İslamı qəbul et, buraya klikləyin
İslam əl-Haq: Quran və Hədis
(Həqiqi İslam)

Q.S Əl-Hicr (اَلْحِجْر) - 99 Ayələrin sayı

(Hicr)

Qari

Murottal Audio

1

الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ وَقُرْاٰنٍ مُّبِيْنٍ ۔

alif lām rā, tilka āyātul-kitābi wa qur'ānim mubīn(in).

Əlif Lam Ra (Bu surə) (kamil) kitabın (bəzi) ayələrindəndir, yəni Quranın izahını verən ayələrdir.


2

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ كَانُوْا مُسْلِمِيْنَ

rubamā yawaddul-lażīna kafarū lau kānū muslimīn(a).

Kafirlər bəzən (axirətdə) əvvəllər (bu dünyada) müsəlman olmağı arzulayırlar.


3

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوْا وَيَتَمَتَّعُوْا وَيُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

Żarhum ya'kulū wa yatamatta‘ū wa yulhihimul-amalu fa saufa ya‘lamūn(a).

Qoy (bu dünyada) yeyib-içsinlər, əylənsinlər və (boş) xəyalları ilə başlarını çevirsinlər, sonra (öz əməllərinin aqibətini) biləcəklər.


4

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَّعْلُوْمٌ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā wa lahā kitābum ma‘lūm(un).

Biz heç bir məmləkəti, onun üçün müəyyən bir ölçü müəyyən edilməmiş halda məhv etmərik.


5

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

Ölümündən əvvəl gələ bilən və (həmçinin) onun təxirə salınmasını istəyə bilməyən bir xalq yoxdur.


6

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْ نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُوْنٌ ۗ

wa qālū yā ayyuhal-lażī nuzzila ‘alaihiż-żikru innaka lamajnūn(un).

Onlar dedilər: "Ey Quran nazil olan insan, sən, doğrudan da, dəlisən."


7

لَوْمَا تَأْتِيْنَا بِالْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

lau mā ta'tīnā bil-malā'ikati in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Əgər sən salehlərdənsənsə, nə üçün bizə bir mələk gətirmədin?”


8

مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوْٓا اِذًا مُّنْظَرِيْنَ

mā nunazzilul-malā'ikata illā bil-ḥaqqi wa mā kānū iżam munẓarīn(a).

Biz mələkləri yalnız haqq olaraq (əzab gətirmək üçün) göndərdik və o zaman onlara heç bir möhlət verilmədi.


9

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ

innā naḥnu nazzalnaż-żikra wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).

Həqiqətən, Quranı Biz nazil etdik və şübhəsiz ki, Biz onu (hər cür təfsir və hökmranlıqla) qoruyub saxlayacağıq.


10

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ شِيَعِ الْاَوَّلِيْنَ

wa laqad arsalnā min qablika fī syiya‘il-awwalīn(a).

Həqiqətən, Biz səndən əvvəl əvvəlki ümmətlərə (bir neçə peyğəmbər) göndərmişdik.


11

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Onlara bir elçi gəldikdə isə, onu istehza edirdilər.


12

كَذٰلِكَ نَسْلُكُهٗ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

każālika naslukuhū fī qulūbil-mujrimīn(a).

Beləliklə, Biz onu (lağa qoymaqla) günahkarların qəlbinə saldıq.


13

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ

lā yu'minūna bihī wa qad khalat sunnatul-awwalīn(a).

Allahın sünnəti əvvəlki ümmətlərə də keçmiş olsa da, onlar ona (Qurana) inanmırlar.


14

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَظَلُّوْا فِيْهِ يَعْرُجُوْنَۙ

wa lau fataḥnā ‘alaihim bābam minas-samā'i fa ẓallū fīhi ya‘rujūn(a).

Əgər onlara göyün qapılarından birini açsaq, onlar ora qalxmağa davam edərlər.


15

لَقَالُوْٓا اِنَّمَا سُكِّرَتْ اَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُوْرُوْنَ ࣖ

laqālū innamā sukkirat abṣārunā bal naḥnu qaumum masḥūrūn(a).

Əlbəttə ki, onlar dedilər: "Həqiqətən də, görmə qabiliyyətimiz bulanıqdır, əslində sehrin təsirinə düşən bizik."


16

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّزَيَّنّٰهَا لِلنّٰظِرِيْنَۙ

wa laqad ja‘alnā fis-samā'i burūjaw wa zayyannāhā lin-nāẓirīn(a).

