Q.S Al-Haqqa (اَلْحَاقَّة) - 52 Beyitlerniñ sayısı

اَلْحَاۤقَّةُۙ

al-ḥāqqah(tu).

Aslında (Quran) bütün tabiatqa bir tenbiyeden başqa bir şey degildir.

مَا الْحَاۤقَّةُ ۚ

mal-ḥāqqah(tu).

Qıyamet künü,.

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحَاۤقَّةُ ۗ

wa mā adrāka mal-ḥāqqah(tu).

Qıyamet künü nedir?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ وَعَادٌ ۢبِالْقَارِعَةِ

każżabat ṡamūdu wa ‘ādum bil-qāri‘ah(ti).

Ve qıyamet künü ne olğanını bilesiñizmi?

فَاَمَّا ثَمُوْدُ فَاُهْلِكُوْا بِالطَّاغِيَةِ

fa'ammā ṡamūdu fa uhlikū biṭ-ṭāgiyah(ti).

Samud qavmı ve Aad qavmı qıyamet kününi yalanladılar.

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ

wa ammā ‘ādun fa'uhlikū birīḥin ṣarṣarin ‘ātiyah(tin).

Şu sebepten, Samud qavmı pek küçlü güdürdinen yoq etildi.

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ

sakhkharahā ‘alaihim sab‘a layāliw wa ṡamāniyata ayyām(in), ḥusūman fataral-qauma fīhā ṣar‘ā, ka'annahum a‘jāzu nakhlin khāwiyah(tin).

Ad halqı ise, olarnı pek suvuq bir tayfun yoq etti,

فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ

fahal tarā lahum mim bāqiyah(tin).

Allah bu yelni olarğa yedi gece ve sekiz kün devamlı sürette yaqtı; Soñra sen o vaqıtta Aad qavmını, boş (çürük) hurma köpçekleri kibi, ölü alda yatqanlarını kördiñ.

وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ

wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).

Demek, olarnıñ arasında qalğan adamnı köresiñmi?

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً

fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).

Soñra Fıravun, ondan evel kelgen qavm ve büyük bir yañlışlıqtan sebep, alst-üst çevirilgen topraq keldi.

اِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَاۤءُ حَمَلْنٰكُمْ فِى الْجَارِيَةِۙ

innā lammā ṭagal-mā'u ḥamalnākum fil-jāriyah(ti).

Böylece, Rabbleriniñ Peyğamberine isyan ettiler ve Allah olarnı pek şiddetli bir azapqa oğrattı.

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَّتَعِيَهَآ اُذُنٌ وَّاعِيَةٌ

linaj‘alahā lakum tażkirataw wa ta‘iyahā użunuw wā‘iyah(tun).

Aqiqaten, suvlar (dağlarğa) köterilgeninen, biz siziñ (ecdatlarıñıznı) gemilerde taşıdıq.

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ نَفْخَةٌ وَّاحِدَةٌ ۙ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri nafkhatuw wāḥidah(tun).

Onı sizge bir ögüt yapayıq ve diñleyici bir qulaq qulaq assın dep.

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ

wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).

Soñra borazan bir kere çalınğanda, .

فَيَوْمَىِٕذٍ وَّقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

fayauma'iżiw waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

yer ve dağlar köterile, bir zarbanen bir-birine urula.

وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ

wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).

Soñ o künü qıyamet qopar.

وَّالْمَلَكُ عَلٰٓى اَرْجَاۤىِٕهَاۗ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۗ

wal-malaku ‘alā arjā'ihā, wa yaḥmilu ‘arsya rabbika fauqahum yauma'iżin ṡamāniyah(tun).

Kökler ekige yarılır, çünki o künü olar nazik olacaqlar.

يَوْمَىِٕذٍ تُعْرَضُوْنَ لَا تَخْفٰى مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

yauma'iżin tu‘raḍūna lā takhfā minkum khāfiyah(tun).

Ve melekler kökniñ çeşit köşelerinde olacaqlar. O künü sekiz melek Rabbiñniñ Arşını üstlerinde tutacaqtır.

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَيَقُوْلُ هَاۤؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْۚ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fa yaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah.

O künü siz Rabbiñizniñ uzurına çıqarılacaqsıñız; iç bir şeyiñiz Allahqa gizli qalmaz.

اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْۚ

innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah.

Kitabı sağ elinde berilgenge kelgende, «Alıñız, menim kitabımnı oquñız», der.

فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۚ

fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).

Kerçekten de, men (bir kün) esabımnı alacağıma eminmim.

فِيْ جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ

fī jannatin ‘āliyah(tin).

Soñ o insan bahtlı ömürde,

قُطُوْفُهَا دَانِيَةٌ

quṭūfuhā dāniyah(tun).

yüksek kökte, .

