Q.S As-Saffat (اَلصَّافَّات) - 182 Beyitlerniñ sayısı

وَالصّٰۤفّٰتِ صَفًّاۙ

waṣ-ṣāffāti ṣaffā(n).

Öyle ise, er şeyge mülk öz elinde olğan Allahqa (Allahqa) şerefler olsun ve siz Oña döndürileceksiñiz.

فَالزّٰجِرٰتِ زَجْرًاۙ

faz-zājirāti zajrā(n).

Saf-saf yürgen (meleklerniñ arqadaşlarına) ant etem!

فَالتّٰلِيٰتِ ذِكْرًاۙ

fat-tāliyāti żikrā(n).

ciddiy sürette mania olğan (arqadaşlar) tarafından,

اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌۗ

inna ilāhakum lawāḥid(un).

tenbiye oquğan (sahabeler) tarafından;

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِۗ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā wa rabbul-masyāriq(i).

şübesiz, Rabbiñ birdir.

اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِزِيْنَةِ ِۨالْكَوَاكِبِۙ

innā zayyannas-samā'ad-dun-yā bizīnatinil-kawākib(i).

Kökniñ, yerniñ ve olarnıñ arasında olğanlarnıñ Allası ve küneş doğğan yerniñ Allası.

وَحِفْظًا مِّنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ مَّارِدٍۚ

wa ḥifẓam min kulli syaiṭānim mārid(in).

Şübesiz, biz dünya köklerini (eñ yaqın olğanlarını) yıldızlarnıñ ziynetlerinen süslendirdik.

لَا يَسَّمَّعُوْنَ اِلَى الْمَلَاِ الْاَعْلٰى وَيُقْذَفُوْنَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍۖ

lā yassammā‘ūna ilal-mala'il-a‘lā wa yuqżafūna min kulli jānib(in).

Ve onı er itaatsız şeytandan qorçaladıq.

دُحُوْرًا وَّلَهُمْ عَذَابٌ وَّاصِبٌ

duḥūraw wa lahum ‘ażābuw wāṣib(un).

olar (cinler) meleklerniñ (laqırdını) eşitip olamadılar ve olarnı er köşeden attılar.

اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

illā man khaṭifal-khaṭfata fa'atba‘ahū syihābun ṡāqib(un).

olarnı quvmaq ve olar ebediy cezağa oğraycaqlar;

فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمْ مَّنْ خَلَقْنَا ۗاِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّنْ طِيْنٍ لَّازِبٍ

fastaftihim ahum asyaddu khalqan am man khalaqnā, innā khalaqnāhum min ṭīnil lāzib(in).

(laqırdını) hırsızlağan (şeytan) istisna; soñra onı yanğan yıldız quvaladı.

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُوْنَ ۖ

bal ‘ajibta wa yaskharūn(a).

Öyle ise, olardan (Mekke müşriklerinden) sora: «Olarnıñ yaratıluvı daa qıyınmı, yoqsa bizim yaratqanımızmı?» Şübesiz, biz olarnı çamurdan yarattıq.

وَاِذَا ذُكِّرُوْا لَا يَذْكُرُوْنَ ۖ

wa iżā żukkirū lā yażkurūn(a).

Sen (Muhammed) bile, (olarnıñ itaatsızlıqlarına) şaştıñ da, (seni) aqaretlediler.

وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَّسْتَسْخِرُوْنَۖ

wa iżā ra'au āyatay yastaskhirūn(a).

Olarğa tenbiye berilgende, buña qulaq asmazlar.

وَقَالُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

wa qālū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

Olar bir alâmet (Allahnıñ büyükligini köstergen) körgen vaqıtlarında, onı alay eterler.

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَۙ

a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

Ve: «Bu aqiqiy tılsımdan başqa bir şey degil.

اَوَاٰبَاۤؤُنَا الْاَوَّلُوْنَۗ

awa ābā'unal-awwalūn(a).

Eger biz ölgen olsaq, topraq ve kemik olğan olsaq, (kene) tirilecegimiz kerçekmi?

قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دٰخِرُوْنَۚ

qul na‘am wa antum dākhirūn(a).

ve bizim evelki ecdatlarımız da (tirileceklermi)?»

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa'innamā hiya zajratuw wāḥidatun fa'iżā hum yanẓurūn(a).

De ki (Muhammed): «Ebet, ve siz horlanacaqsıñız».

وَقَالُوْا يٰوَيْلَنَا هٰذَا يَوْمُ الدِّيْنِ

wa qālū yā wailanā hāżā yaumud-dīn(i).

Demek, kerçekten de tirilmek tek bir qıçıruvnendir; soñra şu an kördiler.

هٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ ࣖ

hāżā yaumul-faṣlil-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

Ve dediler ki: Ne de zavalmız! (Keşke bu) intiqam künü olsa edi!

اُحْشُرُوا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوْا يَعْبُدُوْنَ ۙ

uḥsyurul-lażīna ẓalamū wa azwājahum wa mā kānū ya‘budūn(a).

İşte, bu, bir vaqıtları siz inkâr etken ükümniñ künüdir.

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَاهْدُوْهُمْ اِلٰى صِرَاطِ الْجَحِيْمِ

min dūnillāhi fahdūhum ilā ṣirāṭil-jaḥīm(i).

(Melekke emir etildi): Zalımlarnı, arqadaşlarını ve tabınğanlarını bir yerge topla.

وَقِفُوْهُمْ اِنَّهُمْ مَّسْـُٔوْلُوْنَ ۙ

waqifūhum innahum mas'ūlūn(a).

Allahnı bıraqıp da, olarğa ceennem yolunı köster.

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُوْنَ

mā lakum lā tanāṣarūn(a).

Olarnı (raatlıq yerinde) tutuñ, aqiqaten olardan soralır;

بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُوْنَ

bal humul-yauma mustaslimūn(a).

Ne içün yardım etmeysiñ?»

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

O künü bile (Allahnıñ qararına) teslim oldılar.

قَالُوْٓا اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُوْنَنَا عَنِ الْيَمِيْنِ

qālū innakum kuntum ta'tūnanā ‘anil-yamīn(i).

Ve aralarından bazıları qarşı-qarşığa turıp, bir-birilerinen tartışqan ediler.

قَالُوْا بَلْ لَّمْ تَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَۚ

qālū bal lam takūnū mu'minīn(a).

Doğrusı, olarğa: Siz bizge sağdan kelgen kimseler ediñiz, dediler.

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طٰغِيْنَ

wa mā kāna lanā ‘alaikum min sulṭān(in), bal kuntum qauman ṭāgīn(a).

(Büyükler) böyle cevap berdiler: «(Yoq), atta sizler iman etmezsiñiz.

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖاِنَّا لَذَاۤىِٕقُوْنَ

fa ḥaqqa ‘alainā qaulu rabbinā, innā lażā'iqūn(a).

üzeriñizde bizim qudretimiz olmağanda, siz adden aşqan bir qavm oldıñ.

فَاَغْوَيْنٰكُمْ اِنَّا كُنَّا غٰوِيْنَ

fa agwainākum innā kunnā gāwīn(a).

Demek, Allanıñ ükmi (qıyamet) bizge tüşkeni lâyıqtır; şübesiz, biz (azapnı) duyarmız.

فَاِنَّهُمْ يَوْمَىِٕذٍ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ

fa innahum yauma'iżin fil-‘ażābi musytarikūn(a).

Böylece, biz sizni saptırdıq, aqiqaten özümiz de sapıq olğanlarmız».

اِنَّا كَذٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِيْنَ

innā każālika naf‘alu bil-mujrimīn(a).

Demek, o künü azapnı beraber çekecekler.

اِنَّهُمْ كَانُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ يَسْتَكْبِرُوْنَ ۙ

innahum kānū iżā qīla lahum lā ilāha illallāhu yastakbirūn(a).

Aqiqaten, biz günah işlegenlerge böyle munasebette olurmız.

وَيَقُوْلُوْنَ اَىِٕنَّا لَتَارِكُوْٓا اٰلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُوْنٍ ۗ

wa yaqūlūna a'innā latārikū ālihatinā lisyā‘irim majnūn(in).

Doğrusı, olarğa: «Allahtan başqa tañrı yoqtır», denilgende, olar kibirlendiler.

بَلْ جَاۤءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِيْنَ

bal jā'a bil-ḥaqqi wa ṣaddaqal-mursalīn(a).

ve: Deli bir şair sebebinden ibadetlerimizni bıraqacaqmızmı?

اِنَّكُمْ لَذَاۤىِٕقُوا الْعَذَابِ الْاَلِيْمِ ۚ

innakum lażā'iqul-‘ażābil-alīm(i).

Faqat o (Muhammed) haqnı ketirdi ve (evelki) peyğamberlerni doğruladı.

وَمَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

wa mā tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

Şübesiz, siz elem berici bir azapnı tatacaqsıñız.

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

Ve sizge yapqanlarıñızdan başqa bir ceza berilmeycek.

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُوْمٌۙ

ulā'ika lahum rizqum ma‘lūm(un).