Həqiqətən də, Biz səmada ulduz topaları yaratdıq və onları baxanlara gözəl göstərdik.


17

وَحَفِظْنٰهَا مِنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۙ

wa ḥafiẓnāhā min kulli syaiṭānir rajīm(in).

Biz onu hər bir lənətlənmiş şeytandan qoruyuruq.


18

اِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ مُّبِيْنٌ

illā manistaraqas-sam‘a fa atba‘ahū syihābum mubīn(un).

(Mələklərdən) eşidilən (xəbərləri) oğurlayan və sonra parlaq bir alovun partlayışı ilə təqib edilən (Şeytan) istisna olmaqla.


19

وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ

wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).

Biz yeri döşədik, orada dağlar əkdik və orada hər şeyi öz ölçüsünə görə yetişdirdik.


20

وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَّسْتُمْ لَهٗ بِرٰزِقِيْنَ

wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisya wa mal lastum lahū birāziqīn(a).

Və orada sizin ehtiyaclarınız üçün həyat mənbələri və sizin ruzi verməyəcəyiniz məxluqlar yaratdıq.


21

وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا عِنْدَنَا خَزَاۤىِٕنُهٗ وَمَا نُنَزِّلُهٗٓ اِلَّا بِقَدَرٍ مَّعْلُوْمٍ

wa im min syai'in illā ‘indanā khazā'inuhū wa mā nunazziluhū illā biqadarim ma‘lūm(un).

Elə bir şey yoxdur ki, onun xəzinələri Bizdə olmasın; Biz onu yalnız müəyyən bir miqdarda nazil edirik.


22

وَاَرْسَلْنَا الرِّيٰحَ لَوَاقِحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَسْقَيْنٰكُمُوْهُۚ وَمَآ اَنْتُمْ لَهٗ بِخٰزِنِيْنَ

wa arsalnar-riyāḥa lawāqiha fa anzalnā minas-samā'i mā'an fa asqainākumūh(u), wa mā antum lahū bikhāzinīn(a).

Biz küləkləri göndərdik, göydən yağış yağdırdıq, sonra da onunla sizə su verdik. Siz onu saxlayan deyilsiniz.


23

وَاِنَّا لَنَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَنَحْنُ الْوٰرِثُوْنَ

wa innā lanaḥnu nuḥyī wa numītu wa naḥnul-wāriṡūn(a).

Və həqiqətən də, Biz həm dirildən, həm də öldürənlərik və varis olanlarıq.


24

وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِيْنَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِيْنَ

wa laqad ‘alimnal-mustaqdimīna minkum wa laqad ‘alimnal-musta'khirīn(a).

Və şübhəsiz ki, Biz sizdən əvvəlkiləri də bilirik, sonrakıları da.


25

وَاِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ ࣖ

wa inna rabbaka huwa yaḥsyuruhum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

Həqiqətən, Rəbbin onları bir yerə toplayacaq. Həqiqətən, O, Müdrikdir, Biləndir.


26

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

Həqiqətən də, Biz insanı (Adəmi) quru, qara palçıqdan, suya salınmış gildən yaratdıq.


27

وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ

wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).

Cinləri də (Adəmdən) əvvəl çox qızğın bir oddan yaratmışdıq.


28

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

Və (xatırla ki) o zaman Rəbbin mələklərə belə demişdi: “Mən quru, qara palçıqdan, suya salınmış palçıqdan bir insan yaradacağam.


29

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).

Beləliklə, (vakansiyanı) kamilləşdirib ruhumdan üfürdüyüm zaman səcdə edərək ona rüku edin."


30

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

Beləliklə, bütün mələklər birlikdə səcdə etdilər,


31

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).

İblisdən başqa. O, səcdə edənlərə qoşulmaqdan çəkinirdi.


32

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).

(Allah) dedi: "Ey Şeytan! Nə üçün onlarla birlikdə səcdə etmirsən?"


33

قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ

qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

(İblis) dedi: “Sənin quru, qara palçıqdan, suya salınmış palçıqdan yaratdığın insana heç vaxt səcdə etməyəcəyəm”.


34

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ

qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).

O (Allah) buyurdu: “Onda Cənnətdən çıx, çünki sən lənətlənmişsən.


35

وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).

və həqiqətən də lənət Qiyamət gününə qədər sənin üzərində qalacaq."


36

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(İblis) dedi: "Ey Rəbbim, (əgər belədirsə), onda mənə (insanların) diriləcəyi günə qədər möhlət ver."


37

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).

Allah buyurur: “(Yaxşı) onda sən, həqiqətən də, möhlət verilənlərdənsən.”


