اِنَّا بَلَوْنٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِۚ اِذْ اَقْسَمُوْا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِيْنَۙ
innā balaunāhum kamā balaunā aṣḥābal-jannah(ti), iż aqsamū layaṣrimunnahā muṣbiḥīn(a).
खरेंच, आमी तांची (मक्काच्या मुश्रिकांची) चांचणी केल्या, जशी आमी बागांच्या मालकांची चांचणी केल्या, जेन्ना तांणी सकाळीं (उत्पादन) नक्कीच काडटले असो सोपूत घेतलो,
وَلَا يَسْتَثْنُوْنَ
wa lā yastaṡnūn(a).
पूण तांणी दयाळ्ळें ना (“इंशा अल्ला” म्हणत).
فَطَافَ عَلَيْهَا طَاۤىِٕفٌ مِّنْ رَّبِّكَ وَهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَ
fa ṭāfa ‘alaihā ṭā'ifum mir rabbika wa hum nā'imūn(a).
मागीर ते न्हिदिल्ले आसतना तुज्या प्रभू कडल्यान बागेंत एक संकश्ट आयली.
فَاَصْبَحَتْ كَالصَّرِيْمِۙ
fa aṣbaḥat kaṣ-ṣarīm(i).
म्हणून बाग काळ्या रात सारकी काळी जाली,
فَتَنَادَوْا مُصْبِحِيْنَۙ
fa tanādau muṣbiḥīn(a).
मागीर सकाळीं तांणी एकामेकांक आपयले.
اَنِ اغْدُوْا عَلٰى حَرْثِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰرِمِيْنَ
anigdū ‘alā ḥarṡikum in kuntum ṣārimīn(a).
“सकाळीं पयलींच भायर सरून तुज्या बागेंत कापणी करपाक जाय जाल्यार.”
فَانْطَلَقُوْا وَهُمْ يَتَخَافَتُوْنَۙ
fanṭalaqū wa hum yatakhāfatūn(a).
देखून फुसफुसता आसतना ते भायर सरले.
اَنْ لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِّسْكِيْنٌۙ
allā yadkhulannahal-yauma ‘alaikum miskīn(un).
“ह्या दिसा खंयच्याय गरीब मनशाक तुमच्या बागेंत भितर सरूंक दिवचे न्हय.
وَّغَدَوْا عَلٰى حَرْدٍ قٰدِرِيْنَ
wa gadau ‘alā ḥardin qādirīn(a).
आनी तांकां (तांकां मजत करपाक) मेळ्ळें तरी (गरीबांक) आडमेळीं हाडपाच्या हेतान ते सकाळीं भायर सरले.
فَلَمَّا رَاَوْهَا قَالُوْٓا اِنَّا لَضَاۤلُّوْنَۙ
falammā ra'auhā qālū innā laḍāllūn(a).
देखून बाग पळोवन तांणी म्हणलें, खरेंच आमी एक भटकलेले लोक,
بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ
bal naḥnu maḥrūmūn(a).
आमकां लेगीत कांयच मेळना,"
قَالَ اَوْسَطُهُمْ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُوْنَ
qāla ausaṭuhum alam aqul lakum lau lā tusabbiḥūn(a).
तातूंतल्या सगळ्यांत बुदवंत मनशान म्हणलें, "तुमी (तुमच्या प्रभूचो) महिमा कित्याक करिनात तें हांवें सांगूंक ना."
قَالُوْا سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
qālū subḥāna rabbinā innā kunnā ẓālimīn(a).
तांणी म्हणलें, "आमच्या प्रभूचो महिमा, खरेंच आमी एक अन्यायी लोक."
فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَلَاوَمُوْنَ
fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatalāwamūn(a).
मागीर एकामेकांक तोंड दिवन एकामेकांक दोश दितात.
قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا طٰغِيْنَ
qālū yā wailanā innā kunnā ṭāgīn(a).
तांणी म्हणलें, "आमकां धिक्कार! खरेंच आमी मर्यादा हुंपपी मनीस."