Amma Allahnıñ (günahtan) temizlengen qulları;

فَوَاكِهُ ۚوَهُمْ مُّكْرَمُوْنَۙ

fawākihu wa hum mukramūn(a).

olarnıñ rızqı belli ola, .

فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِۙ

fī jannātin na‘īm(i).

(yani) meyvalar. Ve olar ürmetlilerdir;

عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

‘alā sururim mutaqābilīn(a).

baht bağçalarında, .

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِّنْ مَّعِيْنٍۢ ۙ

yuṭāfu ‘alaihim bika'sim mim ma‘īn(in).

(oturmaq) divanlarda bet-betke.

بَيْضَاۤءَ لَذَّةٍ لِّلشّٰرِبِيْنَۚ

baiḍā'a lażżatil lisy-syāribīn(a).

Olarğa (cennetniñ) bir çoqrağından qadeler paylaştırılır;

لَا فِيْهَا غَوْلٌ وَّلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُوْنَ

lā fīhā gauluw wa lā hum ‘anhā yunzafūn(a).

(o) temiz bem-beyaz, içkenlerge hoş olur.

وَعِنْدَهُمْ قٰصِرٰتُ الطَّرْفِ عِيْنٌ ۙ

wa ‘indahum qāṣirātuṭ-ṭarfi ‘īn(un).

Onda sarhoş etecek bir şey yoqtır ve olar ondan sarhoş degiller.

كَاَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُوْنٌ

ka'annahum baiḍum maknūn(un).

Olarnıñ yanında güzel közleri olğan, körüvlerini sıñırlağan (nimfler) bardır.

فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

sanki olar yahşı baqılğan yımırtalar edi.

قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ اِنِّيْ كَانَ لِيْ قَرِيْنٌۙ

qāla qā'ilum minhum innī kāna lī qarīn(un).

Soñ laqırdı eterek, qarşı-qarşığa turdılar.

يَّقُوْلُ اَءِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِيْنَ

yaqūlu a'innaka laminal-muṣaddiqīn(a).

Olardan biri dedi ki: Bir vaqıtlarda menim bir dostum bar edi.

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَدِيْنُوْنَ

a'iżā mitnā wa kunnā turāban a'innā lamadīnūn(a).

o: «Sen, kerçekten de, (qıyamet kününi) tasdıq etkenlerdensiñmi?

قَالَ هَلْ اَنْتُمْ مُّطَّلِعُوْنَ

qāla hal antum muṭṭali‘ūn(a).

Eger biz ölgen olsaq da, topraq ve kemik alına kelişken olsaq, intiqam berilmek içün kerçekten de (tirilirmizmi)?»

فَاطَّلَعَ فَرَاٰهُ فِيْ سَوَاۤءِ الْجَحِيْمِ

faṭṭala‘a fa ra'āhu fī sawā'il-jaḥīm(i).

O: «(Dostumnı) tekrarlamaq isteysiñmi?»

قَالَ تَاللّٰهِ اِنْ كِدْتَّ لَتُرْدِيْنِ ۙ

qāla tallāhi in kitta laturdīn(i).

Böylece, oña baqtı, soñra (dostunı) yanğan ceennemniñ ortasında kördi.

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

wa lau lā ni‘matu rabbī lakuntu minal-muḥḍarīn(a).

Dedi ki: «Allahqa ant olsun ki, sen maña zarar ketirmege az qaldıñ;

اَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِيْنَۙ

afamā naḥnu bimayyitīn(a).

eger Rabbimniñ lütfi olmasa edi, mıtlaqa men (ceennemge) süyreklengenlerden olur edim».

اِلَّا مَوْتَتَنَا الْاُوْلٰى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ

illā mautatunal-ūlā wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

Öyle olsa, biz ölmeycekmizmi?

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

inna hāżā lahuwal-fauzul-‘aẓīm(u).

Eger bizim ölümimiz (bu dünyada) birinci olmasa, ve bizge (ahirette) azap berilmesek?»

لِمِثْلِ هٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعٰمِلُوْنَ

limiṡli hāżā falya‘malil-‘āmilūn(a).

Kerçekten de, bu, kerçekten de, şanlı bir ğalebe edi.

اَذٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا اَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّوْمِ

ażālika khairun nuzulan am syajaratuz-zaqqūm(i).

Böyle (zafer) içün, sadaqağa qadir olğanlar sadaqa yapsınlar.

اِنَّا جَعَلْنٰهَا فِتْنَةً لِّلظّٰلِمِيْنَ

innā ja‘alnāhā fitnatal liẓ-ẓālimīn(a).

(Cennet aşı) daa yahşı bir yemekmi, yoqsa zaqum teregimi?

اِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِيْٓ اَصْلِ الْجَحِيْمِۙ

innahā syajaratun takhruju fī aṣlil-jaḥīm(i).

Doğrusı, biz onı (zaqqum teregini) zalımlar içün bir azap yaptıq.

طَلْعُهَا كَاَنَّهٗ رُءُوْسُ الشَّيٰطِيْنِ

Ṭal‘uhā ka'annahū ru'ūsusy-syayāṭīn(i).

Şübesiz, o, ceennemniñ terenliklerinden çıqqan bir terektir.

فَاِنَّهُمْ لَاٰكِلُوْنَ مِنْهَا فَمَالِـُٔوْنَ مِنْهَا الْبُطُوْنَۗ

fa innahum la'ākilūna minhā fa māli'ūna minhal-buṭūn(a).

Şeytanlarnıñ başlarına beñzey.

ثُمَّ اِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيْمٍۚ

Ṡumma inna lahum ‘alaihā lasyaubam min ḥamīm(in).

İşte, olar ondan (terekniñ meyvalarından) bir qısmını aşadılar ve qursaqlarını onıñ meyvasınen toydurdılar.

ثُمَّ اِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَاِلَى الْجَحِيْمِ

Ṡumma inna marji‘ahum la'ilal-jaḥīm(i).

Soñ, kerçekten de, (zaqqum meyvasını) aşağandan soñ, pek sıcaq suv qarıştırılğan bir içki aldılar.

اِنَّهُمْ اَلْفَوْا اٰبَاۤءَهُمْ ضَاۤلِّيْنَۙ

innahum alfau ābā'ahum ḍāllīn(a).

Soñ olarnıñ qaytacaq yeri mıtlaqa Cahimniñ ceennemi olacaq.

فَهُمْ عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ يُهْرَعُوْنَ

fahum ‘alā āṡārihim yuhra‘ūn(a).

Doğrusı, olar ecdatlarını bir sapıqlıq içinde buldılar;

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ اَكْثَرُ الْاَوَّلِيْنَۙ

wa laqad ḍalla qablahum akṡarul-awwalīn(a).

soñra olar (ecdatlarınıñ) izinden ketmege aşıqtılar.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا فِيْهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa laqad arsalnā fīhim munżirīn(a).

Ant olsun ki, olardan (Qureyşlerden) evel qadimiy insanlarnıñ çoqu yoldan çıqqan edi.

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَۙ

fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).

aralarına da tenbiyeciler yolladıq.

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ ࣖ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

Böylece, tenbiyelengenlerniñ soñuna diqqat et.

وَلَقَدْ نَادٰىنَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيْبُوْنَۖ

wa laqad nādānā nūḥun falani‘mal-mujībūn(a).

ancaq Allahnıñ (günahtan) temizlengen qullarından ğayrı.

وَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِۖ

wa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

Ant olsun ki, Nuh bizge dua etken edi, biz namazğa izin bergen eñ hayırlımız.

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهٗ هُمُ الْبَاقِيْنَ

wa ja‘alnā żurriyyatahū humul-bāqīn(a).

Onı ve tarafdarlarını büyük bir felâketten qurtardıq.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

Onıñ balalarını ve torunlarını da öz evlâtlarını devam etecek insanlar yaptıq.

سَلٰمٌ عَلٰى نُوْحٍ فِى الْعٰلَمِيْنَ

salāmun ‘alā nūḥin fil-‘ālamīn(a).

Ondan soñ kelgenler arasında Nuh içün saqladıq;

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

«Nuhqa bütün dünyada bereket berdik».

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

Doğrusı, biz eyilik yapqanlarnı böyle mukâfatlandırırmız.

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

Şübesiz, o bizim mu'min qullarımızdandır.

۞ وَاِنَّ مِنْ شِيْعَتِهٖ لَاِبْرٰهِيْمَ ۘ

wa inna min syī‘atihī la'ibrāhīm(a).

Soñra qalğanlarını suvda boğdıq.

اِذْ جَاۤءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍۙ

iż jā'a rabbahū biqalbin salīm(in).

Ant olsun ki, İbrahim onıñ (Nuh) toplulığında edi.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَاذَا تَعْبُدُوْنَ ۚ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī māżā ta‘budūn(a).

(Hatırlañız) o, Rabbine temiz bir qalpnen kelgen vaqıtta.

اَىِٕفْكًا اٰلِهَةً دُوْنَ اللّٰهِ تُرِيْدُوْنَۗ

a'ifkan ālihatan dūnallāhi turīdūn(a).

(hatırlaysıñmı) o vaqıtta o, babasına ve qavmına: Siz nege tabınmaqtasıñız?

فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

famā ẓannukum birabbil-‘ālamīn(a).

