Q.S Al-Maaric (اَلْمَعَارِج) - 44 Beyitlerniñ sayısı

سَاَلَ سَاۤىِٕلٌۢ بِعَذَابٍ وَّاقِعٍۙ

sa'ala sā'ilum bi‘ażābiw wāqi‘(in).

Öyle ise, Qudretli Allañnıñ adını (añmaqnen) özüñni şüretle.

لِّلْكٰفِرِيْنَ لَيْسَ لَهٗ دَافِعٌۙ

lil-kāfirīna laisa lahū dāfi‘(un).

Kimdir kelecek azap aqqında soradı.

مِّنَ اللّٰهِ ذِى الْمَعَارِجِۗ

minallāhi żil-ma‘ārij(i).

iç kimse olarnı çetke çekip olamaycaq kâfirler içün;

تَعْرُجُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَالرُّوْحُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗ خَمْسِيْنَ اَلْفَ سَنَةٍۚ

ta‘rujul-malā'ikatu war-rūḥu ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū khamsīna alfa sanah(tin).

(bir azap) Allahtan, köterilüv yerleri saibi olğan.

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيْلًا

faṣbir ṣabran jamīlā(n).

Melekler ve Cibrail, elli biñ yılğa teñ kelgen bir künde Rabblerine köterilirler.

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهٗ بَعِيْدًاۙ

innahum yaraunahū ba‘īdā(n).

Öyle ise, lütfli sabırnen sabır et.

وَّنَرٰىهُ قَرِيْبًاۗ

wa narāhu qarībā(n).

Olar bunı uzaq (imkansız) kibi köreler.

يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ

yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).

Faqat biz onı yaqın (qaçmaz) olaraq köremiz.

وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ

wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).

(Hatırlañız) o kün ki, kök yüzü irigen baqır kibi olur;

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيْمٌ حَمِيْمًاۚ

wa lā yas'alu ḥamīmun ḥamīmā(n).

Dağlar ise yün kibidir;

يُبَصَّرُوْنَهُمْۗ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِيْ مِنْ عَذَابِ يَوْمِىِٕذٍۢ بِبَنِيْهِۙ

yubaṣṣarūnahum, yawaddul-mujrimu lau yaftadī min ‘ażābi yaumi'iżim bibanīh(i).

iç bir yaqın dost dostu aqqında soramaycaq;

وَصَاحِبَتِهٖ وَاَخِيْهِۙ

wa ṣāḥibatihī wa akhīh(i).

olar biri-birine baqıp turğanda. O künü günahkâr öz balalarınen beraber özüni azaptan qurtarmaqnı arzu eter.

وَفَصِيْلَتِهِ الَّتِيْ تُـْٔوِيْهِۙ

wa faṣīlatihil-latī tu'wīh(i).

Qadını ve qardaşı;

وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًاۙ ثُمَّ يُنْجِيْهِۙ

wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡumma yunjīh(i).

ve onı (bu dünyada) qorçalağan ailesi;

كَلَّاۗ اِنَّهَا لَظٰىۙ

kallā, innahā laẓā.

ve yer yüzündeki bütün halqlar ve (fidye) onı qurtaracağına ümüt eteler.

نَزَّاعَةً لِّلشَّوٰىۚ

nazzā‘atal lisy-syawā.

Mıtlaq yoq! Şübesiz, ceennem – quvançlı bir ateştir.

تَدْعُوْا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ

tad‘ū man adbara wa tawallā.

baş terisini çıqarğan.

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى

wa jama‘a fa'au‘ā.

Kim arqa çevirgenlerni ve (dinden) yüz çevirgenlerni çağırğan;

۞ اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوْعًاۙ

innal-insāna khuliqa halu‘ā(n).

ve (mülklerni) toplap, soñra olarnı saqlağan adam.

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوْعًاۙ

iżā massahusy-syarru jazū‘ā(n).

Aqiqaten, insanlar şikâyet etmege sevmek içün yaratılğanlar.

وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ

wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).

