اِنَّا بَلَوْنٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِۚ اِذْ اَقْسَمُوْا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِيْنَۙ
innā balaunāhum kamā balaunā aṣḥābal-jannah(ti), iż aqsamū layaṣrimunnahā muṣbiḥīn(a).
நிச்சயமாக, காலையில் தாங்கள் (பயிரை) அறுப்போம் என்று தோட்டங்களின் உரிமையாளர்கள் சத்தியம் செய்தபோது, அவர்களை நாம் சோதித்தது போலவே (மக்காவின் இணைவைப்பாளர்களையும்) சோதித்தோம்.
وَلَا يَسْتَثْنُوْنَ
wa lā yastaṡnūn(a).
ஆனால் அவர்கள் (“இன்ஷா அல்லாஹ்”) என்று கூறி, விட்டுவைக்கவில்லை.
فَطَافَ عَلَيْهَا طَاۤىِٕفٌ مِّنْ رَّبِّكَ وَهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَ
fa ṭāfa ‘alaihā ṭā'ifum mir rabbika wa hum nā'imūn(a).
பின்னர், அவர்கள் உறங்கிக்கொண்டிருந்த வேளையில், உங்கள் இறைவனிடமிருந்து சுவனத்தில் ஒரு பேரழிவு ஏற்பட்டது.
فَاَصْبَحَتْ كَالصَّرِيْمِۙ
fa aṣbaḥat kaṣ-ṣarīm(i).
அதனால் அந்தத் தோட்டம், கும்மிருட்டு இரவைப் போலக் கறுத்துப்போனது.
فَتَنَادَوْا مُصْبِحِيْنَۙ
fa tanādau muṣbiḥīn(a).
பிறகு காலையில் அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தொலைபேசியில் பேசிக்கொண்டார்கள்.
اَنِ اغْدُوْا عَلٰى حَرْثِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰرِمِيْنَ
anigdū ‘alā ḥarṡikum in kuntum ṣārimīn(a).
நீங்கள் அறுவடை செய்ய விரும்பினால், அதிகாலையில் உங்கள் தோட்டத்திற்குச் செல்லுங்கள்.
فَانْطَلَقُوْا وَهُمْ يَتَخَافَتُوْنَۙ
fanṭalaqū wa hum yatakhāfatūn(a).
எனவே அவர்கள் கிசுகிசுத்தபடியே புறப்பட்டார்கள்.
اَنْ لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِّسْكِيْنٌۙ
allā yadkhulannahal-yauma ‘alaikum miskīn(un).
இந்நாளில், எந்த ஏழையையும் உங்கள் தோட்டத்திற்குள் நுழைய விடாதீர்கள்.
وَّغَدَوْا عَلٰى حَرْدٍ قٰدِرِيْنَ
wa gadau ‘alā ḥardin qādirīn(a).
தங்களால் ஏழைகளுக்கு உதவ இயலும் என்றபோதிலும், அவர்களுக்குத் தடையாக இருக்கும் எண்ணத்துடனேயே அவர்கள் காலையில் புறப்பட்டார்கள்.
فَلَمَّا رَاَوْهَا قَالُوْٓا اِنَّا لَضَاۤلُّوْنَۙ
falammā ra'auhā qālū innā laḍāllūn(a).
எனவே அவர்கள் அந்தத் தோட்டத்தைக் கண்டபோது, “மெய்யாகவே நாம் வழிதவறிய ஜனங்களாக இருக்கிறோம்” என்றார்கள்.
بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ
bal naḥnu maḥrūmūn(a).
எங்களுக்கும் எதுவும் கிடைப்பதில்லை.
قَالَ اَوْسَطُهُمْ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُوْنَ
qāla ausaṭuhum alam aqul lakum lau lā tusabbiḥūn(a).
அவர்களில் ஞானி கூறினார், "நீங்கள் ஏன் (உங்கள் இறைவனை) போற்றுவதில்லை என்று நான் உங்களுக்குச் சொல்லவில்லையா?"
قَالُوْا سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
qālū subḥāna rabbinā innā kunnā ẓālimīn(a).
அவர்கள், "எங்கள் இறைவனுக்கு மகிமை உண்டாகட்டும், நிச்சயமாக நாங்கள் அநீதியான மக்கள்" என்றார்கள்.
فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَلَاوَمُوْنَ
fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatalāwamūn(a).
பிறகு அவர்கள் ஒருவரையொருவர் எதிர்கொண்டு, ஒருவர் மீது ஒருவர் பழி சுமத்துகிறார்கள்.
قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا طٰغِيْنَ
qālū yā wailanā innā kunnā ṭāgīn(a).
அவர்கள், "ஐயோ, எங்களுக்குக் கேடு! உண்மையில், நாங்கள் வரம்புகளை மீறுகிறவர்கள்" என்றார்கள்.