Allahtan başqa bir tañrınen yatmaq isteysiñmi?

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى النُّجُوْمِۙ

fa naẓara naẓratan fin-nujūm(i).

Bütün alemlerniñ Allası aqqında ne tüşünesiñ?»

فَقَالَ اِنِّيْ سَقِيْمٌ

fa qāla innī saqīm(un).

Soñ yıldızlarğa bir köz taşladı;

فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِيْنَ

fa tawallau ‘anhu mudbirīn(a).

soñra o (İbrahim): Doğrusı, men hastam, dedi.

فَرَاغَ اِلٰٓى اٰلِهَتِهِمْ فَقَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَۚ

farāga ilā ālihatihim faqāla alā ta'kulūn(a).

Soñra ondan yüz çevirdiler ve kettiler.

مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُوْنَ

mā lakum lā tanṭiqūn(a).

Soñra o (İbrahim) tınçlıqnen olarnıñ putlarına bardı; soñra: «Ne içün aşamaysıñ?

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا ۢبِالْيَمِيْنِ

farāga ‘alaihim ḍarbam bil-yamīn(i).

Ne içün cevap bermeysiñ?»

فَاَقْبَلُوْٓا اِلَيْهِ يَزِفُّوْنَ

fa aqbalū ilaihi yaziffūn(a).

Soñra olarnı sağ elinen urğanda, olarğa (putlarğa) qarşı çıqtı.

قَالَ اَتَعْبُدُوْنَ مَا تَنْحِتُوْنَۙ

qāla ata‘budūna mā tanḥitūn(a).

Soñ olar (qavmı) onıñ yanına çapışıp keldiler.

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُوْنَ

wallāhu khalaqakum wa mā ta‘malūn(a).

O (İbrahim): «Siz oyğan eykelleriñizge tabınasıñızmı?

قَالُوا ابْنُوْا لَهٗ بُنْيَانًا فَاَلْقُوْهُ فِى الْجَحِيْمِ

qālubnū lahū bun-yānan fa'alqūhu fil-jaḥīm(i).

Asılında sizni ve yapqanlarıñıznı yaratqan Allahtır».

فَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَسْفَلِيْنَ

fa arādū bihī kaidan faja‘alnāhumul-asfalīn(a).

«İbrahimni yaqmaq içün oña bir bina yapıñ, soñ onı alevli ateşke atıñız», dediler.

وَقَالَ اِنِّيْ ذَاهِبٌ اِلٰى رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ

wa qāla innī żāhibun ilā rabbī sayahdīn(i).

Böylece, onı (yaqıp) aldatmaq istediler, (faqat Allah onı qurtardı), soñ biz olarnı pis insanlar yaptıq.

رَبِّ هَبْ لِيْ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

rabbi hab lī minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Ve o (İbrahim): Doğrusı, men Rabbime ketmek kerekim, O, meni doğru yolğa qavuştırır.

فَبَشَّرْنٰهُ بِغُلٰمٍ حَلِيْمٍ

fa basysyarnāhu bigulāmin ḥalīm(in).

Ya Rabbim, taqvalı insanlardan olğan maña (ebala) bağışla».

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ

falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).

Böylece, biz oña çoq sabırlı bir bala (İsmailniñ) müjdeledik.

فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ

falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).

Böylece, bala (yaşına) kelgeninen, onen beraber sınap oldı, (İbrahim): «Ey, oğlum! Doğrusı, men tüşümde seni soyğanımnı kördim. O alda, tüşüngeniñizni tüşüniñiz!», dedi. O (İsmail): «Ey, babam, (Allahnıñ) saña emir etkenini yap, inşalla meni sabır etkenlerden bulursıñ», – dep cevap berdi.

وَنَادَيْنٰهُ اَنْ يّٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۙ

wa nādaināhu ay yā ibrāhīm(u).

Böylece, ekisi de teslim olğanda, (İbrahim) oğlunı ibadethanesine yatqızdı, (Allahnıñ emrini yerine ketirmek içün).

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

Soñra oña: «Ey, İbrahim!

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْبَلٰۤؤُا الْمُبِيْنُ

inna hāżā lahuwal-balā'ul-mubīn(u).

kerçekten de, sen o tüşni aqladıñ». Doğrusı, biz eyilik yapqanlarnı böyle mukâfatlandırırmız.

وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ

wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).

Asılında bu, kerçekten de, aqiqiy sınavdır.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

Ve balanı büyük bir qurban ketirmeknen satın aldıq.

سَلٰمٌ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ

salāmun ‘alā ibrāhīm(a).

Biz, ondan soñ kelgenler arasında İbrahimge de saqladıq.

كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

każālika najzil-muḥsinīn(a).

– İbraimge oğurlar olsun.

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

İşte, biz eyilik yapqanlarnı böyle mukâfatlandırırmız.

وَبَشَّرْنٰهُ بِاِسْحٰقَ نَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa basysyarnāhu bi'isḥāqa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Şübesiz, o bizim mu'min qullarımızdandır.

وَبٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلٰٓى اِسْحٰقَۗ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَّظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ مُبِيْنٌ ࣖ

wa bāraknā ‘alaihi wa ‘alā isḥāq(a), wa min żurriyyatihimā muḥsinuw wa ẓālimul linafsihī mubīn(un).

Ve taqvalılardan olğan peyğamber İshaqnı (doğuvını) oña müjdeledik.

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۚ

wa laqad manannā ‘alā mūsā wa hārūn(a).

Oña ve İshaqqa da hayır berdik. Ekisiniñ de neslinden eyilik yapqanlar bardır ve açıqtan-açıq öz-özlerine zulum etkenler de bardır.

وَنَجَّيْنٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِۚ

wa najjaināhumā wa qaumahumā minal-karbil-‘aẓīm(i).

Ant olsun ki, biz Musağa ve Harunğa lütfler berdik.

وَنَصَرْنٰهُمْ فَكَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَۚ

wa naṣarnāhum fakānū humul-gālibīn(a).

Olarnı ve qavmlarını büyük bir felâketten qurtardıq.

وَاٰتَيْنٰهُمَا الْكِتٰبَ الْمُسْتَبِيْنَ ۚ

wa ātaināhumal-kitābal-mustabīn(a).

zafer qazanırlar dep, olarğa yardım ettik.

وَهَدَيْنٰهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيْمَۚ

wa hadaināhumaṣ-ṣirāṭal-mustaqīm(a).

Er ekisine de pek açıq bir Kitap berdik.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihimā fil-ākhirīn(a).

ekisine de dos-doğru yolnı kösterdik.

سَلٰمٌ عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

salāmun ‘alā mūsā wa hārūn(a).

Er eki içün de soñra kelgenler arasında ebediy ettik.

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

– Musa ve Harunğa oğurlar olsun.

اِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahumā min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

İşte, biz eyilik yapqanlarnı böyle mukâfatlandırırmız.

وَاِنَّ اِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna ilyāsa laminal-mursalīn(a).

Şübesiz, olarnıñ ekisi de mu'min qullarımızdandır.

اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَلَا تَتَّقُوْنَ

iż qāla liqaumihī alā tattaqūn(a).

Ve kerçekten de, İlyas kerçekten de elçilerden edi.

اَتَدْعُوْنَ بَعْلًا وَّتَذَرُوْنَ اَحْسَنَ الْخٰلِقِيْنَۙ

atad‘ūna ba‘law wa tażarūna aḥsanal-khāliqīn(a).

(Hatırıñızdamı) O, qavmına: «Ne içün taqvalı degilsiñiz?

اللّٰهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

allāha rabbakum wa rabba ābā'ikumul-awwalīn(a).

Yaratıcılarnıñ eñ yahşısını (Allahqa) bıraqmaq kerekmi?

فَكَذَّبُوْهُ فَاِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَۙ

fakażżabūhu fa'innahum lamuḥḍarūn(a).

(Âni) Allah siziñ de Rabbiñiz, evelki ecdatlarıñıznıñ da Rabbidir?»

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

Faqat olar bunı (İlyasnı) inkâr eteler, soñ kerçekten de, olarnı (ceennemge) süyrekleycekler,

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

ancaq Allahnıñ (günahtan) temizlengen qullarından ğayrı;

سَلٰمٌ عَلٰٓى اِلْ يَاسِيْنَ

salāmun ‘alā ilyāsīn(a).

Ve soñra kelgenler arasında onı İlyas içün ebediy ettik.

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

— İlyasqa oğurlar olsun.

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

İşte, biz eyilik yapqanlarnı böyle mukâfatlandırırmız.

وَاِنَّ لُوْطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna lūṭal laminal-mursalīn(a).

Şübesiz, o bizim mu'min qullarımızdandır.

اِذْ نَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَۙ

iż najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).

Ve kerçekten de, Lut peyğamberlerden edi.

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

(Hatırlaysıñmı) onı ve tarafdarlarını qurtarğanımızda.

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

(şeerde) yaşağan adamlarnen bir qart qadından (onıñ apayı).

وَاِنَّكُمْ لَتَمُرُّوْنَ عَلَيْهِمْ مُّصْبِحِيْنَۙ

wa innakum latamurrūna ‘alaihim muṣbiḥīn(a).

