Q.S Al-Muddatsir (اَلْمُدَّثِّر) - 56 Beyitlerniñ sayısı

يٰٓاَيُّهَا الْمُدَّثِّرُۙ

yā ayyuhal-muddaṡṡir(u).

Şübesiz, Rabbiñ bile ki, sen (Muhammed) geceniñ ​​üçte ekisinden, ya da geceniñ ​​yarısından, ya da üçte birinden az turğanıñnı ve yanında olğanlarnıñ bir toplulığını bile. Gece ve kündüzniñ ölçüsini Allah tayin ete. Allah bile ki, siz o vaqıtnıñ sıñırlarını belgilep olamazsıñız, şunıñ içün O, sizge yengillik berdi, şunıñ içün Qurandan (siz içün) qolay olğan şeylerni oquñız, O bile ki, arañızda hasta olğan adamlar olacaq, ve başqaları yer yüzünde yürgenler, Allahnıñ lütfinden bir qısmını qıdırğanlar, ve başqaları ise, Allahnıñ yolunda cenkleşkenler. namaz qılıñız, zekât beriñiz ve Allahqa yahşı borc beriñiz. Özüñe ne yahşılıq yapsañ, onı Allahtan eñ güzel mukâfat ve eñ büyük mukâfat olaraq mıtlaqa alacaqsıñ. Ve Allahtan afu tileñ, şübesiz, Allah çoq bağışlayıcıdır, çoq merhametlidir.

قُمْ فَاَنْذِرْۖ

qum fa'anżir.

Ey, örtülgen (örtülgen)!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْۖ

wa rabbaka fakabbir.

uyan, soñ tenbiye ber!

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْۖ

wa ṡiyābaka faṭahhir.

ve Rabbiñni teşviqat et;

وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْۖ

war-rujza fahjur.

ve urbalarıñıznı temizleñiz, .

وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ

wa lā tamnun tastakṡir(u).

ve bütün yamanlıqlarnı (işlerni) taşla;

وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْۗ

wa lirabbika faṣbir.

ve (Muhammed) daa çoq almaq içün (qarşılıq olaraq) bermeñiz.

فَاِذَا نُقِرَ فِى النَّاقُوْرِۙ

fa iżā nuqira fin-nāqūr(i).

Ve Rabbiñ rizası oğrunda sabır et.

فَذٰلِكَ يَوْمَىِٕذٍ يَّوْمٌ عَسِيْرٌۙ

fa żālika yauma'iżiy yaumun ‘asīr(un).

Böyleliknen, borazan çalğanda, .

عَلَى الْكٰفِرِيْنَ غَيْرُ يَسِيْرٍ

‘alal-kāfirīna gairu yasīr(in).

soñ bu pek ağır kün,

ذَرْنِيْ وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيْدًاۙ

Żarnī wa man khalaqtu waḥīdā(n).

imansızlar içün bu qolay degil.

وَّجَعَلْتُ لَهٗ مَالًا مَّمْدُوْدًاۙ

wa ja‘altu lahū mālam mamdūdā(n).

Özüm yaratqan insanlarğa nisbeten (areket etmege) yol bereyim;

وَّبَنِيْنَ شُهُوْدًاۙ

wa banīna syuhūdā(n).

Men sizge bol-bol zenginlik berecegim;

وَّمَهَّدْتُّ لَهٗ تَمْهِيْدًاۙ

wa mahhattu lahū tamhīdā(n).

er vaqıt yanında olğan balalarnı da;

ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ

Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).

ve Men saña mümkün qadar keñ yer (omür) berem.

كَلَّاۗ اِنَّهٗ كَانَ لِاٰيٰتِنَا عَنِيْدًاۗ

kallā, innahū kāna li'āyātinā ‘anīdā(n).

Soñ o, kerçekten de, Menim oña qoşmamnı istedi.

سَاُرْهِقُهٗ صَعُوْدًاۗ

sa'urhiquhū ṣa‘ūdā(n).

Olmayım! Şübesiz, o bizim ayetlerimizge (Quranğa) qarşı keldi.

اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ

innahū fakkara wa qaddar(a).

Men oña yorğun bir tırmaşuv yükleycegim.

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

faqutila kaifa qaddar(a).

Şübesiz, o, tüşünip, taqdir etkendir;

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

Ṡumma qutila kaifa qaddar(a).

soñ oña vay! O, nasıl belgiley?

ثُمَّ نَظَرَۙ

Ṡumma naẓar(a).

Kene de, oña vay! O, nasıl belgiley?

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَۙ

Ṡumma ‘abasa wa basar(a).

Soñ (fikir etti) tüşündi,

ثُمَّ اَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَۙ

Ṡumma adbara wastakbar(a).

soñ ekşi ve açuvlı köründi,

فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ

faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).

soñra yüz çevirdi ve maqtandı;

اِنْ هٰذَآ اِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِۗ

in hāżā illā qaulul-basyar(i).

soñra: «Bu (Qur'an) sadece (evelkilerden) ögrenilgen tılsımdır, dedi.

سَاُصْلِيْهِ سَقَرَ

sa'uṣlīhi saqar(a).

Bular tek insan sözleridir».

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سَقَرُۗ

wa mā adrāka mā saqar(a).

Soñundan, onı (ceennemge) Saqarğa qoyacam.

لَا تُبْقِيْ وَلَا تَذَرُۚ

lā tubqī wa lā tażar(u).

ve (ceennem) Saqar ne olğanını bilesiñizmi?

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِۚ

lawwāḥatul lil-basyar(i).

O (Saqar) taşlamay ve yibermez,

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَۗ

‘alaihā tis‘ata ‘asyar(a).

insan terisini yaqqan.

وَمَا جَعَلْنَآ اَصْحٰبَ النَّارِ اِلَّا مَلٰۤىِٕكَةً ۖوَّمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ اِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْاۙ لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَيَزْدَادَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِيْمَانًا وَّلَا يَرْتَابَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْمُؤْمِنُوْنَۙ وَلِيَقُوْلَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْكٰفِرُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَمَا يَعْلَمُ جُنُوْدَ رَبِّكَ اِلَّا هُوَۗ وَمَا هِيَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْبَشَرِ ࣖ

wa mā ja‘alnā aṣḥāban-nāri illā malā'ikah(tan), wa mā ja‘alnā ‘iddatahum illā fitnatal lil-lażīna kafarū, liyastaiqinal-lażīna ūtul-kitāba wa yazdādal-lażīna āmanū īmānaw wa lā yartābal-lażīna ūtul-kitāba wal-mu'minūn(a), wa liyaqūlal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-kāfirūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), każālika yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa mā ya‘lamu junūda rabbika illā huw(a), wa mā hiya illā żikrā lil-basyar(i).

Onıñ yuqarıda on doquz (qorçalayıcı melekler) bar.

كَلَّا وَالْقَمَرِۙ

kallā wal-qamar(i).

Biz ceennemniñ bekçilerini ancaq melekler yaptıq; ve biz olarnıñ sayısını yalıñız kâfirlerge bir imtian olaraq tayin ettik, özlerine kitap berilgenlerniñ inanması içün, iman etkenlerniñ imanları arttırılsın, özlerine kitap berilgenler ve mu'minler şübelenmesinler; ve böylece, qalplerinde hastalıq olğanlar ve inkâr etkenler: «Allah bu (sayını) misal olaraq ne istey?» Böylece, Allah istegenini saptırır ve istegenini doğru yolğa qavuştırır. Rabbiñniñ ordusını özünden başqası bilmez. Ve Saqar insanlarğa bir tenbiyeden başqa bir şey degil.

وَالَّيْلِ اِذْ اَدْبَرَۙ

wal-laili iż adbar(a).

Yoq! Ayğa ant olsun!

وَالصُّبْحِ اِذَآ اَسْفَرَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā asfar(a).

geceniñ ​​keçkenine de ant etem!