38

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

təyin olunmuş günə (qiyamət gününə) qədər.”


39

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

(Şeytan) dedi: “Ey Rəbbim, məni yoldan çıxartdığın üçün mən də yer üzündə onlara (pis əməlləri) gözəl göstərəcəyəm və onların hamısını yoldan çıxaracağam.


40

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

yalnız Sənin seçilmiş bəndələrindən başqa.


41

قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ

qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).

O (Allah) dedi: "Mənə aparan düz yol budur."


42

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).

Həqiqətən də, sənin (İblisin) bəndələrim üzərində heç bir hökmün yoxdur, yalnız sənə tabe olanlar, yəni azanlar üzərində.


43

وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).

Həqiqətən də, Cəhənnəm onların hamısına (şeytanın davamçılarına) vəd edilmiş yerdir.


44

لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ

lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).

(Cəhənnəmin) yeddi qapısı var. Hər qapı müəyyən bir qrupa (təyin edilmişdir).


45

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۗ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

Həqiqətən, təqvalılar bağlarda və bulaqlarda olacaqlar.


46

اُدْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ اٰمِنِيْنَ

udkhulūhā bisalāmin āminīn(a).

(Allah buyurur ki,) "Oraya əmin-amanlıq və əmin-amanlıqla daxil olun."


47

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ اِخْوَانًا عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin ikhwānan ‘alā sururim mutaqābilīn(a).

Və Biz onların qəlbindəki bütün kin-küdurəti aradan qaldırdıq; onlar özlərini qardaş kimi hiss etdilər, divanda üz-üzə oturmuşdular.


48

لَا يَمَسُّهُمْ فِيْهَا نَصَبٌ وَّمَا هُمْ مِّنْهَا بِمُخْرَجِيْنَ

lā yamassuhum fīhā naṣabuw wa mā hum minhā bimukhrajīn(a).

Onlar orada özlərini yorğun hiss etməzlər və oradan uzaqlaşdırılmazlar.


49

۞ نَبِّئْ عِبَادِيْٓ اَنِّيْٓ اَنَا الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُۙ

nabbi' ‘ibādī annī anal-gafūrur-raḥīm(u).

Qullarıma de ki, Mən çox bağışlayan və çox mərhəmətliyəm.


50

وَاَنَّ عَذَابِيْ هُوَ الْعَذَابُ الْاَلِيْمُ

wa anna ‘ażābī huwal-‘ażābul-alīm(u).

və həqiqətən də Mənim əzabım çox ağrılı bir əzabdır.


51

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ

wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).

Və onlara (Muhəmmədə) İbrahimin qonağı (mələyi) haqqında xəbər ver.


52

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).

Onlar oraya daxil olduqda: “Salam!” – dedilər. İbrahim: “Biz sizdən həqiqətən qorxuruq!” – dedi.


53

قَالُوْا لَا تَوْجَلْ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

qālū lā taujal innā nubasysyiruka bigulāmin ‘alīm(in).

(Onlar) dedilər: “Qorxma, həqiqətən də, səni ağıllı bir oğlan uşağı ilə müjdələyirik”.


54

قَالَ اَبَشَّرْتُمُوْنِيْ عَلٰٓى اَنْ مَّسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُوْنَ

qāla abasysyartumūnī ‘alā am massaniyal-kibaru fa bima tubasysyirūn(a).

(İbrahim) dedi: “Qoca olduğum halda mənə müjdə verdiyin doğrudurmu? Bəs onu (necə) verdin?”


55

قَالُوْا بَشَّرْنٰكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْقٰنِطِيْنَ

qālū basysyarnāka bil-ḥaqqi falā takum minal-qāniṭīn(a).

(Onlar) dedilər: "Biz sənə müjdəni doğru çatdırırıq, ona görə də ümidsizliyə qapılanlardan olma."


56

قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ

qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).

O (İbrahim) dedi: “Rəbbinin mərhəmətindən yalnız azğınlar ümidini üzər”.


57

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

(İbrahim) dedi: “Ey elçilər, sizin vacib işiniz nədir?”


58

قَالُوْٓا اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

(Onlar) dedilər: “Həqiqətən, biz günahkar bir tayfaya göndərilmişik.


59

اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍۗ اِنَّا لَمُنَجُّوْهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

illā āla lūṭ(in), innā lamunajjūhum ajma‘īn(a).

Lutun ailəsindən başqa. Şübhəsiz ki, Biz onların hamısını xilas edəcəyik.


