Q.S Al-Qıyame (اَلْقِيَامَة) - 40 Beyitlerniñ sayısı

لَآ اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ

lā uqsimu biyaumil-qiyāmah(ti).

Allah tilemese, ondan (Qur'andan) ibret almazlar. O, Ondan qorqmağa (bizge) lâyıq olğan ve bağışlamağa aqqı olğan Alladır.

وَلَآ اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

wa lā uqsimu bin nafsil-lawwāmah(ti).

Qıyamet kününe yemin etem;

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ ۗ

ayaḥsabul-insānu allan najma‘a ‘iẓāmah(ū).

ve özüni söggen ruhqa ant etem.

بَلٰى قٰدِرِيْنَ عَلٰٓى اَنْ نُّسَوِّيَ بَنَانَهٗ

balā qādirīna ‘alā an nusawwiya banānah(ū).

İnsan kemiklerini bir yerge toplamaycaqmız bellermi?

بَلْ يُرِيْدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهٗۚ

bal yurīdul-insānu liyafjura amāmah(ū).

Atta onıñ parmaqlarını mükemmel bir yerge qoyıp olamız.

يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِۗ

yas'alu ayyāna yaumul-qiyāmah(ti).

Amma insan daima günahlar yapmağa istey.

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ

fa iżā bariqal-baṣar(u).

O: «Qıyamet ne zaman qopar?»

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ

wa khasafal-qamar(u).

Şunıñ içün (qorqu içinde) közler keriş açıq olğanda;

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ

wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).

Ay da soldı, .

يَقُوْلُ الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّۚ

yaqūlul-insānu yauma'iżin ainal-mafarr(u).

Küneşnen ay da bir yerge toplanırlar.

كَلَّا لَا وَزَرَۗ

kallā lā wazar(a).

o künü insan: «Sığınmaq ne yerde?»

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمُسْتَقَرُّۗ

ilā rabbika yauma'iżinil-mustaqarr(u).

Yoq! Sığınğan yer yoq!

يُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍۢ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَۗ

yunabba'ul-insānu yauma'iżim bimā qaddama wa akhkhar(a).

O künü tek Rabbiñe dönüş olacaqtır.

بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِهٖ بَصِيْرَةٌۙ

balil-insānu ‘alā nafsihī baṣīrah(tun).

O künü insanğa qazanğanları ve ihmal etkenleri aqqında haber berilecek.

وَّلَوْ اَلْقٰى مَعَاذِيْرَهٗۗ

wa lau alqā ma‘āżīrah(ū).

Kerçekten de, insan öz-özüne şaat olur.

لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖۗ

lā tuḥarrik bihī lisānaka lita‘jala bih(ī).

baanalar ketirse bile.

اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهٗ وَقُرْاٰنَهٗ ۚ

inna ‘alainā jam‘ahū wa qur'ānah(ū).

Tezleştirmek içün (Qurannı oqumaq içün) tiliñni qıbırdatma.

فَاِذَا قَرَأْنٰهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهٗ ۚ

fa iżā qara'nāhu fattabi‘ qur'ānah(ū).

Şübesiz, biz onı (seniñ qoynuña) toplaycaqmız ve oquycaqmız.

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهٗ ۗ

Ṡumma inna ‘alainā bayānah(ū).

Biz onı oqup bitirgen soñ, oquvğa uyıñ.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَۙ

kallā bal tuḥibbūnal-‘ājilah(ta).

Soñ biz onı añlatacaqmız.

وَتَذَرُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

wa tażarūnal-‘ākhirah(ta).

Yoq! Sizler dünya ayatını sevesiñiz;

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ نَّاضِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżin nāḍirah(tun).

ve ahretniñ (ömürini) közge almañ.

اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ۚ

ilā rabbihā nāẓirah(tun).

O künü (mu'minlerniñ) yüzleri parıldağan edi.

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍۢ بَاسِرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżim bāsirah(tun).

Allağa baqıp.

تَظُنُّ اَنْ يُّفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ۗ

taẓunnu ay yuf‘ala bihā fāqirah(tun).

O künü (kâfirlerniñ) yüzleri qara edi.

كَلَّآ اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَۙ

kallā iżā balagatit-tarāqiy(a).

başına deşetli belâ kelecegine emin ediler.

وَقِيْلَ مَنْ ۜرَاقٍۙ

wa qīla man…rāq(in).

Yoq! (Ömür) boğazğa yetken soñ, .

وَّظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُۙ

wa ẓanna annahul-firāq(u).

ve (oña): Kim tedaviyley bilir?

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِۙ

waltaffatis-sāqu bis-sāq(i).

Ve o, emin edi ki, (dünyanen) sağlıqlaşmaq vaqtı keldi,

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمَسَاقُ ۗ ࣖ

ilā rabbika yauma'iżinil-masāq(u).

ve buzavnı (sol) buzavnen (sağda) bağladı, .

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰىۙ

falā ṣaddaqa wa lā ṣallā.

o künü Rabbiñizge sürgün etileceksiñiz.

وَلٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۙ

wa lākin każżaba wa tawallā.

Çünki, o (evelde) (Qur'an ve Resulni) tasdiqlamağa istemey ve namaz qılmağa istemey edi;

ثُمَّ ذَهَبَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ يَتَمَطّٰىۗ

Ṡumma żahaba ilā ahlihī yatamaṭṭā.

faqat bunıñ yerine yalan ayttı ve (peyğamberden) yüz çevirdi;

اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۙ

aulā laka fa'aulā.

soñra ğururnen qorantasına ketti.

ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۗ

Ṡumma aulā laka fa'aulā.

Yazıqlar olsun sizge! Demek, vay!

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَنْ يُّتْرَكَ سُدًىۗ

ayaḥsabul-insānu ay yutraka sudā(n).

Kene de, sizge (insanlarğa) yazıqlar olsun! Demek, vay!

اَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِيٍّ يُّمْنٰى

alam yaku nuṭfatam mim maniyyiy yumnā.

İnsanlar özleri yalıñız qalırlar dep tüşünelermi (esapsız)?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰىۙ

Ṡumma kāna ‘alaqatan fa khalaqa fa sawwā.

O, asılında tek bir tamçı uruv degil edimi, o, töküldi (qarnına), .

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۗ

fa ja‘ala minhuz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

soñra (mana) yapışqan bir şey oldı, soñra Allah onı yarattı ve mükemmelleştirdi.

اَلَيْسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ࣖ

alaisa żālika biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā.

soñ ondan bir erkek ve bir qadın çift yarattı.