قُتِلَ اَصْحٰبُ الْاُخْدُوْدِۙ
qutila aṣḥābul-ukhdūd(i).
هغه کسان چې خندق یې جوړ کړی وو (یعنې د یمن د نجران مشران) هلاک شي.
اِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُوْدٌۙ
iż hum ‘alaihā qu‘ūd(un).
لکه څنګه چې دوی د هغه شاوخوا ناست وو،
وَّهُمْ عَلٰى مَا يَفْعَلُوْنَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ شُهُوْدٌ ۗ
wa hum ‘alā mā yaf‘alūna bil-mu'minīna syuhūd(un).
پداسې حال کې چې دوی هغه څه ولیدل چې دوی له مومنانو سره وکړل.
وَمَا نَقَمُوْا مِنْهُمْ اِلَّآ اَنْ يُّؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ
wa mā naqamū minhum illā ay yu'minū billāhil-‘azīzil-ḥamīd(i).
او دوی مومنان یوازې په دې خاطر ځوروي چې (مؤمنان) په الله تعالی ایمان لري، چې غالب او ستایل شوی دی،
الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ ۗ
allażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
هغه چې د اسمان او ځمکې سلطنت لري او الله په هر څه شاهد دی.
اِنَّ الَّذِيْنَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوْبُوْا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيْقِۗ
innal-lażīna fatanul-mu'minīna wal-mu'mināti ṡumma lam yatūbū fa lahum ‘ażābu jahannama wa lahum ‘ażābul-ḥarīq(i).
په حقیقت کې، هغه کسان چې نارینه او ښځینه مومنانو ته آزموینې (آفتونه، وژنه، شکنجه) راوړي او بیا توبه ونه باسي، نو دوی به د دوزخ عذاب سره مخ شي او دوی ته به د سوځیدونکي عذاب (دوزخ) ورکړل شي.