Q.S Ən-Naziat (اَلنَّازِعَات) - 46 Ayələrin sayı

وَالنّٰزِعٰتِ غَرْقًاۙ

wan-nāzi‘āti garqā(n).

(Həyatı) sərt qəbul edən (mələk) tərəfindən.

وَّالنّٰشِطٰتِ نَشْطًاۙ

wan-nāsyiṭāti nasyṭā(n).

(Canını) yumşaldıb saxlayan (mələk) and olsun.

وَّالسّٰبِحٰتِ سَبْحًاۙ

was-sābiḥāti sabḥā(n).

And olsun göydən tez enən (mələyə),

فَالسّٰبِقٰتِ سَبْقًاۙ

fas-sābiqāti sabqā(n).

və sürətlə irəliləyən (mələklər),

فَالْمُدَبِّرٰتِ اَمْرًاۘ

fal-mudabbirāti amrā(n).

və (dünyəvi) işləri tənzimləyən (mələklər).

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُۙ

yauma tarjufur-rājifah(tu).

(Həqiqətən də, siz) ilk səsin dünyanı lərzəyə gətirəcəyi gün dirildiləcəksiniz.

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ۗ

tatba‘uhar-rādifah(tu).

(birinci partlayış) ikinci partlayışla müşayiət olunur.

قُلُوْبٌ يَّوْمَىِٕذٍ وَّاجِفَةٌۙ

qulūbuy yauma'iżiw wājifah(tun).

O dövrdə insanların qəlbi çox qorxmuşdu,

اَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ۘ

abṣāruhā khāsyi‘ah(tun).

baxışları itaətkar idi.

يَقُوْلُوْنَ ءَاِنَّا لَمَرْدُوْدُوْنَ فِى الْحَافِرَةِۗ

yaqūlūna a'innā lamardūdūna fil-ḥāfirah(ti).

(Kafirlər) deyirlər: “Doğrudanmı biz əvvəlki həyatımıza qaytarılacağıq?”

ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً ۗ

a'iżā kunnā ‘iẓāman nakhirah(tan).

Sümüklərimiz sınıbsa, diriləcəyikmi?”

قَالُوْا تِلْكَ اِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ۘ

qālū tilka iżan karratun khāsirah(tun).

Onlar dedilər: “Onda bu, zərərli bir gəlirdir”.

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌۙ

fa innamā hiya zajratuw wāḥidah(tun).

Beləliklə, geri dönüş yalnız bir zərbə qədər uzaqdadır.

فَاِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِۗ

fa iżā hum bis-sāhirah(ti).

Sonra dərhal (yeni) yer üzündə həyata qayıtdılar.

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰىۘ

hal atāka ḥadīṡu mūsā.

Musanın hekayəsi sənə çatdımı? (Musa)

اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ

iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

Allah onu (Musanı) müqəddəs vadidə, yəni Tuva vadisində çağırdığı zaman;

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Fironun yanına gedin! O, həqiqətən də həddini aşmışdır.

فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ

fa qul hal laka ilā an tazakkā.

(Firona) de: "(Özünü günahlardan) təmizləmək istəyirsənmi?

وَاَهْدِيَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚ

wa ahdiyaka ilā rabbika fa takhsyā.

Səni Rəbbinin yoluna yönəldəcəyəm ki, Ondan qorxasan?”

فَاَرٰىهُ الْاٰيَةَ الْكُبْرٰىۖ

fa arāhul-āyatal-kubrā.

Sonra (Musa) ona böyük bir möcüzə göstərdi.

فَكَذَّبَ وَعَصٰىۖ

fa każżaba wa ‘aṣā.

Lakin o (Firon) yalan danışdı və asi oldu.

ثُمَّ اَدْبَرَ يَسْعٰىۖ

Ṡumma adbara yas‘ā.

Sonra (Musaya) meydan oxumağa çalışarkən üz döndərdi.

فَحَشَرَ فَنَادٰىۖ

fa ḥasyara fanādā.

Sonra (rəislərini) toplayıb qışqırdı (xalqını çağırdı).

فَقَالَ اَنَا۠ رَبُّكُمُ الْاَعْلٰىۖ

fa qāla ana rabbukumul-a‘lā.

(Seraya) dedi: "Mən sizin ən uca Tanrınızam."

