Q.S Əl-Cinn (اَلْجِنّ) - 28 Ayələrin sayı

قُلْ اُوْحِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوْٓا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًاۙ

qul ūḥiya ilayya annahustama‘a nafarum minal-jinni fa qālū innā sami‘nā qur'ānan ‘ajabā(n).

De: "Mənə vəhy olundu ki, bir dəstə cin (Quranı) dinləyiblər." Onlar dedilər: "Biz möhtəşəm bir Quran eşitdik."

يَّهْدِيْٓ اِلَى الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِهٖۗ وَلَنْ نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ اَحَدًاۖ

yahdī ilar-rusydi fa'āmannā bih(ī), wa lan nusyrika birabbinā aḥadā(n).

(O, bizi) doğru yola yönəldəcək, sonra biz ona iman gətirəcəyik və biz heç vaxt heç bir şeyi Rəbbimizə şərik qoşmayacağıq.

وَّاَنَّهٗ تَعٰلٰى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَّلَا وَلَدًاۖ

wa annahū ta‘ālā jaddu rabbinā mattakhaża ṣāḥibataw wa lā waladā(n).

Həqiqətən də, Rəbbimizin əzəməti ucadır, Onun nə arvadı, nə də övladı var.

وَّاَنَّهٗ كَانَ يَقُوْلُ سَفِيْهُنَا عَلَى اللّٰهِ شَطَطًاۖ

wa annahū kāna yaqūlu safīhunā ‘alallāhi syaṭaṭā(n).

Həqiqətən də, aramızdakı səfehlər həmişə Allaha qarşı həddi aşan (sözlər) danışırdılar.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ تَقُوْلَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۙ

wa annā ẓanannā allan taqūlal-insu wal-jinnu ‘alallāhi każibā(n).

Biz elə güman edirdik ki, nə insanlar, nə də cinlər Allaha qarşı yalan söz danışmazlar.

وَّاَنَّهٗ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْاِنْسِ يَعُوْذُوْنَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوْهُمْ رَهَقًاۖ

wa annahū kāna rijālum minal insi ya‘ūżūna birijālim minal-jinni fa zādūhum rahaqā(n).

Həqiqətən də, insanlar arasında elə insanlar da var idi ki, onlar cinlərdən qorunmaq üçün insanlardan bir dəstəsini istəyirdilər, lakin onlar (cinlər) onları (insanları) daha da azdırdılar.

وَّاَنَّهُمْ ظَنُّوْا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًاۖ

wa annahum ẓannū kamā ẓanantum allay yab‘aṡallāhu aḥadā(n).

Həqiqətən də, onlar (cinlər) sizin (Məkkə müşrikləri) kimi düşünürlər, siz də elə düşünürsünüz ki, Allah (Qiyamət günü) heç kəsi diriltməyəcək.

وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاۤءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًاۖ

wa annā lamasnas-samā'a fa wajadnāhā muli'at ḥarasan syadīdaw wa syuhubā(n).

Həqiqətən də biz (cinlər) göyün (sirlərini) öyrənməyə çalışdıq, ona görə də onu güclü gözətçilər və odlu oxlarla dolu gördük.

وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۗ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًاۖ

wa annā kunnā naq‘udu minhā maqā‘ida lis-sam‘(i), famay yastami‘il-āna yajid lahū syihābar raṣadā(n).

Həqiqətən də biz (cinlər) əvvəllər (xəbərləri) dinləmək üçün səmada bir neçə yerdə yerləşə bilirdik. Amma indi (bu cür) dinləməyə çalışan hər kəs mütləq (onu yandırmaq üçün) odlu oxların gizləndiyini görəcək.

وَّاَنَّا لَا نَدْرِيْٓ اَشَرٌّ اُرِيْدَ بِمَنْ فِى الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًاۙ

wa annā lā nadrī asyarrun urīda biman fil-arḍi am arāda bihim rabbuhum rasyadā(n).

Və həqiqətən də, biz (cinlər) yer üzündəki insanların şər istədiklərini, yoxsa Rəbblərinin onlar üçün xeyir istədiklərini bilmirik (bu qorumanın mövcudluğunu).

وَّاَنَّا مِنَّا الصّٰلِحُوْنَ وَمِنَّا دُوْنَ ذٰلِكَۗ كُنَّا طَرَاۤىِٕقَ قِدَدًاۙ

wa annā minnaṣ-ṣāliḥūna wa minnā dūna żālik(a), kunnā ṭarā'iqa qidadā(n).

Həqiqətən də, aramızda (cinlərdən) bəzimiz əməlisaleh, bəzimiz isə əksinədir və biz müxtəlif yollarla gedirik.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ نُّعْجِزَ اللّٰهَ فِى الْاَرْضِ وَلَنْ نُّعْجِزَهٗ هَرَبًاۖ

wa annā ẓanannā allan nu‘jizallāha fil-arḍi wa lan nu‘jizahū harabā(n).

Biz (cinlər) elə güman edirdik ki, nə yer üzündə Allahdan (Allahın əzabından) qaça biləcəyik, nə də Ondan qaça biləcəyik.

وَّاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰىٓ اٰمَنَّا بِهٖۗ فَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِرَبِّهٖ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَّلَا رَهَقًاۖ

wa annā lammā sami‘nal-hudā āmannā bih(ī), famay yu'mim birabbihī falā yakhāfu bakhsaw wa lā rahaqā(n).