Soñra diger qavmlarnı da yoq ettik.

وَبِالَّيْلِۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa bil-lail(i), afalā ta‘qilūn(a).

Ant olsun ki, siz (Mekke halqı) saba olarnıñ (qaldıqlarından) keçeceksiñiz.

وَاِنَّ يُوْنُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna yūnusa laminal-mursalīn(a).

ve geceleri. Öyle olsa, ne içün añlamaysıñız?

اِذْ اَبَقَ اِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ

iż abaqa ilal-fulkil-masyḥūn(i).

Yunus kerçekten de elçilerden biri edi.

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِيْنَۚ

fa sāhama fakāna minal-mudḥaḍīn(a).

(hatırla) o qaçqanda, yüklü gemige, .

فَالْتَقَمَهُ الْحُوْتُ وَهُوَ مُلِيْمٌ

faltaqamahul-ḥūtu wa huwa mulīm(un).

soñ lotereyağa kirdi ve o (lotereyada) yeñilgen adamlardan biri olıp çıqtı.

فَلَوْلَآ اَنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِيْنَ ۙ

falau lā annahū kāna minal-musabbiḥīn(a).

Böyleliknen, onı mashara bir alda balaban bir balıq yuttı.

لَلَبِثَ فِيْ بَطْنِهٖٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَۚ

lalabiṡa fī baṭnihī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

Demek, eger o, Allahqa çoq zikr etkenlerden olmasa,

۞ فَنَبَذْنٰهُ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ سَقِيْمٌ ۚ

fa nabażnāhu bil-‘arā'i wa huwa saqīm(un).

Qıyamet kününe qadar onıñ qursağında qalır edi.

وَاَنْۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّنْ يَّقْطِيْنٍۚ

wa ambatnā ‘alaihi syajaratam miy yaqṭīn(in).

Soñ hasta alda, onı qır bir topraqqa attıq.

وَاَرْسَلْنٰهُ اِلٰى مِائَةِ اَلْفٍ اَوْ يَزِيْدُوْنَۚ

wa arsalnāhu ilā mi'ati alfin au yazīdūn(a).

Soñra onıñ içün bir qabaq teregini östürdik.

فَاٰمَنُوْا فَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

fa'āmanū famatta‘nāhum ilā ḥīn(in).

Ve onı yüz biñ ya da daa çoq adamğa yolladıq.

فَاسْتَفْتِهِمْ اَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُوْنَۚ

fastaftihim alirabbikal-banātu wa lahumul-banūn(a).

iman etkenge qadar, biz olarğa belli bir vaqıt faydalandıq.

اَمْ خَلَقْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِنَاثًا وَّهُمْ شٰهِدُوْنَ

am khalaqnal-malā'ikata ināṡaw wa hum syāhidūn(a).

Öyle ise, olardan (Mekke kâfirlerinden): Qızlar Rabbiñizge, oğlanlar ise olarğadırmı?

اَلَآ اِنَّهُمْ مِّنْ اِفْكِهِمْ لَيَقُوْلُوْنَۙ

alā innahum min ifkihim layaqūlūn(a).

Yoqsa, biz meleklerni qadın qıyafet olaraq yarattıqmı?

وَلَدَ اللّٰهُ ۙوَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَۙ

waladallāh(u), wa innahum lakāżibūn(a).

Şübesiz, olarnıñ aytqanları yalandır.

اَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِيْنَۗ

aṣṭafal-banāti ‘alal-banīn(a).

– Allah bir oğul doğurdı. Ve kerçekten de, olar yalancılardır.

مَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَ

mā lakum, kaifa taḥkumūn(a).

O (Allah) qız balalarnı oğullardan üstün körermi?

اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَۚ

afalā tażakkarūn(a).

Sebebiñ nedir? Nasıl etip belgileysiñiz?

اَمْ لَكُمْ سُلْطٰنٌ مُّبِيْنٌۙ

am lakum sulṭānum mubīn(un).

Öyle olsa, ne içün tüşünmeysiñ?

فَأْتُوْا بِكِتٰبِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

fa'tū bikitābikum in kuntum ṣādiqīn(a).

Ya da sizde açıq-aydın delil barmı?

وَجَعَلُوْا بَيْنَهٗ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۗوَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ اِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَۙ

wa ja‘alū bainahū wa bainal-jinnati nasabā(n), wa laqad ‘alimatil-jinnatu innahum lamuḥḍarūn(a).

(Soñ) soñra, eger doğru söylegen bir insan olsañ, kitabıñnı ketir.

سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُوْنَۙ

subḥānallāhi ‘ammā yaṣifūn(a).

