قُلِ ادْعُوا اللّٰهَ اَوِ ادْعُوا الرَّحْمٰنَۗ اَيًّا مَّا تَدْعُوْا فَلَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۚ وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًا
qulid‘ullāha awid‘ur-raḥmān(a), ayyam mā tad‘ū fa lahul-asmā'ul-ḥusnā, wa lā tajhar biṣalātika wa lā tukhāfit bihā wabtagi baina żālika sabīlā(n).
Luel (Muhammad), "Cɔl Nhialic wala cɔl Ar-Rahman. Në rin kedhiɛ lëu ba ke cɔɔl, në kë yen naŋ rin path (Asma’ul Husna) ku duɔ̈në röldu jat nhial në lɔ̈ŋ yic ku duɔ̈në (ku) tääu piny ku them ba dhöl ciɛɛl yök në kɛm ke kee rou."
وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ
wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).
Ku (tɔ̈ɔ̈u) ɣɔn cï ɣok yïïn nyuɔɔth (Muhammad) akutnhom de jinn ë ke piŋ (kuɛ̈n de) Qur’an, ku wën cï kek bɛ̈n (kuɛ̈n) ke keek aacï lueel, "Biäk (ba piŋ)!" Ku na cï thök ke ke dhuk tënë kɔcken (bïk) lööŋ gäm.
لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖۗ
lā tuḥarrik bihī lisānaka lita‘jala bih(ī).
Duk thokdu ye gɛɛr (ba Quran kueen) rin ba lac (ba ŋic) yeen.