قُلِ ادْعُوا اللّٰهَ اَوِ ادْعُوا الرَّحْمٰنَۗ اَيًّا مَّا تَدْعُوْا فَلَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۚ وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًا
qulid‘ullāha awid‘ur-raḥmān(a), ayyam mā tad‘ū fa lahul-asmā'ul-ḥusnā, wa lā tajhar biṣalātika wa lā tukhāfit bihā wabtagi baina żālika sabīlā(n).
A fɔ (Muhamadu) ko: "Aw ka Ala weele walima ka Ar-Rahman weele. Ni tɔgɔ fila bɛɛ ye, aw be se ka weele, bari tɔgɔ ɲumanw b'ale bolo (Asma'ul Husna) ani aw kana aw kan kɔrɔta delili la ani aw kana (fana) a jigi ani ka ɲini ka cɛmancɛ sira sɔrɔ u fila cɛ."
وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ
wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).
Ani (aw hakili to a la) tuma min na an ye jinɛw kulu dɔ yira aw la (Muhamadu) minw tun be alikurana (kalan) lamɛnna, o kɔ, u nana (kalan) la tuma min na, u ko: «I ka i makumu (ka a lamɛn)!» O la, a banna tuma min na, u kɔsegira u ka mɔgɔw fɛ (ka) lasɔmini kɛ.
لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖۗ
lā tuḥarrik bihī lisānaka lita‘jala bih(ī).
Kana i nɛɛnkun lamaga (ka alikurana kalan) walisa k’a teliya (ka se).