Q.S At-Tur (اَلطُّور) - 49 Beyitlerniñ sayısı

وَالطُّوْرِۙ

waṭ-ṭūr(i).

Öyle ise, özlerine vade etilgen künü (qıyamet künü) inkâr etkenlerniñ vayları olsun.

وَكِتٰبٍ مَّسْطُوْرٍۙ

wa kitābim masṭūr(in).

Dağnıñ yanında (Sina), .

فِيْ رَقٍّ مَّنْشُوْرٍۙ

fī raqqim mansyūr(in).

ve yazılğan Kitapqa ant etem!

وَّالْبَيْتِ الْمَعْمُوْرِۙ

wal-baitil-ma‘mūr(i).

açıq list üstünde, .

وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوْعِۙ

was-saqfil-marfū‘(i).

Beytulma'mur (Kabe) içün, 1920 s.

وَالْبَحْرِ الْمَسْجُوْرِۙ

wal-baḥril-masjūr(i).

yükseltilgen dam (kökler) ile, .

اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌۙ

inna ‘ażāba rabbika lawāqi‘(un).

Dalğa tolu deñizniñ yanında, .

مَّا لَهٗ مِنْ دَافِعٍۙ

mā lahū min dāfi‘(in).

Şübesiz, Rabbiñniñ azabı mıtlaqa olacaq;

يَّوْمَ تَمُوْرُ السَّمَاۤءُ مَوْرًاۙ

yauma tamūrus-samā'u maurā(n).

oña iç bir şey qarşı çıqıp olamaz,

وَّتَسِيْرُ الْجِبَالُ سَيْرًاۗ

wa tasīrul-jibālu sairā(n).

kök küçlü sarsılğan künü,

فَوَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَۙ

fawailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

ve yürgen dağlar (etrafqa areket etmek).

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ خَوْضٍ يَّلْعَبُوْنَۘ

allażīna hum fī khauḍiy yal‘abūn(a).

Böylece, o künü yalan aytqanlarğa belâlar olsun.

يَوْمَ يُدَعُّوْنَ اِلٰى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّاۗ

yauma yuda‘‘ūna ilā nāri jahannama da‘‘ā(n).

Yalanğa (günah işlerine) berilgen insanlar;

هٰذِهِ النَّارُ الَّتِيْ كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

hāżihin-nārul-latī kuntum bihā tukażżibūn(a).

o künü (o vaqıtta) bütün küçlerinen ceennemge iterildiler.

اَفَسِحْرٌ هٰذَآ اَمْ اَنْتُمْ لَا تُبْصِرُوْنَ

afasiḥrun hāżā am antum lā tubṣirūn(a).

(Olarğa): İşte, daa evel yalanlağanıñız ceennem budır, denildi.

اِصْلَوْهَا فَاصْبِرُوْٓا اَوْ لَا تَصْبِرُوْاۚ سَوَاۤءٌ عَلَيْكُمْۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

iṣlauhā faṣbirū au lā taṣbirū, sawā'un ‘alaikum, innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

Demek, bu tılsımmı? Yoqsa körmediñmi?

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَعِيْمٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa na‘īm(in).

Oña kirmek (ateşniñ sıcağını duymaq); sabır etseñiz de, sabır etmeseñiz de, siz içün ep birdir; Aslında sizge ancaq yapqanlarıñız içün mukâfat berile.

فٰكِهِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْۚ وَوَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

fākihīna bimā ātāhum rabbuhum, wa waqāhum rabbuhum ‘ażābal-jaḥīm(i).

Şübesiz, taqvalılar cennetlerde ve nimetlidirler;

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

kulū wasyrabū hanī'am bimā kuntum ta‘malūn(a).

Rabbleriniñ olarğa bergenlerine sevinip, Rabbleri olarnı ateş azabından qorçalaycaq.

مُتَّكِـِٕيْنَ عَلٰى سُرُرٍ مَّصْفُوْفَةٍۚ وَزَوَّجْنٰهُمْ بِحُوْرٍ عِيْنٍ

muttaki'īna ‘alā sururim maṣfūfah(tin), wa zawwajnāhum biḥūrin ‘īn(in).

