قُتِلَ اَصْحٰبُ الْاُخْدُوْدِۙ
qutila aṣḥābul-ukhdūd(i).
لەناو ببەن ئەوانەی کانیەکەیان دروست کردووە (واتە سەرکردەکانی نەجران لە یەمەن)،
اِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُوْدٌۙ
iż hum ‘alaihā qu‘ūd(un).
کاتێک لە دەوری دانیشتبوون،
وَّهُمْ عَلٰى مَا يَفْعَلُوْنَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ شُهُوْدٌ ۗ
wa hum ‘alā mā yaf‘alūna bil-mu'minīna syuhūd(un).
لە کاتێکدا بینیان چییان بەسەر باوەڕداران کردووە.
وَمَا نَقَمُوْا مِنْهُمْ اِلَّآ اَنْ يُّؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ
wa mā naqamū minhum illā ay yu'minū billāhil-‘azīzil-ḥamīd(i).
وە ئیمانداران ئەشکەنجە دەدەن تەنها لەبەر ئەوەی (ئیمانداران) باوەڕیان بە خوای گەورە و ستایشترین
الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ ۗ
allażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
کە شانشینی ئاسمان و زەوی هەیە. وە خوای گەورە شایەتحاڵی هەموو شتێکە.
اِنَّ الَّذِيْنَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوْبُوْا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيْقِۗ
innal-lażīna fatanul-mu'minīna wal-mu'mināti ṡumma lam yatūbū fa lahum ‘ażābu jahannama wa lahum ‘ażābul-ḥarīq(i).
بەڕاستی ئەوانەی کە تاقیکردنەوە (کارەسات، کوشتن، ئەشکەنجە) بەسەر ئیماندارانی نێر و مێدا دەهێنن و دواتر تەوبە ناکەن، ئەوکاتە تووشی سزای دۆزەخ دەبن و ئەو سزایە (دۆزەخ) وەردەگرن کە دەسوتێت.