اِنَّا بَلَوْنٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِۚ اِذْ اَقْسَمُوْا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِيْنَۙ
innā balaunāhum kamā balaunā aṣḥābal-jannah(ti), iż aqsamū layaṣrimunnahā muṣbiḥīn(a).
به راستی ما آنان را (مشرکان مکه) آزمایش کردیم چنانکه صاحبان باغ‌ها را آزمایش کردیم، هنگامی که سوگند خوردند که قطعاً (محصول) را در صبح درو می‌کنند،
وَلَا يَسْتَثْنُوْنَ
wa lā yastaṡnūn(a).
مگر آنها رحم نکردند (گفتند، "انشاءالله").
فَطَافَ عَلَيْهَا طَاۤىِٕفٌ مِّنْ رَّبِّكَ وَهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَ
fa ṭāfa ‘alaihā ṭā'ifum mir rabbika wa hum nā'imūn(a).
بعد یک فاجعه از طرف پروردگار شما در حالیکه آنها خواب بودند به باغ رسید.
فَاَصْبَحَتْ كَالصَّرِيْمِۙ
fa aṣbaḥat kaṣ-ṣarīm(i).
از اینرو باغ سیاه شد مانند یک شب سیاه،
فَتَنَادَوْا مُصْبِحِيْنَۙ
fa tanādau muṣbiḥīn(a).
بعد در صبح آنها با یکدیگر تماس گرفتند.
اَنِ اغْدُوْا عَلٰى حَرْثِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰرِمِيْنَ
anigdū ‘alā ḥarṡikum in kuntum ṣārimīn(a).
اگر میخواهید برداشت کنید زود به باغ تان بروید.
فَانْطَلَقُوْا وَهُمْ يَتَخَافَتُوْنَۙ
fanṭalaqū wa hum yatakhāfatūn(a).
از اینرو آنها با زمزمه کردن رفتند.
اَنْ لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِّسْكِيْنٌۙ
allā yadkhulannahal-yauma ‘alaikum miskīn(un).
«در این روز هیچ فقیر را نگذارید وارد باغ خود شود.
وَّغَدَوْا عَلٰى حَرْدٍ قٰدِرِيْنَ
wa gadau ‘alā ḥardin qādirīn(a).
و صبح به قصد مانع شدن (فقرا) حرکت کردند درحالیکه آنها قادر به (کمک به آنها) بودند.
فَلَمَّا رَاَوْهَا قَالُوْٓا اِنَّا لَضَاۤلُّوْنَۙ
falammā ra'auhā qālū innā laḍāllūn(a).
بنابراین وقتی باغ را دیدند، گفتند: «به راستی ما مردمی گمراه هستیم،
قَالَ اَوْسَطُهُمْ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُوْنَ
qāla ausaṭuhum alam aqul lakum lau lā tusabbiḥūn(a).
عاقل ترین آنها گفت، "آیا من به شما نگفتم که چرا شما (پروردگار خود) را تسبیح نمیکنید. "
قَالُوْا سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
qālū subḥāna rabbinā innā kunnā ẓālimīn(a).
گفتند: جلال بر پروردگار ما، به راستی که ما مردمی ظالم هستیم.
فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَلَاوَمُوْنَ
fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatalāwamūn(a).
بعد آنها با یکدیگر روبرو شدند و یکدیگر را ملامت کردند.
قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا طٰغِيْنَ
qālū yā wailanā innā kunnā ṭāgīn(a).
آنها گفتند: وای بر ما! به راستی که ما مردمی هستیم که از حدود تجاوز میکنیم.