قُتِلَ اَصْحٰبُ الْاُخْدُوْدِۙ
qutila aṣḥābul-ukhdūd(i).
Канава эшләгәндәрҙе һәләк итегеҙ (атап әйткәндә, Йәмәндәге Нәжран етәкселәре),
وَّهُمْ عَلٰى مَا يَفْعَلُوْنَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ شُهُوْدٌ ۗ
wa hum ‘alā mā yaf‘alūna bil-mu'minīna syuhūd(un).
ә улар мөьминдәргә нимә эшләгәнен күрҙеләр.
وَمَا نَقَمُوْا مِنْهُمْ اِلَّآ اَنْ يُّؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ
wa mā naqamū minhum illā ay yu'minū billāhil-‘azīzil-ḥamīd(i).
Һәм улар мөьминдәрҙе (мөьминдәрҙең) ҡөҙрәтле һәм маҡтаулы Аллаһҡа инанған өсөн генә ғазаплайҙар.
الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ ۗ
allażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
Күк һәм ер батшалығына эйә булған. Һәм Аллаһ һәр нәмәгә шаһит.
اِنَّ الَّذِيْنَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوْبُوْا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيْقِۗ
innal-lażīna fatanul-mu'minīna wal-mu'mināti ṡumma lam yatūbū fa lahum ‘ażābu jahannama wa lahum ‘ażābul-ḥarīq(i).
Ысынлап та, ир-егет һәм ҡатын-ҡыҙ мөьминдәргә һынауҙар (бәлә-ҡаза, үлтереш, язалауҙар) килтергәндәр һәм һуңынан улар тәүбә итмәгәндәр, шул саҡта улар йәһәннәм ғазабына дусар буласаҡ һәм улар янып торған ғазапты (йәһәннәмде) аласаҡ.