Q.S Əl-Haqqa (اَلْحَاقَّة) - 52 Ayələrin sayı

اَلْحَاۤقَّةُۙ

al-ḥāqqah(tu).

Qiyamət günü,

مَا الْحَاۤقَّةُ ۚ

mal-ḥāqqah(tu).

Qiyamət günü nədir?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحَاۤقَّةُ ۗ

wa mā adrāka mal-ḥāqqah(tu).

Və sən bilirsənmi ki, Qiyamət günü nədir?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ وَعَادٌ ۢبِالْقَارِعَةِ

każżabat ṡamūdu wa ‘ādum bil-qāri‘ah(ti).

Səmud və Ad qövmü Qiyamət gününü yalan hesab etdi.

فَاَمَّا ثَمُوْدُ فَاُهْلِكُوْا بِالطَّاغِيَةِ

fa'ammā ṡamūdu fa uhlikū biṭ-ṭāgiyah(ti).

Səmud qövmünə gəldikdə isə, onlar çox uca bir səslə məhv edildilər.

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ

wa ammā ‘ādun fa'uhlikū birīḥin ṣarṣarin ‘ātiyah(tin).

Ad qövmünə gəldikdə isə, onlar çox soyuq bir küləklə məhv edildilər.

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ

sakhkharahā ‘alaihim sab‘a layāliw wa ṡamāniyata ayyām(in), ḥusūman fataral-qauma fīhā ṣar‘ā, ka'annahum a‘jāzu nakhlin khāwiyah(tin).

Allah bu küləyi yeddi gecə və səkkiz gün fasiləsiz olaraq onların üzərinə əsdirdi; sonra o zaman Ad qövmünü boş (çürümüş) xurma ağacı gövdələri kimi ölü halda uzanmış gördün.

فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ

fahal tarā lahum mim bāqiyah(tin).

Beləliklə, onların arasında qalan birini görürsənmi?

وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ

wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).

Sonra Firon, ondan əvvəlkilər və böyük bir səhv ucbatından alt-üst olmuş şəhərlərin sakinləri gəldi.

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً

fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).

Beləliklə, onlar Rəbbinin Elçisinə asi oldular, Allah da onları şiddətli bir əzaba düçar etdi.

اِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَاۤءُ حَمَلْنٰكُمْ فِى الْجَارِيَةِۙ

innā lammā ṭagal-mā'u ḥamalnākum fil-jāriyah(ti).

Həqiqətən, sular (dağlara) qalxdıqda Biz (sizin əcdadlarınızı) gəmilərdə daşıdıq.

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَّتَعِيَهَآ اُذُنٌ وَّاعِيَةٌ

linaj‘alahā lakum tażkirataw wa ta‘iyahā użunuw wā‘iyah(tun).

(Bu hadisəni) sizə bir ibrət dərsi edək və eşitmək istəyən qulaqlar onu yada salsın.

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ نَفْخَةٌ وَّاحِدَةٌ ۙ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri nafkhatuw wāḥidah(tun).

Beləliklə, sur bir dəfə çalındığı zaman,

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ

wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).

Yer və dağlar qaldırılıb tək bir səslə bir-birinə atıldı.

فَيَوْمَىِٕذٍ وَّقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

fayauma'iżiw waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

Beləliklə, həmin gün Qiyamət günü gələcək,

وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ

wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).

və göylər yarıldı, çünki o gün göylər kövrək idi.

وَّالْمَلَكُ عَلٰٓى اَرْجَاۤىِٕهَاۗ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۗ

wal-malaku ‘alā arjā'ihā, wa yaḥmilu ‘arsya rabbika fauqahum yauma'iżin ṡamāniyah(tun).

Mələklər göyün müxtəlif guşələrində olacaqlar. O gün sənin Rəbbinin ərşini səkkiz mələk onların başı üzərində tutacaq.

يَوْمَىِٕذٍ تُعْرَضُوْنَ لَا تَخْفٰى مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

yauma'iżin tu‘raḍūna lā takhfā minkum khāfiyah(tun).

O gün siz (Rəbbinizin hüzuruna) gətiriləcəksiniz və sizdən heç bir şey (Allahdan) gizli qalmayacaq.

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَيَقُوْلُ هَاۤؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْۚ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fa yaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah.

Kitabı sağ əlinə verilən şəxsə gəldikdə isə, o, dedi: “Al, kitabımı (bunu) oxu”.

اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْۚ

innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah.

Həqiqətən də, əminəm ki, (bir gün) hesabımı alacağam.

فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۚ

fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).

O zaman həmin insan xoşbəxt bir həyatdadır,

فِيْ جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ

fī jannatin ‘āliyah(tin).

yüksək göylərdə,

قُطُوْفُهَا دَانِيَةٌ

quṭūfuhā dāniyah(tun).

meyvələr yaxınlıqdadır,

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَآ اَسْلَفْتُمْ فِى الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ

kulū wasyrabū hanī'am bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah(ti).

