Q.S Facr (اَلْفَجْر) - 30 Beyitlerniñ sayısı

وَالْفَجْرِۙ

wal-fajr(i).

soñra, kerçekten de, olardan esap berecekmiz.

وَلَيَالٍ عَشْرٍۙ

wa layālin ‘asyr(in).

Tañ atqance,

وَّالشَّفْعِ وَالْوَتْرِۙ

wasy-syaf‘i wal-watr(i).

onuncı gecegece,

وَالَّيْلِ اِذَا يَسْرِۚ

wal-laili iżā yasr(i).

çift ​​ve taq sayılarnen, .

هَلْ فِيْ ذٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِيْ حِجْرٍۗ

hal fī żālika qasamul liżī ḥijr(in).

gece keçken sayın.

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍۖ

alam tara kaifa fa‘ala rabbuka bi‘ād(in).

Bunda (bu qabul etilgen) aqıllı insanlar içün bir yemin barmı?

اِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِۖ

irama żātil-‘imād(i).

Sen (Muhammed) Rabbiñniñ (Aad halqına) nasıl davranğanına diqqat etmediñmi?

الَّتِيْ لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى الْبِلَادِۖ

allatī lam yukhlaq miṡluhā fil-bilād(i).

(yani) yüksek binaları olğan İram (Ad paytahtı) sakinleri;

وَثَمُوْدَ الَّذِيْنَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِۖ

wa ṡamūdal-lażīna jābuṣ-ṣakhra bil-wād(i).

başqa memleketlerde onıñ kibi iç bir vaqıt qurulmağan,

وَفِرْعَوْنَ ذِى الْاَوْتَادِۖ

wa fir‘auna żil-autād(i).

ve vadiydeki büyük taşlarnı kesken samud halqına qarşı,

الَّذِيْنَ طَغَوْا فِى الْبِلَادِۖ

allażīna ṭagau fil-bilād(i).

qazıqları olğan Fıravunğa qarşı;

فَاَكْثَرُوْا فِيْهَا الْفَسَادَۖ

fa akṡarū fīhal-fasād(a).

memleket içinde özbaşınalıq yapqanlar,

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍۖ

fa ṣabba ‘alaihim rabbuka sauṭa ‘ażāb(in).

soñra memlekette çoq zarar ketirdiler,

اِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِۗ

inna rabbaka labil-mirṣād(i).

bunıñ sebebinden Rabbiñ olarğa azap qamçısını urdı.

فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِۗ

fa ammal-insānu iżā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wa na‘‘amah(ū), fa yaqūlu rabbī akraman(i).

Şübesiz, Rabbiñ şübesiz közetmektedir.

وَاَمَّآ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ ەۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِۚ

wa ammā iżā mabtalāhu fa qadara ‘alaihi rizqah(ū), fa yaqūlu rabbī ahānan(i).

İnsanğa kelgende, Alla onı sınağanda, soñra onı şüretlegende ve oña razı olğanda, o: «Menim Allam meni şüretledi», – dey.

كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُوْنَ الْيَتِيْمَۙ

kallā bal lā tukrimūnal-yatīm(a).

Amma Alla onı sınap, rızqını sıñırlasa, o: «Allam meni aqaretledi», – der.

وَلَا تَحٰۤضُّوْنَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۙ

wa lā taḥāḍḍūna ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

Qulaq asma! Sizler öksüzlerni bile şereflemeysiñiz;

وَتَأْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّاۙ

wa ta'kulūnat-turāṡa aklal lammā(n).

bir-biriñizni fuqarelerni toydurmaq içün davet etmeysiñiz;

وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۗ

wa tuḥibbūnal-māla ḥubban jammā(n).

siz (elâl ve haram) qarıştıraraq, mirasnı aşağanıñızda;

كَلَّآ اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّاۙ

kallā iżā dukkatil-arḍu dakkan dakkā(n).

zenginlikni ise ziyade sevginen sevesiñ.

وَّجَاۤءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّاۚ

wa jā'a rabbuka wal-malaku ṣaffan ṣaffā(n).

Qulaq asma! Eger yer ardı-sıra sarsılsa (çarpışsa), .

وَجِايْۤءَ يَوْمَىِٕذٍۢ بِجَهَنَّمَۙ يَوْمَىِٕذٍ يَّتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ وَاَنّٰى لَهُ الذِّكْرٰىۗ

wa jī'a yauma'iżim bijahannam(a), yauma'iżiy yatażakkarul-insānu wa annā lahuż-żikrā.

Allañız keldi; ve melekler dögüle, .

يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ قَدَّمْتُ لِحَيَاتِيْۚ

yaqūlu yā laitanī qaddamtu liḥayātī.

ve o künü ceennem kösterildi; O künü insan añlı olacaq, amma bu añ oña artıq fayda bermez.

فَيَوْمَىِٕذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهٗٓ اَحَدٌ ۙ

fa yauma'iżil lā yu‘ażżibu ‘ażābahū aḥad(un).

O: «Omürim içün başta (fazilet) yapsam, daa yahşı olur edi», dedi.

وَّلَا يُوْثِقُ وَثَاقَهٗٓ اَحَدٌ ۗ

wa lā yūṡiqu waṡāqahū aḥad(un).

Böylece, o künü iç kimse Onıñ (adaletli) azabı kibi azapqa oğramaycaq.

يٰٓاَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَىِٕنَّةُۙ

yā ayyatuhan-nafsul-muṭma'innah(tu).

ve iç kimse Onıñ bağlarları kibi bağlamay.

ارْجِعِيْٓ اِلٰى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ۚ

irji‘ī ilā rabbiki rāḍiyatam marḍiyyah(tan).

Ey, tınç can!

فَادْخُلِيْ فِيْ عِبٰدِيْۙ

fadkhuli fī ‘ibādī.

Rabbiñe razı ve razı olğan bir qalpnen dön.

وَادْخُلِيْ جَنَّتِيْ ࣖࣖ

wadkhulī jannatī.

Öyle ise, qullarımnıñ sırasına kiriñ.