(Olarğa): Yapqanlarıñıznıñ cevabı olaraq, zevqnen aşañ ve içiñ, denilir.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِاِيْمَانٍ اَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ اَلَتْنٰهُمْ مِّنْ عَمَلِهِمْ مِّنْ شَيْءٍۗ كُلُّ امْرِئٍ ۢبِمَا كَسَبَ رَهِيْنٌ

wal-lażīna āmanū wattaba‘athum żurriyyatuhum bi'īmānin alḥaqnā bihim żurriyyatahum wa mā alatnāhum min ‘amalihim min syai'(in), kullumri'im bimā kasaba rahīn(un).

Olar sıra-sıra tizilgen töşeklerge yatacaqlar ve olarğa çift-çift güzel közlü qızlar rızıqlandırırmız.

وَاَمْدَدْنٰهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَّلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُوْنَ

wa amdadnāhum bifākihatiw wa laḥmim mimmā yasytahūn(a).

İman etkenlerni ve olarğa iman ile uyğan evlâtlarını da olarğa (cennette) evlâtlarını qoşacaqmız ve yapqan eyilikleriniñ mukâfatlarını iç bir şeyge eksiltmeycekmiz. Er bir insan yapqan işlerinen bağlıdır.

يَتَنَازَعُوْنَ فِيْهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيْهَا وَلَا تَأْثِيْمٌ

yatanāza‘ūna fīhā ka'sal lā lagwun fīhā wa lā ta'ṡīm(un).

Olarğa istegen çeşitleri meyva ve etni qoşma olaraq berdik.

۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَاَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُوْنٌۚ

wa yaṭūfu ‘alaihim gilmānul lahum ka'annahum lu'lu'um maknūn(un).

(Kokte) biri-birine mündericesi faydasız laf ya da günah areketlerine (doğurmağan) közlüklerni uzatalar.

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

Ve olarnıñ etrafında gizlengen inciler kibi, olarğa (hızmet etmek içün) aylanıp yürgen gençler bar edi.

قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِيْٓ اَهْلِنَا مُشْفِقِيْنَ

qālū innā kunnā qablu fī ahlinā musyfiqīn(a).

Ve bazıları qarşı-qarşığa qarşı turıp, selâmlaştılar.

فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰىنَا عَذَابَ السَّمُوْمِ

fa mannallāhu ‘alainā wa waqānā ‘ażābas-samūm(i).

Dediler ki: Doğrusı, biz ailelerimizniñ arasında olğanımızda, (azapqa oğramaqtan) qorqtıq.

اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوْهُۗ اِنَّهٗ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيْمُ ࣖ

innā kunnā min qablu nad‘ūh(u), innahū huwal-barrur-raḥīm(u).

Böylece, Allah bizge lütf berdi ve bizni ceennem azabından qorçaladı.

فَذَكِّرْ فَمَآ اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَّلَا مَجْنُوْنٍۗ

fa żakkir famā anta bini‘mati rabbika bikāhiniw wa lā majnūn(in).

Doğrusı, biz qadimiy zamanlardan berli Oña ibadet etemiz. O, çoq eyilik bağışlayıcı, çoq merhametlidir».

اَمْ يَقُوْلُوْنَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهٖ رَيْبَ الْمَنُوْنِ

am yaqūlūna syā‘irin natarabbaṣu bihī raibal-manūn(i).

Öyle ise, tenbiyeleñ, çünki Rabbiñizniñ lütfinen siz (Muhammed) ne falcısıñız, ne de delisiñiz.

قُلْ تَرَبَّصُوْا فَاِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُتَرَبِّصِيْنَۗ

qul tarabbaṣū fa innī ma‘akum minal-mutarabbiṣīn(a).

Atta: «O, biz onıñ başına qaza kelmesini beklegen şairdir», — dediler.

اَمْ تَأْمُرُهُمْ اَحْلَامُهُمْ بِهٰذَآ اَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

am ta'muruhum aḥlāmuhum bihāżā am hum qaumun ṭāgūn(a).

De ki: «Bekleñ! Şübesiz ki, men de siznen beraber beklegenlerdenim».

اَمْ يَقُوْلُوْنَ تَقَوَّلَهٗۚ بَلْ لَّا يُؤْمِنُوْنَۚ

am yaqūlūna taqawwalah(ū), bal lā yu'minūn(a).

Olarğa bularnı söylemek aqılları emir etilgenmi, yoqsa olar adden aşqan bir qavmmı?

فَلْيَأْتُوْا بِحَدِيْثٍ مِّثْلِهٖٓ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَۗ

falya'tū biḥadīṡim miṡlihī in kānū ṣādiqīn(a).

