāhul-bāṭila wa yuḥiqqul-ḥaqqa bikalimātih(ī), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).
या ओह आखदे ने कि "उसने (मुहम्मद) ने अल्लाह दे बारे च झूठ दा आविष्कार कीता ऐ।" अल्लाह दी मर्जी तां तुहाडे दिल विच जरूर ताला लगा देगा। ते अल्लाह जो झूठ है उह दूर करदा है ते जो सच्च है उह आपणे वचन (कुरान) नाल सही ठहरांदा है। सचमुच, ओह सारे दिलें दा सर्वज्ञ ऐ।
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌۗ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, hāżā siḥrum mubīn(un).
ते जदुं उनेंगी साढ़े साफ-साफ आयत पढ़े गे, तां जेके अविश् वास करदे हे तां उनेंगी सच् चाई औंदे गै उनेंगी ग् लाया, "एह़ असली जादू ऐ।"
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَّا سَبَقُوْنَآ اِلَيْهِۗ وَاِذْ لَمْ يَهْتَدُوْا بِهٖ فَسَيَقُوْلُوْنَ هٰذَآ اِفْكٌ قَدِيْمٌ
wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū lau kāna khairam mā sabaqūnā ilaih(i), wa iż lam yahtadū bihī fasayaqūlūna hāżā ifkun qadīm(un).
ते जेड़े काफिर करदे ने, ओह विश्वास करने आलें कन्ने आखदे न, "जेकर कुरान कोई अच्छा चीज होंदा तां निश्चित रूप कन्ने ओह साढ़े कोला पैहले (विश्वास करने) दे काबिल नेईं होंदे।" पर कीजे ओह़ इस गल् ला दा मार्गदर्शन नेई करदे ह़न, तां ओह़ ग् लाङन, "एह़ इक पुराना झूठ ऐ।"
اَمْ يَقُوْلُوْنَ تَقَوَّلَهٗۚ بَلْ لَّا يُؤْمِنُوْنَۚ
am yaqūlūna taqawwalah(ū), bal lā yu'minūn(a).
या ओह आखदे ने कि “ओह (मुहम्मद) उन्हां दा साथी है?” नेईं! ओह़ गै ऐ, जेके विश् वास नेई करदे।
فَذَرْنِيْ وَمَنْ يُّكَذِّبُ بِهٰذَا الْحَدِيْثِۗ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَۙ
fażarnī wa may yukażżibu bihāżal-ḥadīṡi sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).
तो मेरे (इसदे मामलें) ते इन्हां शबदां (कुरान) दा इन्कार करन वालों ते छड्ड देयो। बाद च अस उनेंगी धीरे-धीरे उस दिशा थमां सजा देगे जेह्ड़ी उनेंगी नेईं पता,
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۚ
wa mā huwa biqauli syaiṭānir rajīm(in).
ते (कुरान) शैतान दे शापित वचन नहीं है,
اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا قَالَ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَۗ
iżā tutlā ‘alaihi āyātunā qāla asāṭīrul-awwalīn(a).
ते जदूं उसी साढ़े श्लोक पढ़े गे तां उ'नें आखेआ, "ओह् प्राचीन लोकें दी कहानियां न।"