اِنَّهَا لَاِحْدَى الْكُبَرِۙ

innahā la'iḥdal-kubar(i).

ve tañ atqanda, yarıq çıqıp başlağanda,

نَذِيْرًا لِّلْبَشَرِۙ

nażīral lil-basyar(i).

asılında (Saqar) pek büyük (felâketlerden) biridir,

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّتَقَدَّمَ اَوْ يَتَاَخَّرَۗ

liman syā'a minkum ay yataqaddama au yata'akhkhar(a).

insanlarğa bir tenbiye olaraq;

كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ رَهِيْنَةٌۙ

kullu nafsim bimā kasabat rahīnah(tun).

(yani) sizlerden er biriñiz ileri ya da artqa ketmege istegenler içün.

اِلَّآ اَصْحٰبَ الْيَمِيْنِ ۛ

illā aṣḥābal-yamīn(i).

Er kes yapqan işleri içün cevap bere;

فِيْ جَنّٰتٍ ۛ يَتَسَاۤءَلُوْنَۙ

fī jannātin - yatasā'alūn(a).

doğru gruppadan ğayrı, 1920 s.

عَنِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

‘anil-mujrimīn(a).

Kökte olğanda, olar biri-birinden soradılar:

مَا سَلَكَكُمْ فِيْ سَقَرَ

mā salakakum fī saqar(a).

günakâr adamlarnıñ (vaziyeti) aqqında, .

قَالُوْا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّيْنَۙ

qālū lam naku minal-muṣallīn(a).

«Saqarğa (ceennemge) kirmege ne sebep oldı?»

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِيْنَۙ

wa lam naku nuṭ‘imul-miskīn(a).

Olar böyle cevap berdiler: «Evelde biz namaz qılğanlardan degil edik.

وَكُنَّا نَخُوْضُ مَعَ الْخَاۤىِٕضِيْنَۙ

wa kunnā nakhūḍu ma‘al-khā'iḍīn(a).

ve biz (de) fuqarelerni beslemeymiz,

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّيْنِۙ

wa kunnā nukażżibu biyaumid-dīn(i).

biz atta laf ete edik (boşluq maqsadınen), bu aqta laf etecek adamlarnen,

حَتّٰىٓ اَتٰىنَا الْيَقِيْنُۗ

Ḥattā atānal-yaqīn(u).

ve qıyamet kününi inkâr etermiz;

فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشّٰفِعِيْنَۗ

famā tanfa‘uhum syafā‘atusy-syāfi‘īn(a).

bizge ölüm kelmegence».

فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِيْنَۙ

famā lahum ‘anit-tażkirati mu‘riḍīn(a).

Demek, şefaat etkenlerniñ şefaatı (yardımı) olarğa artıq faydası yoq.

كَاَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنْفِرَةٌۙ

ka'annahum ḥumurum mustanfirah(tun).

Soñ olar (kâfirler) niçün (Allahnıñ) tenbiyesinden yüz çevirdiler?

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍۗ

farrat min qaswarah(tin).

sanki olar kiyik eşekler kibi şaşmalap çapışalar;

بَلْ يُرِيْدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّؤْتٰى صُحُفًا مُّنَشَّرَةًۙ

bal yurīdu kullumri'im minhum ay yu'tā ṣuḥufam munasysyarah(tan).

arslandan qaç.

كَلَّاۗ بَلْ لَّا يَخَافُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

kallā, bal lā yakhāfūnal-ākhirah(ta).

Aslında olarnıñ er biri açıq saifeler (kitaplar) berilmesini istey ediler.

كَلَّآ اِنَّهٗ تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahū tażkirah(tun).

Yoq! Asılında olar ahretten qorqmaylar.

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗۗ

faman syā'a żakarah(ū).

Yoq! Şübesiz, (Qur'an), kerçekten de, bir tenbiyedir.

وَمَا يَذْكُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗهُوَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ࣖ

wa mā yażkurūna illā ay yasyā'allāh(u), huwa ahlut-taqwā wa ahlul-magfirah(ti).

Demek, kim istese, elbette ondan ibret alır.