Yoqsa: «O (Muhammed) sahtecidir», deylermi? Yoq! Olar iman etmegenlerdir.

اَمْ خُلِقُوْا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ اَمْ هُمُ الْخٰلِقُوْنَۗ

am khuliqū min gairi syai'in am humul-khāliqūn(a).

Onıñ içün, eger olar doğru olsalar, oña beñzegen bir şeyni (Qurannı) çıqarmağa tırışıñız.

اَمْ خَلَقُوا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ بَلْ لَّا يُوْقِنُوْنَۗ

am khalaqus-samāwāti wal-arḍ(a), bal lā yūqinūn(a).

Yoqsa, olar yoqtan yaratıldılarmı, yoqsa yaratıcılar olarmı?

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَبِّكَ اَمْ هُمُ الْمُصَۣيْطِرُوْنَۗ

am ‘indahum khazā'inu rabbika am humul-musaiṭirūn(a).

Yoqsa, köklerni ve yerni olar yarattılarmı? Faqat olar (aytqanlarına) inanmazlar.

اَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَّسْتَمِعُوْنَ فِيْهِۚ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۗ

am lahum sullamuy yastami‘ūna fīh(i), falya'ti mustami‘uhum bisulṭānim mubīn(in).

Yoqsa, Rabbiñniñ hazineleri olarnıñ yanındamı, yoqsa, qudretli olarmı?

اَمْ لَهُ الْبَنٰتُ وَلَكُمُ الْبَنُوْنَۗ

am lahul-banātu wa lakumul-banūn(a).

Yoqsa, olarnıñ (kökke) diñleycek merdivenleri barmı? Öyle ise, aralarından diñlegenler açıq deliller ketirsinler.

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

Yoqsa, qızlar Oña, oğullar sizge olurmı?

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَۗ

am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).

Yoqsa, siz (Muhammed) olarğa borc yüklenüvleri içün tazminat isteysiñizmi?

اَمْ يُرِيْدُوْنَ كَيْدًاۗ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا هُمُ الْمَكِيْدُوْنَۗ

am yurīdūna kaidā(n), fal-lażīna kafarū humul-makīdūn(a).

Yoqsa, olar ğaybnı (bilgiler) bar da, soñra onı yazalarmı?

اَمْ لَهُمْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am lahum ilāhun gairullāh(i), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

Ya da olarnı aldatmağa tırışalarmı? İnkâr etkenler ise, işte olar aldanğanlardır.

وَاِنْ يَّرَوْا كِسْفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ سَاقِطًا يَّقُوْلُوْا سَحَابٌ مَّرْكُوْمٌ

wa iy yarau kisfam minas-samā'i sāqiṭay yaqūlū saḥābum markūm(un).

Yoqsa, olarnıñ Allahtan başqa tañrıları barmı? Olarnıñ bir-birine qoşqan ortaqlarından Allahqa yücedir.

فَذَرْهُمْ حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ فِيْهِ يُصْعَقُوْنَۙ

fażarhum ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī fīhi yuṣ‘aqūn(a).

Ve kökten tüşken bulutlarnı körgende: «Bu – biri-birine toplanğan bulutlardır», derler.

يَوْمَ لَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَۗ

yauma lā yugnī ‘anhum kaiduhum syai'aw wa lā hum yunṣarūn(a).

Öyle ise, özlerine vade etilgen künge qavuşqanğa qadar, olarnı bıraq, o künü olar elâk etilecekler.

وَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا عَذَابًا دُوْنَ ذٰلِكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa inna lil-lażīna ẓalamū ‘ażāban dūna żālika wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

(yani) o künü aldatuvları olarğa iç bir fayda bermeycek ve olarğa yardım etilmeycek.

وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَاِنَّكَ بِاَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِيْنَ تَقُوْمُۙ

waṣbir liḥukmi rabbika fa innaka bi'a‘yuninā wa sabbiḥ biḥamdi rabbika ḥīna taqūm(u).

Ve kerçekten de, zulum etkenler içün ondan başqa bir azap daa bardır. Faqat olarnıñ çoqu bilmezler.

وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاِدْبَارَ النُّجُوْمِ ࣖ

wa minal-laili fa sabbiḥhu wa idbāran-nujūm(i).

(Muhammed) Rabbiñniñ ükümini beklep, sabır et, kerçekten de, sen bizim nezaretimiz altındasıñ ve uyanğan vaqtıñda Rabbiñni hamd etip, özüñni tesbih et.