Q.S Al-Balad (اَلْبَلَد) - 20 Beyitlerniñ sayısı

لَآ اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ

lā uqsimu bihāżal-balad(i).

ve Menim köküme kiriñ.

وَاَنْتَ حِلٌّۢ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ

wa anta ḥillum bihāżal-balad(i).

Bu şeerge (Mekkege) ant etem,

وَوَالِدٍ وَّمَا وَلَدَۙ

wa wālidiw wa mā walad(a).

ve sen (Muhammed), bu şeerde (Mekkede) bulunğan;

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ فِيْ كَبَدٍۗ

laqad khalaqnal-insāna fī kabad(in).

ve baba ve oğulnıñ (munasebeti) ile.

اَيَحْسَبُ اَنْ لَّنْ يَّقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌ ۘ

ayaḥsabu allay yaqdira ‘alaihi aḥad(un).

Şübesiz, biz insannı zorluq içinde yarattıq.

يَقُوْلُ اَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًاۗ

yaqūlu ahlaktu mālal lubadā(n).

O (insan) üzerinde iç bir şeyniñ qudreti olmağanını belleymi?

اَيَحْسَبُ اَنْ لَّمْ يَرَهٗٓ اَحَدٌۗ

ayaḥsabu allam yarahū aḥad(un).

O: «Çoq para sarf ettim», — dey.

اَلَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ عَيْنَيْنِۙ

alam naj‘al lahū ‘ainain(i).

Onı iç bir şey körmey, dep tüşünemi?

وَلِسَانًا وَّشَفَتَيْنِۙ

wa lisānaw wa syafatain(i).

Biz oña eki köz yapmadıqmı?

وَهَدَيْنٰهُ النَّجْدَيْنِۙ

wa hadaināhun-najdain(i).

Til ve eki dudaqmı?

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ۖ

falaqtaḥamal-‘aqabah(ta).

Ve oña (eyilik ve fenalıq) eki yolnı kösterdik.

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْعَقَبَةُ ۗ

wa mā adrāka mal-‘aqabah(tu).

amma sarp ve qıyın yolğa çıqmaymı?

فَكُّ رَقَبَةٍۙ

fakku raqabah(tin).

Ve sarp ve qıyın yol ne olğanını bilesiñizmi?

اَوْ اِطْعَامٌ فِيْ يَوْمٍ ذِيْ مَسْغَبَةٍۙ

au iṭ‘āmun fī yaumin żī masgabah(tin).

(O,) qulnı azat etmektir,

يَّتِيْمًا ذَا مَقْرَبَةٍۙ

yatīman żā maqrabah(tin).

ya da açlıq kününde aşamaq,

اَوْ مِسْكِيْنًا ذَا مَتْرَبَةٍۗ

au miskīnan żā matrabah(tin).

(qan soy-sop olğan öksüzge), .

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ

Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).

ya da fuqare ve muhtac adam.

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْمَيْمَنَةِۗ

ulā'ika aṣḥābul-maimanah(ti).

Soñ o, iman etip, bir-birilerine sabır ve şefqatnı tevsiye etkenlerdendir.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا هُمْ اَصْحٰبُ الْمَشْـَٔمَةِۗ

wal-lażīna kafarū bi'āyātinā hum aṣḥābul-masy'amah(ti).

Olar (iman etip, bir-birine haber bergenler) doğru toplulıqtır.

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةٌ ࣖ

‘alaihim nārum mu'ṣadah(tun).

Ayetlerimizni inkâr etkenler de, işte olar solacılardır.