Ve Onıñ (Allahnıñ) ile cinler arasında nasab (aile) munasebetini qurdılar. Ant olsun ki, cinler mıtlaqa (ceennemge) süyrekleneceklerini bildiler.

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

Olarnıñ sıfat etkenlerinden Allahqa yücedir.

فَاِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَۙ

fa'innakum wa mā ta‘budūn(a).

ancaq Allahnıñ (günahtan) temizlengen qullarından ğayrı.

مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفٰتِنِيْنَۙ

mā antum ‘alaihi bifātinīn(a).

O alda, kerçekten de, siz ve tabınğanlarıñız;

اِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيْمِ

illā man huwa ṣālil-jaḥīm(i).

Allahqa nisbeten (birnini) saptırıp olamaz;

وَمَا مِنَّآ اِلَّا لَهٗ مَقَامٌ مَّعْلُوْمٌۙ

wa mā minnā illā lahū maqāmum ma‘lūm(un).

ceennemge keteceklerden ğayrı Cahim.

وَّاِنَّا لَنَحْنُ الصَّۤافُّوْنَۖ

wa innā lanaḥnuṣ-ṣāffūn(a).

Ve bizlerden (meleklerden) iç birimizniñ degil, amma er birimizniñ belli bir maqamı bardır,

وَاِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُوْنَ

wa innā lanaḥnul-musabbiḥūn(a).

ve kerçekten de, biz (Allahnıñ emirlerini yerine ketirüvde) er vaqıt tertiplimiz.

وَاِنْ كَانُوْا لَيَقُوْلُوْنَۙ

wa in kānū layaqūlūn(a).

Ve kerçekten de, biz (Allahnı) tesbih etmege devam etemiz.

لَوْ اَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِّنَ الْاَوَّلِيْنَۙ

lau anna ‘indanā żikram minal-awwalīn(a).

Ant olsun, olar (Mekke kâfirleri) kerçekten de böyle dediler:

لَكُنَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

lakunnā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

«Eger bizim yanımızda eskilerge (endirilgen kitaplardan) bir kitap olsa edi.

فَكَفَرُوْا بِهٖۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

fa kafarū bih(ī), fasaufa ya‘lamūn(a).

Ebet, biz Allahnıñ (günahtan) temizlenip, qulları olacaqmız».

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

wa laqad sabaqat kalimatunā li‘ibādinal-mursalīn(a).

Amma körüne ki, olar onı (Qur'annı) yalanlağan ediler; soñra (boyunsızlıqlarınıñ neticelerini) soñra bilecekler.

اِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُوْرُوْنَۖ

innahum lahumul-manṣūrūn(a).

Ant olsun ki, bizim vademiz peyğamber olğan qullarımız içün qalmaqta.

وَاِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

wa inna jundanā lahumul-gālibūn(a).

(yani) olarğa mıtlaq yardım olacaq.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حِيْنٍۙ

fatawalla ‘anhum ḥattā ḥīn(in).

Ant olsun ki, mıtlaqa ğalebe qazanacaq bizim ordumızdır.

وَّاَبْصِرْهُمْۗ فَسَوْفَ يُبْصِرُوْنَ

wa abṣirhum, fa saufa yubṣirūn(a).

O alda (Muhammedni) belli bir vaqıtqace olardan arqañnı çevir.

اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ

afabi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).

İşte, biz eyilik yapqanlarnı böyle mukâfatlandırırmız.

فَاِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاۤءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِيْنَ

fa iżā nazala bisāḥatihim fa sā'a ṣabāḥul-munżarīn(a).

Öyle ise, olar bizim azabımıznıñ çaptırılmasını istemektelermi?

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حِيْنٍۙ

wa tawalla ‘anhum ḥattā ḥīn(in).

O alda, olarnıñ azbarlarına (azap) engen vaqıtta, tenbiyelengenler içün saba pek fena olur.

وَّاَبْصِرْۗ فَسَوْفَ يُبْصِرُوْنَ

wa abṣir, fasaufa yubṣirūn(a).

Belli bir vaqıtqace olardan yüz çevir.

سُبْحٰنَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُوْنَۚ

subḥāna rabbika rabbil-‘izzati ‘ammā yaṣifūn(a).

Ve onı köster, soñ bir kün olar (azapnı) körerler.

وَسَلٰمٌ عَلَى الْمُرْسَلِيْنَۚ

wa salāmun ‘alal-mursalīn(a).

Olarnıñ söylegenleriniñ tabiatınıñ uzaq Rabbi olğan Rabbiñ yücedir.

وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

Ve elçilerge hayırlı olsun.