وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِۗ قُلْ سَاَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِّنْهُ ذِكْرًا ۗ
wa yas'alūnaka ‘an żil qarnain(i), qul sa'atlū ‘alaikum minhu żikrā(n).
'At tungkol sa pader, ito ay pag-aari ng dalawang batang lalaki sa bayan, at may kayamanan sa ilalim nito para sa kanila, at ang kanilang ama ay isang matuwid na tao. Kaya nagnais ang iyong Panginoon na sila ay umabot sa kanilang kapanahunan at ilabas ang kanilang kayamanan bilang awa mula sa iyong Panginoon. At hindi ko ginawa ito mula sa aking sariling kapasyahan. Ito ang pagpapaliwanag ng mga bagay na hindi mo nakayanan ng pasensya.'
اِنَّا مَكَّنَّا لَهٗ فِى الْاَرْضِ وَاٰتَيْنٰهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ۙ
innā makkannā lahū fil-arḍi wa ātaināhu min kulli syai'in sababā(n).
At tinatanong ka nila tungkol kay Dhul-Qarnayn. Sabihin mo, 'Aking babasahin sa inyo ang ilang alaala tungkol sa kanya.'
فَاَتْبَعَ سَبَبًا
fa atba‘a sababā(n).
Tunay na binigyan Namin siya ng kapangyarihan sa lupa, at binigyan Namin siya ng daan sa lahat ng bagay.
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِيْ عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَّوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ەۗ قُلْنَا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِمَّآ اَنْ تُعَذِّبَ وَاِمَّآ اَنْ تَتَّخِذَ فِيْهِمْ حُسْنًا
Ḥattā iżā balaga magribasy-syamsi wajadahā tagrubu fī ‘ainin ḥami'atiw wa wajada ‘indahā qaumā(n), qulnā yā żal-qarnaini immā an tu‘ażżiba wa immā an tattakhiża fīhim ḥusnā(n).
Kaya sinundan niya ang isang daan.
قَالَ اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهٗ ثُمَّ يُرَدُّ اِلٰى رَبِّهٖ فَيُعَذِّبُهٗ عَذَابًا نُّكْرًا
qāla ammā man ẓalama fa saufa nu‘ażżibuhū ṡumma yuraddu ilā rabbihī fa yu‘ażżibuhū ‘ażāban nukrā(n).
Hanggang nang makarating siya sa lugar na lumulubog ang araw, nakita niya itong lumulubog sa isang maputik na bukal, at nakasumpong siya roon ng isang tao. Sinabi Namin, 'O Dhul-Qarnayn! Alinman ay parusahan mo sila o kumuha ka sa kanila ng mabuting pakikitungo.'
وَاَمَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهٗ جَزَاۤءً ۨالْحُسْنٰىۚ وَسَنَقُوْلُ لَهٗ مِنْ اَمْرِنَا يُسْرًا ۗ
wa ammā man āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa lahū jazā'anil-ḥusnā, wa sanaqūlu lahū min amrinā yusrā(n).
Sinabi niya, 'Tungkol sa sinumang gumawa ng kamalian, tiyak na parurusahan natin siya, pagkatapos ay ibabalik siya sa kanyang Panginoon, kaya parurusahan Niya siya ng matinding parusa.'
ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا
Ṡumma atba‘a sababā(n).
'At tungkol sa sinumang maniwala at gumawa ng mabuti, para sa kanya ay may magandang gantimpala, at sasabihin natin sa kanya ang madaling salita mula sa aming utos.'
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلٰى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَلْ لَّهُمْ مِّنْ دُوْنِهَا سِتْرًا ۙ
Ḥattā iżā balaga maṭli‘asy-syamsi wajadahā taṭlu‘u ‘alā qaumil lam naj‘al lahum min dūnihā sitrā(n).
Pagkatapos ay sinundan niya ang isa pang daan.
كَذٰلِكَۗ وَقَدْ اَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا
każālik(a), wa qad aḥaṭnā bimā ladaihi khubrā(n).
Hanggang nang makarating siya sa lugar na sumisikat ang araw, nakita niya itong sumisikat sa isang tao na hindi Namin ginawaan ng anumang takip laban dito.
ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا
Ṡumma atba‘a sababā(n).
Gayon nga. At tunay na Aming nalalaman ang nasa harap niya at ang nasa likod niya.
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمَا قَوْمًاۙ لَّا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ قَوْلًا
Ḥattā iżā balaga bainas-saddaini wajada min dūnihimā qaumal lā yakādūna yafqahūna qaulā(n).
Pagkatapos ay sinundan niya ang isa pang daan.
قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا
qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).
Hanggang nang makarating siya sa pagitan ng dalawang bundok, nakasumpong siya roon ng isang tao na halos hindi makapagsalita.
قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ
qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).
Sinabi nila, 'O Dhul-Qarnayn! Tunay na si Gog at Magog ay mga tagagawa ng kaguluhan sa lupa, kaya maaari ba kaming magbayad sa iyo upang maglagay ka ng hadlang sa pagitan namin at nila?'
اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ
Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).
Sinabi niya, 'Ang pinagkaloob sa akin ng aking Panginoon ay mas mabuti, kaya tulungan ninyo ako nang may lakas, maglalagay ako ng hadlang sa pagitan ninyo at nila.'
فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا
famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).
'Bigyan ninyo ako ng mga piraso ng bakal.' Hanggang nang ito ay pantay sa pagitan ng dalawang bundok, sinabi niya, 'Pumutok kayo (ng apoy).' Hanggang nang gawin niya itong apoy, sinabi niya, 'Bigyan ninyo ako ng tanso upang ibuhos ko rito.'
قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ
qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).
Kaya hindi nila nakayanan na umakyat roon, at hindi nila nakayanan na lagyan ito ng butas.