Həqiqətən də, biz (cinlər) hidayəti (Quranı) eşidəndə ona inandıq. Beləliklə, Allaha inanan hər kəsin itkidən və ya günahdan qorxmasına ehtiyac yoxdur.

وَّاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُوْنَ وَمِنَّا الْقٰسِطُوْنَۗ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُولٰۤىِٕكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا

wa annā minnal-muslimūna wa minnal-qāsiṭūn(a), faman aslama fa ulā'ika taḥarrau rasyadā(n).

Aramızda müsəlman olanlar da, həqiqətdən uzaqlaşanlar da var. Müsəlman olanlar doğru yolu seçiblər.

وَاَمَّا الْقٰسِطُوْنَ فَكَانُوْا لِجَهَنَّمَ حَطَبًاۙ

wa ammal-qāsiṭūna fa kānū lijahannama ḥaṭabā(n).

Haqqdan uzaqlaşanlara gəldikdə isə, onlar Cəhənnəm üçün yanacaq olarlar."

وَّاَنْ لَّوِ اسْتَقَامُوْا عَلَى الطَّرِيْقَةِ لَاَسْقَيْنٰهُمْ مَّاۤءً غَدَقًاۙ

wa allawistaqāmū ‘alaṭ-ṭarīqati la'asqaināhum mā'an gadaqā(n).

Əgər onlar (İslam dininin) yolunda (düzgün yolda) davam etsəydilər, Biz onlara kifayət qədər su verərdik.

لِّنَفْتِنَهُمْ فِيْهِۗ وَمَنْ يُّعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهٖ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًاۙ

linaftinahum fīh(i), wa may yu‘riḍ ‘an żikri rabbihī yasluk-hu ‘ażāban ṣa‘adā(n).

Biz onları beləcə sınayacağıq. Kim Rəbbinin xəbərdarlığından üz döndərsə, (Allah) onu şiddətli bir əzaba düçar edər.

وَّاَنَّ الْمَسٰجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوْا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًاۖ

wa annal-masājida lillāhi falā tad‘ū ma‘allāhi aḥadā(n).

Həqiqətən, məscidlər Allaha məxsusdur. Odur ki, orada Allahdan başqa heç nəyə ibadət etməyin.

وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ

wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).

Həqiqətən də, Allahın bəndəsi (Muhəmməd) Ona ibadət etmək üçün qalxdıqda (namaz qılmaq üçün) onlar (cinlər) onun ətrafına toplaşdılar.

قُلْ اِنَّمَآ اَدْعُوْا رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِهٖٓ اَحَدًا

qul innamā ad‘ū rabbī wa lā usyriku bihī aḥadā(n).

De (Muhəmməd): "Mən yalnız öz Rəbbimə ibadət edirəm və Ona heç nəyi şərik qoşmuram."

قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا

qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).

De ki, (Muhəmməd): "Mənim sizə nə bir zərər, nə də bir xeyir verməyə gücüm çatmaz."

قُلْ اِنِّيْ لَنْ يُّجِيْرَنِيْ مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ ەۙ وَّلَنْ اَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا ۙ

qul innī lay yujīranī minallāhi aḥad(un), wa lan ajida min dūnihī multaḥadā(n).

De (Ey Məhəmməd): “Məni Allahdan heç nə qoruya bilməz və mən Ondan başqa heç bir sığınacaq tapa bilmərəm.

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

Mən yalnız Allahdan və Onun risalətindən (xəbərdarlıq) çatdırıram. Allaha və Onun Elçisinə asi olan hər kəs, şübhəsiz ki, Cəhənnəm əzabına düçar olacaq və onlar orada əbədi qalacaqlar.

حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ فَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَّاَقَلُّ عَدَدًاۗ

Ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna fasaya‘lamūna man aḍ‘afu nāṣiraw wa aqallu ‘adadā(n).

Beləliklə, onlara təhdid edilən (əzabı) gördükləri zaman kimin köməkçilərinin daha zəif və daha az olduğunu biləcəklər.

قُلْ اِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ اَمْ يَجْعَلُ لَهٗ رَبِّيْٓ اَمَدًا

qul in adrī aqarībum mā tū‘adūna am yaj‘alu lahū rabbī amadā(n).

De: “Sizə vəd edilən əzabın yaxın olduğunu, yoxsa Rəbbimin hələ bir vaxt təyin etdiyini bilmirəm.”

عٰلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰى غَيْبِهٖٓ اَحَدًاۙ

‘Ālimul-gaibi falā yuẓhiru ‘alā gaibihī aḥadā(n).

O, qeybi bilir, amma onu heç kimə aşkar etmir.

اِلَّا مَنِ ارْتَضٰى مِنْ رَّسُوْلٍ فَاِنَّهٗ يَسْلُكُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ رَصَدًاۙ

illā manirtaḍā mir rasūlin fa innahū yasluku mim baini yadaihi wa min khalfihī raṣadā(n).

Allah razı qaldığı elçilər istisna olmaqla, onların önlərindən və arxalarından gözətçilər (mələklər) göndərmişdir.

لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ࣖ

liya‘lama an qad ablagū risālāti rabbihim wa aḥāṭa bimā ladaihim wa aḥṣā kulla syai'in ‘adadā(n).

Beləliklə, O, elçilərin Rəbbinin risalətini həqiqətən çatdırdıqlarını və (Onun elminin) onlarda olanları əhatə etdiyini və hər şeyi bir-bir saydığını bilsin.