قُتِلَ اَصْحٰبُ الْاُخْدُوْدِۙ
qutila aṣḥābul-ukhdūd(i).
Чокыр ясаганнар һәлак булсын (ягъни Йәмәндәге Нәҗран башлыклары),
اِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُوْدٌۙ
iż hum ‘alaihā qu‘ūd(un).
алар аның тирәсендә утырганда,
وَّهُمْ عَلٰى مَا يَفْعَلُوْنَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ شُهُوْدٌ ۗ
wa hum ‘alā mā yaf‘alūna bil-mu'minīna syuhūd(un).
алар мөэминнәргә нәрсә эшләгәннәрен күргәндә.
وَمَا نَقَمُوْا مِنْهُمْ اِلَّآ اَنْ يُّؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ
wa mā naqamū minhum illā ay yu'minū billāhil-‘azīzil-ḥamīd(i).
Алар мөэминнәрне җәфалыйлар, чөнки алар (мөэминнәр) Бөек һәм Мактауга лаеклы Аллаһка ышанганнар.
الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ ۗ
allażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
күк һәм җир патшалыгы Аның кулында, һәм Аллаһ һәрнәрсәгә шаһит.
اِنَّ الَّذِيْنَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوْبُوْا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيْقِۗ
innal-lażīna fatanul-mu'minīna wal-mu'mināti ṡumma lam yatūbū fa lahum ‘ażābu jahannama wa lahum ‘ażābul-ḥarīq(i).
Чыннан да, мөэмин ир-ат һәм хатын-кызларга сынаулар (бәла-казалар, үтерү, җәфалау) китергән кешеләр, аннары тәүбә итмәгәннәр, җәһәннәм газабын һәм яндыручы җәзаны (җәһәннәмне) алачаклар.