O, belâğa oğrağanda şikâyet ete;

اِلَّا الْمُصَلِّيْنَۙ

illal-muṣallīn(a).

yahşılıqqa irişken soñ, açköz olur,

الَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَاۤىِٕمُوْنَۖ

allażīna hum ‘alā ṣalātihim dā'imūn(a).

istisna namaz qılğanlar istisna;

وَالَّذِيْنَ فِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌۖ

wal-lażīna fī amwālihim ḥaqqum ma‘lūm(un).

namazlarını qılmaqta sadıq qalğanlar,

لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِۖ

lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

ve mülküne belli bir pay ayırılğan adamlar, .

وَالَّذِيْنَ يُصَدِّقُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِۖ

wal-lażīna yuṣaddiqūna biyaumid-dīn(i).

sorağan ve soramağan (fuqareler) içün,

وَالَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَۚ

wal-lażīna hum min ‘ażābi rabbihim musyfiqūn(a).

qıyamet kününde iman etkenler de;

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُوْنٍۖ

inna ‘ażāba rabbihim gairu ma'mūn(in).

Rabbleriniñ azabından qorqqanlar da;

وَّالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

Şübesiz, Rabbleriniñ azabına nisbeten iç kimse özüni (Onıñ kelüvinden) emin duymaz;

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

ahret azalarını saqlağanlar da;

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَۚ

fa manibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

öz apaylarından ya da qullarından ğayrı, olar kerçekten de qabaatsızdırlar.

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَۖ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā'ūn(a).

Demek, kim bundan tışını qıdırsa (zina, gomoseksualizm ve lesbiyanlıq kibi), olar cinayetçilerdir.

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَاۤىِٕمُوْنَۖ

wal-lażīna hum bisyahādātihim qā'imūn(a).

Olar emanetlerine ve bergen sözlerine sadıq olurlar;

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُوْنَۖ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

şaatlıqlarına qattı riayet etkenler de;

اُولٰۤىِٕكَ فِيْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۗ ࣖ

ulā'ika fī jannātim mukramūn(a).

namazlarını qorçalağanlar da bar.

فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ

famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).

Bular cennette şereflenecekler.

عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ

‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).

Öyle ise, ne içün kâfirler saña (ey, Muhammed);

اَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيْمٍۙ

ayaṭma‘u kullumri'im minhum ay yudkhala jannata na‘īm(in).

sağdan ve soldan gruppalarğa bölünip?

كَلَّاۗ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّمَّا يَعْلَمُوْنَ

kallā, innā khalaqnāhum mimmā ya‘malūn(a).

Olarnıñ er biri Lezzet bağçasına kirmege arzu etemi?

فَلَآ اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشٰرِقِ وَالْمَغٰرِبِ اِنَّا لَقٰدِرُوْنَۙ

falā uqsimu birabbil-masyāriqi wal-magāribi innā laqādirūn(a).

Imkânsız! Biz olarnı bilgenlerinden yarattıq.

عَلٰٓى اَنْ نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْۙ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِيْنَ

‘alā an nubaddila khairam minhum, wa mā naḥnu bimasbūqīn(a).

Böylece, doğuşnıñ ve batuvnıñ (küneşniñ, aynıñ ve yıldızlarnıñ) Rabbine yemin etem ki, biz aqiqaten qadirmiz.

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَۙ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a)

(olarnıñ yerine) olardan daa hayırlı bir qavm ketirmek ve biz yeñilmezmiz.

يَوْمَ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ سِرَاعًا كَاَنَّهُمْ اِلٰى نُصُبٍ يُّوْفِضُوْنَۙ

yauma yakhrujūna minal-ajdāṡi sirā‘an ka'annahum ilā nuṣubiy yūfiḍūn(a).

Öyle ise, özlerine qorqunçlı künge qarşılaşqanğa qadar, batırılsınlar ve oynasınlar.

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗذٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ࣖ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), żālikal-yaumul-lażī kānū yū‘adūn(a).

(yani) aman putlarğa barğan kibi, qabirlerinden (dünyada olğanda) tez-tez çıqqan kününde;