(Onlara deyiləcək:) “Keçmişdə etdiyiniz əməllərin əvəzində nuşcanlıqla yeyin-için”.

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ

wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.

Kitabı sol əlinə verilən şəxsə gəldikdə isə, o dedi: “(Bu) kitab mənə verilməsəydi, daha yaxşı olardı”.

وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ

wa lam adri mā ḥisābiyah.

Ona görə də necə hesabladığımı bilmirəm.

يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ

yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).

Kaş ki, hər şeyə son qoyan (ölüm) olaydı.

مَآ اَغْنٰى عَنِّيْ مَالِيَهْۚ

mā agnā ‘annī māliyah.

Əşyalarım mənim üçün tamamilə lazımsızdır.

هَلَكَ عَنِّيْ سُلْطٰنِيَهْۚ

halaka ‘annī sulṭāniyah.

Gücüm əlimdən alınıb.

خُذُوْهُ فَغُلُّوْهُۙ

khużūhu fagullūh(u).

(Allah buyurdu): "Onu tutun və əllərini boynuna sarın."

ثُمَّ الْجَحِيْمَ صَلُّوْهُۙ

Ṡummal-jaḥīma ṣallūh(u).

Sonra onu cəhənnəmin yanan oduna at.

ثُمَّ فِيْ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُوْنَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوْهُۗ

Ṡumma fī silsilatin żar‘uhā sab‘ūna żirā‘an faslukūh(u).

Sonra onu yetmiş qulac uzunluğunda bir zəncirlə bağlayın.

اِنَّهٗ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيْمِۙ

innahū kāna lā yu'minu billāhil-‘aẓīm(i).

Həqiqətən də, o, ən böyük Allaha inanmayandır.

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ

wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

Və o, (başqalarını) kasıbı yedirtməyə təşviq etmirdi.

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هٰهُنَا حَمِيْمٌۙ

fa laisa lahul-yauma hāhunā ḥamīm(un).

Beləliklə, bu gün onun üçün bir dənə də olsun dost yoxdur.

وَّلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِيْنٍۙ

wa lā ṭa‘āmun illā min gislīn(in).

(Onun üçün) qan və irin istisna olmaqla, heç bir yemək yoxdur.

لَّا يَأْكُلُهٗٓ اِلَّا الْخٰطِـُٔوْنَ ࣖ

lā ya'kuluhū illal-khāṭi'ūn(a).

Onu günahkarlardan başqa heç kim yeməz.

فَلَآ اُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُوْنَۙ

falā uqsimu bimā tubṣirūn(a).

And içirəm gördüklərinə,

وَمَا لَا تُبْصِرُوْنَۙ

wa mā lā tubṣirūn(a).

və görmədiyiniz şeylər üçün.

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

Həqiqətən də, bu (Quran) möhtərəm Elçiyə (s) nazil edilmiş bir vəhydir.

وَّمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۗ قَلِيْلًا مَّا تُؤْمِنُوْنَۙ

wa mā huwa biqauli syā‘ir(in), qalīlam mā tu'minūn(a).

Və bu (Quran) şairin sözü deyil. Siz ona az inanırsınız.

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

wa lā biqauli kāhin(in), qalīlam mā tażakkarūn(a).

Və bu, sehrbazların sözləri də deyil. Ondan çox az şey öyrənirsən.

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

O (Quran) bütün aləmlərin Tanrısı tərəfindən nazil edilmiş bir vəhydir.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ

wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).

Əgər o (Məhəmməd) Bizim (adımızdan) bir neçə kəlmə desəydi,

لَاَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِيْنِۙ

la'akhażnā minhu bil-yamīn(i).

Şübhəsiz ki, Biz onu sağ əlindən tutacağıq.

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِيْنَۖ

Ṡumma laqaṭa‘nā minhul-watīn(a).

Sonra onun ürək damarlarını kəsdik.

فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ

famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).

Beləliklə, sizdən heç biriniz (Bizi onun əzabından qoruya bilməz).

وَاِنَّهٗ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

wa innahū latażkiratul lil-muttaqīn(a).

Həqiqətən də (Quran) təqvalılar üçün bir ibrətdir.

وَاِنَّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُّكَذِّبِيْنَۗ

wa innā lana‘lamu anna minkum mukażżibīn(a).

Və həqiqətən də, Biz bilirik ki, aranızda bəzi yalançılar var.

وَاِنَّهٗ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۚ

wa innahū laḥasratun ‘alal-kāfirīn(a).

Şübhəsiz ki, (Quran) kafirlər üçün (axirətdə) peşmançılıqdır.

وَاِنَّهٗ لَحَقُّ الْيَقِيْنِ

wa innahū laḥaqqul-yaqīn(i).

Həqiqətən də (Quran) qəti bir həqiqətdir.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

Buna görə də Uca Tanrının adını (zikr etməklə) özünü təriflə.