60

اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنَآ اِنَّهَا لَمِنَ الْغٰبِرِيْنَ ࣖ

illamra'atahū qaddarnā innahā laminal-gābirīn(a).

Biz onun (digər kafirlərlə birlikdə) geridə qalanlardan olduğunu müəyyən etdik.”


61

فَلَمَّا جَاۤءَ اٰلَ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلُوْنَۙ

falammā jā'a āla lūṭinil-mursalūn(a).

Elçi Lutun əhlinin yanına gəldikdə


62

قَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

qāla innakum qaumum munkarūn(a).

(Lut) dedi: “Sən, doğrudan da, bizim tanımadığımız bir kimsəsən”.


63

قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).

(Elçilər) dedilər: “Əslində, biz sənin yanına, onların həmişə təkzib etdikləri əzabla gəlmişik.”


64

وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).

Və biz sənin yanına haqqı gətirərək gəlirik və həqiqətən də, biz doğru danışanlarıq.


65

فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَاتَّبِعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَّامْضُوْا حَيْثُ تُؤْمَرُوْنَ

fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wattabi‘ adbārahum wa lā yaltafit minkum aḥaduw wamḍū ḥaiṡu tu'marūn(a).

Axşamın sonunda ailənlə birlikdə çıx və onların arxasınca get. Heç birinizin geri baxmasına icazə vermə və əmr olunduğunuz yerə getməyə davam et.


66

وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ

wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).

Biz ona (Luta) hökm etmişdik ki, onlar sübh çağı tamamilə məhv olacaqlar.


67

وَجَاۤءَ اَهْلُ الْمَدِيْنَةِ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa jā'a ahlul-madīnati yastabsyirūn(a).

Şəhər əhli (qonağın gəlişinə görə) sevinclə (Lutun evinə) gəldi.


68

قَالَ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ ضَيْفِيْ فَلَا تَفْضَحُوْنِۙ

qāla inna hā'ulā'i ḍaifī falā tafḍaḥūn(i).

(Lut) dedi: “Həqiqətən, onlar mənim qonaqlarımdır, məni rüsvay etməyin.


69

وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ

wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).

Allahdan qorxun və məni təhqir etməyin."


70

قَالُوْٓا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

qālū awalam nanhaka ‘anil-‘ālamīn(a).

(Onlar) dedilər: “Məgər biz sənə insanları (qoruyub) qadağan etmədikmi?”


71

قَالَ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنٰتِيْٓ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَۗ

qāla hā'ulā'i banātī in kuntum fā‘ilīn(a).

(Lut) dedi: “Bunlar mənim (mənim) qızlarımdır, əgər istəyirsinizsə, onlarla evlənin”.


72

لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفِيْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

la‘amruka innahum lafī sakratihim ya‘mahūn(a).

(Allah buyurdu:) "Sənin yaşına (Məhəmmədə) and olsun ki, onlar sərxoşluqda (zəlalətdə) əyləniblər."


73

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).

Günəş doğmaq üzrə olanda gurultulu bir səs onları məhv etdi.


74

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ

fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).

Beləliklə, Biz (yer üzünü) alt-üst etdik və onların üzərinə bərk yerdən daşlar yağdırdıq.


75

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِيْنَۙ

inna fī żālika la'āyātil lil-mutawassimīn(a).

Həqiqətən, bunda (Allahın qüdrətinə dair) ayələrə diqqət yetirənlər üçün əlamətlər vardır.


76

وَاِنَّهَا لَبِسَبِيْلٍ مُّقِيْمٍ

wa innahā labisabīlim muqīm(in).

və həqiqətən də, (ölkə) həqiqətən də (insanların keçdiyi) bir yolun üzərində yerləşir.


77

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

Həqiqətən, bunda iman gətirənlər üçün (Allahın qüdrətinə) dair bir nişanə var.


78

وَاِنْ كَانَ اَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ لَظٰلِمِيْنَۙ

wa in kāna aṣḥābul-aikati laẓālimīn(a).

Həqiqətən də, Ayka əhli, həqiqətən də, zalım bir qövmdür.


79

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْۘ وَاِنَّهُمَا لَبِاِمَامٍ مُّبِيْنٍۗ ࣖ

fantaqamnā minhum, wa innahumā labi'imāmim mubīn(in).

Beləliklə, Biz onları məhv etdik. Əslində, iki ölkə bir yol üzərində yerləşir.


80

وَلَقَدْ كَذَّبَ اَصْحٰبُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa laqad każżaba aṣḥābul-ḥijril-mursalīn(a).

