قُتِلَ اَصْحٰبُ الْاُخْدُوْدِۙ
qutila aṣḥābul-ukhdūd(i).
ये खातं कृतवन्तः (यमेनदेशे नजरानस्य नेतारः) तेषां नाशं कुर्वन्तु,
النَّارِ ذَاتِ الْوَقُوْدِۙ
an-nāri żātil-waqūd(i).
अग्निदारु (having) अग्निदारु, २.
اِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُوْدٌۙ
iż hum ‘alaihā qu‘ūd(un).
यथा ते तस्य परितः उपविष्टाः।
وَّهُمْ عَلٰى مَا يَفْعَلُوْنَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ شُهُوْدٌ ۗ
wa hum ‘alā mā yaf‘alūna bil-mu'minīna syuhūd(un).
यदा ते विश्वासिनां प्रति किं कृतवन्तः इति पश्यन्ति स्म।
وَمَا نَقَمُوْا مِنْهُمْ اِلَّآ اَنْ يُّؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ
wa mā naqamū minhum illā ay yu'minū billāhil-‘azīzil-ḥamīd(i).
तथा च ते विश्वासिनां यातनां कुर्वन्ति केवलं यतोहि (विश्वासिनः) अल्लाह, सर्वशक्तिमान्, परम प्रशंसनीयः,
الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ ۗ
allażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
स्वर्गपृथिवीराज्यं यस्य अस्ति। अल्लाहः च सर्वस्य साक्षी अस्ति।
اِنَّ الَّذِيْنَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوْبُوْا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيْقِۗ
innal-lażīna fatanul-mu'minīna wal-mu'mināti ṡumma lam yatūbū fa lahum ‘ażābu jahannama wa lahum ‘ażābul-ḥarīq(i).
ननु ये पुरुष-स्त्री-आस्तिकानां कृते परीक्षां (आपदाः, वधः, यातनाः) आनयन्ति ततः पश्चात्तापं न कुर्वन्ति, तदा ते नरकस्य दण्डं प्राप्नुयुः, ते च दह्यमानं दण्डं (नरकं) प्राप्नुयुः।