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَآ اَسْلَفْتُمْ فِى الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ

kulū wasyrabū hanī'am bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah(ti).

meyvaları yaqın, .

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ

wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.

(olarğa): Keçken künlerde yapqan güzel işleriñizden tolayı, zevq berip aşañ ve içiñ, denildi.

وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ

wa lam adri mā ḥisābiyah.

Kitabı sol elinde berilgen kimsege kelgende, (bu) kitap maña berilmese, daa yahşı olur edi, dedi.

يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ

yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).

Demek, onı nasıl esaplamaq kerekligini bilmeyim.

مَآ اَغْنٰى عَنِّيْ مَالِيَهْۚ

mā agnā ‘annī māliyah.

Ey, er şeyni bitirgen (ölüm) olsun.

هَلَكَ عَنِّيْ سُلْطٰنِيَهْۚ

halaka ‘annī sulṭāniyah.

Mal-mülküm maña bütünley faydasızdır.

خُذُوْهُ فَغُلُّوْهُۙ

khużūhu fagullūh(u).

Qudretim menden ketti, – dedi.

ثُمَّ الْجَحِيْمَ صَلُّوْهُۙ

Ṡummal-jaḥīma ṣallūh(u).

(Allah buyurdı): Tutıñız onı, ellerini boynuna bağlañız.

ثُمَّ فِيْ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُوْنَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوْهُۗ

Ṡumma fī silsilatin żar‘uhā sab‘ūna żirā‘an faslukūh(u).

Soñ onı qızğan ceennem ateşine qoy.

اِنَّهٗ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيْمِۙ

innahū kāna lā yu'minu billāhil-‘aẓīm(i).

Soñ onı yetmiş metr uzunlığında zıncırnen bağla.

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ

wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

Şübesiz, o, büyük olğan Allahqa inanmağan kimsedir.

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هٰهُنَا حَمِيْمٌۙ

fa laisa lahul-yauma hāhunā ḥamīm(un).

Ve daa (başqalarını) fuqarelerni toydurmağa çağırmay edi.

وَّلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِيْنٍۙ

wa lā ṭa‘āmun illā min gislīn(in).

Demek, bugün mında onıñ içün dost yoq.

لَّا يَأْكُلُهٗٓ اِلَّا الْخٰطِـُٔوْنَ ࣖ

lā ya'kuluhū illal-khāṭi'ūn(a).

Ve qan ve irikten başqa aş yoqtır.

فَلَآ اُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُوْنَۙ

falā uqsimu bimā tubṣirūn(a).

Onı günakârlardan başqa iç kimse aşamay.

وَمَا لَا تُبْصِرُوْنَۙ

wa mā lā tubṣirūn(a).

Şunıñ içün körgenleriñiznen ant etem!

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

ve körmegen şeyleriñiz içün.

وَّمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۗ قَلِيْلًا مَّا تُؤْمِنُوْنَۙ

wa mā huwa biqauli syā‘ir(in), qalīlam mā tu'minūn(a).

Şübesiz, o (Qur'an), kerçekten de, yüce Peyğamberge vahiydir.

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

wa lā biqauli kāhin(in), qalīlam mā tażakkarūn(a).

ve o (Quran) bir şairniñ sözleri degildir. Oña işançıñız az.

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Ve bu tılsımcılarnıñ sözleri de degil. Sen ondan pek az ögrenirsiñ.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ

wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).

O (Quran), bütün alemlerniñ Tañrıdan endirilgen bir vahiydir.

لَاَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِيْنِۙ

la'akhażnā minhu bil-yamīn(i).

Eger o (Muhammed) bizim üzerimizge bir qaç söz söylese edi;

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِيْنَۖ

Ṡumma laqaṭa‘nā minhul-watīn(a).

şübesiz, biz onı sağ qolundan tutarmız.

فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ

famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).

Soñra yürek damarlarını kesemiz.

وَاِنَّهٗ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

wa innahū latażkiratul lil-muttaqīn(a).

Böylece, iç biriñiz (onı azap etmemizden) mania olamaz.

وَاِنَّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُّكَذِّبِيْنَۗ

wa innā lana‘lamu anna minkum mukażżibīn(a).

Ve kerçekten de, (Qur'an) taqvalılar içün bir ibrettir.

وَاِنَّهٗ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۚ

wa innahū laḥasratun ‘alal-kāfirīn(a).

Ve, kerçekten de, biz bilemiz ki, arañızda yalancılar da bar.

وَاِنَّهٗ لَحَقُّ الْيَقِيْنِ

wa innahū laḥaqqul-yaqīn(i).

Ve aqiqaten, (Qur'an) kâfirlerge (ahirette) peşmanlıq sebep olacaq.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

Ve aqiqaten, (Qur'an) işançlı bir aqiqattır.