Həqiqətən də, Hicr diyarının əhalisi (öz) elçilərinə tamamilə yalan danışdılar.


81

وَاٰتَيْنٰهُمْ اٰيٰتِنَا فَكَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَۙ

wa ātaināhum āyātinā fa kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

Biz onlara möcüzələrimizi (qüdrət nişanələrimizi) gətirdik, lakin onlar həmişə onlardan üz döndərirlər.


82

وَكَانُوْا يَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا اٰمِنِيْنَ

wa kānū yanḥitūna minal-jibāli buyūtan āminīn(a).

və onlar (yaşadıqları) qayadan evlər yonub təhlükəsizlik hissi ilə tikirdilər.


83

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu muṣbiḥīn(a).

Sonra səhər guruldayan yüksək bir səslə məhv oldular,


84

فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَۗ

famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

beləliklə, çalışdıqları şey onlar üçün faydasızdır.


85

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).

Biz göyləri, yeri və onların arasındakıları yalnız haqq olaraq yaratdıq. Həqiqətən də, qiyamət mütləq gələcək. Buna görə də onları gözəl bir şəkildə bağışla.


86

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

inna rabbaka huwal-khallāqul-‘alīm(u).

Həqiqətən, sənin Rəbbin hər şeyi yaradandır, hər şeyi biləndir.


87

وَلَقَدْ اٰتَيْنٰكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِيْ وَالْقُرْاٰنَ الْعَظِيْمَ

wa laqad ātaināka sab‘am minal-maṡānī wal-qur'ānal-‘aẓīm(a).

Həqiqətən, Biz sənə təkrar-təkrar oxunan yeddi (ayə) və əzəmətli Quran verdik.


88

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِيْنَ

lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum wa lā taḥzan ‘alaihim wakhfiḍ janāḥaka lil-mu'minīn(a).

(Ya Peyğəmbər!) Onların bəzilərinə verdiyimiz nemətlərə gözünü dikmə, onlara görə kədərlənmə, möminlərə qarşı isə təvazökar ol.


89

وَقُلْ اِنِّيْٓ اَنَا النَّذِيْرُ الْمُبِيْنُۚ

wa qul innī anan-nażīrul-mubīn(u).

Və de ki, "Mən, həqiqətən də, açıq-aşkar bir xəbərdarlıq edənəm".


90

كَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِيْنَۙ

kamā anzalnā ‘alal-muqtasimīn(a).

(Xəbərdar etdiyimiz kimi), (Allahın Kitabında) ayrı-seçkilik edənlərə (əzab) nazil etdik.


91

الَّذِيْنَ جَعَلُوا الْقُرْاٰنَ عِضِيْنَ

allażīna ja‘alul-qur'āna ‘iḍīn(a).

(yəni) Quranı bölənlər.


92

فَوَرَبِّكَ لَنَسْـَٔلَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

fa wa rabbika lanas'alannahum ajma‘īn(a).

Rəbbinə and olsun ki, Biz onların hamısından mütləq sorğu-sual edəcəyik.


93

عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

‘ammā kānū ya‘malūn(a).

əvvəllər etdikləri şeylər haqqında.


94

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

faṣda‘ bimā tu'maru wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

(Sənə) əmr olunan hər şeyi açıq şəkildə təbliğ et və müşriklərdən üz döndər.


95

اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ

innā kafainākal-mustahzi'īn(a).

Həqiqətən, Biz səni (səni) istehza edənlərin şərindən qoruyuruq.


96

الَّذِيْنَ يَجْعَلُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

allażīna yaj‘alūna ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), fa saufa ya‘lamūn(a).

(Yəni) Allahdan başqa bir tanrı olduğuna inananlar, tezliklə (nəticələrini) biləcəklər.


97

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّكَ يَضِيْقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُوْلُوْنَۙ

wa laqad na‘lamu annaka yaḍīqu ṣadruka bimā yaqūlūn(a).

Və həqiqətən də, Biz bilirik ki, onların dediklərindən sənin sinən daralır.


98

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَۙ

fa sabbiḥ biḥamdi rabbika wa kum minas-sājidīn(a).

Rəbbini həmd-səna ilə təriflə və səcdə edənlərdən ol!


99

وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتّٰى يَأْتِيَكَ الْيَقِيْنُ ࣖࣖ

wa‘bud rabbaka ḥattā ya'tiyakal-yaqīn(u).

Və sənə yəqin (ölüm) gələnə qədər Rəbbinə ibadət et.