فَاَخَذَهُ اللّٰهُ نَكَالَ الْاٰخِرَةِ وَالْاُوْلٰىۗ

fa akhażahullāhu nakālal-ākhirati wal-ūlā.

Beləliklə, Allah onu axirətdə əzabla, dünyada isə əzabla cəzalandırdı.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۗ ࣖ

inna fī żālika la‘ibratal limay yakhsyā.

Həqiqətən, bunda (Allahdan) qorxanlar üçün bir ibrət vardır.

ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَاۤءُ ۚ بَنٰىهَاۗ

a'antum asyaddu khalqan amis-samā'u banāhā.

Sizin yaradılışınız daha böyükdür, yoxsa Onun qurduğu göylər?

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوّٰىهَاۙ

rafa‘a samkahā fa sawwāhā.

O, binasını ucaltdı və təkmilləşdirdi,

وَاَغْطَشَ لَيْلَهَا وَاَخْرَجَ ضُحٰىهَاۖ

wa agṭasya lailahā wa akhraja ḍuḥāhā.

O, gecəni (tamamilə qaranlığı) və gündüzü (parlaq bir işıq) yaratdı.

وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰىهَاۗ

wal-arḍa ba‘da żālika daḥāhā.

Və bundan sonra yer üzünü döşədi.

اَخْرَجَ مِنْهَا مَاۤءَهَا وَمَرْعٰىهَاۖ

akhraja minhā mā'ahā wa mar‘āhā.

O, oradan su bulaqları çıxarır və orada bitkilər yetişdirir.

وَالْجِبَالَ اَرْسٰىهَاۙ

wal-jibāla arsāhā.

Dağları möhkəmləndirdi.

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ

matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.

(Bütün bunlar) həm sizin, həm də mal-qaranınızın lezzəti üçündür.

فَاِذَا جَاۤءَتِ الطَّاۤمَّةُ الْكُبْرٰىۖ

fa iżā jā'atiṭ-ṭāmmatul-kubrā.

Beləliklə, böyük bir bəla (Qiyamət) gəldikdə,

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ مَا سَعٰىۙ

yauma yatażakkarul-insānu mā sa‘ā.

yəni insanların etdiklərini xatırladığı gün,

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِمَنْ يَّرٰى

wa burrizatil-jaḥīmu limay yarā.

və cəhənnəm görən hər kəsə açıq-aydın göstərildi.

فَاَمَّا مَنْ طَغٰىۖ

fa ammā man ṭagā.

Həddi aşanlar isə,

وَاٰثَرَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۙ

wa āṡaral-ḥayātad-dun-yā.

və dünya həyatına üstünlük verin,

فَاِنَّ الْجَحِيْمَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jaḥīma hiyal-ma'wā.

onda, şübhəsiz ki, onun yeri Cəhənnəmdir.

وَاَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهٖ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوٰىۙ

wa ammā man khāfa maqāma rabbihī wa nahan-nafsa ‘anil-hawā.

Rəbbinin böyüklüyündən qorxan və nəfslərindən çəkinənlərə gəldikdə isə,

فَاِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jannata hiyal-ma'wā.

onda, şübhəsiz ki, Cənnət onun məskəni olacaq.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā.

(Ya Peyğəmbər!) Səndən o Saat haqqında soruşurlar ki, nə vaxt qopacaq?

فِيْمَ اَنْتَ مِنْ ذِكْرٰىهَاۗ

fīma anta min żikrāhā.

Niyə bunu (vaxtı) qeyd etməlisiniz?

اِلٰى رَبِّكَ مُنْتَهٰىهَاۗ

ilā rabbika muntahāhā.

Axır (əcəl) sənin Rəbbinə qaytarıldı.

اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَّخْشٰىهَاۗ

innamā anta munżiru may yakhsyāhā.

Sən (Məhəmməd) yalnız Ondan (Qiyamət günündən) qorxanları qorxudansan.

كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا عَشِيَّةً اَوْ ضُحٰىهَا ࣖ

ka'annahum yauma yaraunahā lam yalbaṡū illā ‘asyiyyatan au ḍuḥāhā.

Onlar (qızğın havası səbəbindən) Saatı gördükləri gün sanki (dünyada) yalnız axşam və ya səhər qalmış kimi olacaqlar.