قُتِلَ اَصْحٰبُ الْاُخْدُوْدِۙ
qutila aṣḥābul-ukhdūd(i).
Go ndéanfaí bás orthu siúd a rinne an díog (is iad sin ceannairí Najran san Éimin),
النَّارِ ذَاتِ الْوَقُوْدِۙ
an-nāri żātil-waqūd(i).
adhmad tine (ag a bhfuil) adhmad tine aige,
اِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُوْدٌۙ
iż hum ‘alaihā qu‘ūd(un).
agus iad ina suí timpeall air,
وَّهُمْ عَلٰى مَا يَفْعَلُوْنَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ شُهُوْدٌ ۗ
wa hum ‘alā mā yaf‘alūna bil-mu'minīna syuhūd(un).
agus iad ag feiceáil cad a rinne siad leis na creidmhigh.
وَمَا نَقَمُوْا مِنْهُمْ اِلَّآ اَنْ يُّؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ
wa mā naqamū minhum illā ay yu'minū billāhil-‘azīzil-ḥamīd(i).
Agus ní chéasann siad na creidmhigh ach toisc go gcreideann siad in Allah, an Uilechumhachtach, an té is Inmholta,
الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ ۗ
allażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
a bhfuil ríocht neamh agus talún aige. Agus is é Allah finné gach ní.
اِنَّ الَّذِيْنَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوْبُوْا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيْقِۗ
innal-lażīna fatanul-mu'minīna wal-mu'mināti ṡumma lam yatūbū fa lahum ‘ażābu jahannama wa lahum ‘ażābul-ḥarīq(i).
Go deimhin, iad siúd a thugann trialacha (tubaistí, marú, céasadh) do chreidmhigh fhir agus mhná agus nach ndéanann aithrí ansin, ansin beidh pionós Ifrinn orthu agus gheobhaidh siad an pionós (ifreann) a dhóitear.