Q.S Əl-Fəcr (اَلْفَجْر) - 30 Ayələrin sayı

وَالْفَجْرِۙ

wal-fajr(i).

Sübh çağına qədər,

وَلَيَالٍ عَشْرٍۙ

wa layālin ‘asyr(in).

on gecəyə qədər,

وَّالشَّفْعِ وَالْوَتْرِۙ

wasy-syaf‘i wal-watr(i).

cüt və tək ədədlə,

وَالَّيْلِ اِذَا يَسْرِۚ

wal-laili iżā yasr(i).

And olsun keçib gedən gecəyə.

هَلْ فِيْ ذٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِيْ حِجْرٍۗ

hal fī żālika qasamul liżī ḥijr(in).

Bunda ağıl sahibləri üçün (qəbul edilən) bir and varmı?

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍۖ

alam tara kaifa fa‘ala rabbuka bi‘ād(in).

(Ya Peyğəmbər!) Rəbbinin Ad qövmünə necə davrandığını görmədinmi?

اِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِۖ

irama żātil-‘imād(i).

(yəni) hündür binaları olan İrəm (Ad xalqının paytaxtı) sakinləri,

الَّتِيْ لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى الْبِلَادِۖ

allatī lam yukhlaq miṡluhā fil-bilād(i).

başqa ölkələrdə heç vaxt onun kimi (bir şəhər) tikilməmiş,

وَثَمُوْدَ الَّذِيْنَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِۖ

wa ṡamūdal-lażīna jābuṣ-ṣakhra bil-wād(i).

və vadidə böyük daşlar yonan səmuda xalqına qarşı,

وَفِرْعَوْنَ ذِى الْاَوْتَادِۖ

wa fir‘auna żil-autād(i).

və (böyük) dirəkləri olan Firona qarşı,

الَّذِيْنَ طَغَوْا فِى الْبِلَادِۖ

allażīna ṭagau fil-bilād(i).

Ölkə daxilində özbaşınalıq edənlər,

فَاَكْثَرُوْا فِيْهَا الْفَسَادَۖ

fa akṡarū fīhal-fasād(a).

sonra ölkədə çoxlu ziyan vurdular,

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍۖ

fa ṣabba ‘alaihim rabbuka sauṭa ‘ażāb(in).

Buna görə də Rəbbin onları əzab qamçısı ilə vurdu.

اِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِۗ

inna rabbaka labil-mirṣād(i).

Həqiqətən, Rəbbin, həqiqətən də, görür.

فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِۗ

fa ammal-insānu iżā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wa na‘‘amah(ū), fa yaqūlu rabbī akraman(i).

Beləliklə, insana gəldikdə isə, Allah onu sınağa çəkib sonra onu izzətləndirib ona ləzzət verəndə o, "Allahım məni izzətləndirdi" deyir.

وَاَمَّآ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ ەۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِۚ

wa ammā iżā mabtalāhu fa qadara ‘alaihi rizqah(ū), fa yaqūlu rabbī ahānan(i).

Amma əgər Allah onu sınağa çəkib ruzisini azaldarsa, o zaman o: "Rəbbim məni təhqir etdi" deyər.

كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُوْنَ الْيَتِيْمَۙ

kallā bal lā tukrimūnal-yatīm(a).

Heç vaxt! Sən yetimlərə belə hörmət etmirsən,

وَلَا تَحٰۤضُّوْنَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۙ

wa lā taḥāḍḍūna ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

və bir-birinizi kasıbı yedirtməyə təşviq etmirsiniz,

وَتَأْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّاۙ

wa ta'kulūnat-turāṡa aklal lammā(n).

mirası (halal və haramı) qarışdıraraq yeyərkən,

وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۗ

wa tuḥibbūnal-māla ḥubban jammā(n).

və sərvəti həddindən artıq sevgi ilə sevirsən.

كَلَّآ اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّاۙ

kallā iżā dukkatil-arḍu dakkan dakkā(n).

Əgər yer ard-arda silkələnsə (toqquşsa),

وَّجَاۤءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّاۚ

wa jā'a rabbuka wal-malaku ṣaffan ṣaffā(n).

Allahın gəldi; mələklər düzüldülər,

وَجِايْۤءَ يَوْمَىِٕذٍۢ بِجَهَنَّمَۙ يَوْمَىِٕذٍ يَّتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ وَاَنّٰى لَهُ الذِّكْرٰىۗ

wa jī'a yauma'iżim bijahannam(a), yauma'iżiy yatażakkarul-insānu wa annā lahuż-żikrā.

O gün ona Cəhənnəm göstəriləcək; həmin gün insan şüurlu olacaq, lakin şüuru ona heç bir fayda verməyəcəkdir.

يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ قَدَّمْتُ لِحَيَاتِيْۚ

yaqūlu yā laitanī qaddamtu liḥayātī.

O dedi: "Əvvəlcə həyatım üçün (fəzilət) etsəydim, daha yaxşı olardı."

فَيَوْمَىِٕذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهٗٓ اَحَدٌ ۙ

fa yauma'iżil lā yu‘ażżibu ‘ażābahū aḥad(un).

O gün heç kim Onun (ədalətli) cəzası kimi cəzalandırılmayacaq.

وَّلَا يُوْثِقُ وَثَاقَهٗٓ اَحَدٌ ۗ

wa lā yūṡiqu waṡāqahū aḥad(un).

və Onun bağları kimi heç kim bağlamır.

يٰٓاَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَىِٕنَّةُۙ

yā ayyatuhan-nafsul-muṭma'innah(tu).

Ey dinc ruh!

ارْجِعِيْٓ اِلٰى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ۚ

irji‘ī ilā rabbiki rāḍiyatam marḍiyyah(tan).

Rəbbinə Ondan razı və razı qalmış bir qəlblə dön.

فَادْخُلِيْ فِيْ عِبٰدِيْۙ

fadkhuli fī ‘ibādī.

Elə isə qullarımın cərgəsinə daxil ol,

وَادْخُلِيْ جَنَّتِيْ ࣖࣖ

wadkhulī jannatī.

və Mənim cənnətimə daxil ol.