اِنَّا بَلَوْنٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِۚ اِذْ اَقْسَمُوْا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِيْنَۙ
innā balaunāhum kamā balaunā aṣḥābal-jannah(ti), iż aqsamū layaṣrimunnahā muṣbiḥīn(a).
सचमुच, असीं उन्हां (मक्का दे मुशरिकां) नूं परखया है जिवें असीं बागां दे मालिकां नूं परखया है, जदों उहनां ने कसम खादी सी कि ओह सुबेरे (उत्पाद) जरूर कट्टनगे,
وَلَا يَسْتَثْنُوْنَ
wa lā yastaṡnūn(a).
पर उनेंगी नेई बख्शेआ (इंशा अल्लाह” आखदे होई)।
فَطَافَ عَلَيْهَا طَاۤىِٕفٌ مِّنْ رَّبِّكَ وَهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَ
fa ṭāfa ‘alaihā ṭā'ifum mir rabbika wa hum nā'imūn(a).
फिर सुत्ते दे तेरे रब कोला बाग़ च आफत आई।
فَاَصْبَحَتْ كَالصَّرِيْمِۙ
fa aṣbaḥat kaṣ-ṣarīm(i).
तो बाग़ काला हो गया जिवें पिच-काली रात,
فَتَنَادَوْا مُصْبِحِيْنَۙ
fa tanādau muṣbiḥīn(a).
फिरी सवेरे इक दुए गी बुलाया।
اَنِ اغْدُوْا عَلٰى حَرْثِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰرِمِيْنَ
anigdū ‘alā ḥarṡikum in kuntum ṣārimīn(a).
“अगर फसल कट्टना चांदे ओ तां सवेरे-सवेरे अपने बाग़ च निकलो।”
فَانْطَلَقُوْا وَهُمْ يَتَخَافَتُوْنَۙ
fanṭalaqū wa hum yatakhāfatūn(a).
इस करिए फुसफुसांदे होई रवाना होई गे।
اَنْ لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِّسْكِيْنٌۙ
allā yadkhulannahal-yauma ‘alaikum miskīn(un).
“इस दिन कुसै बी गरीब गी अपने बाग च नेईं औने देयो।
وَّغَدَوْا عَلٰى حَرْدٍ قٰدِرِيْنَ
wa gadau ‘alā ḥardin qādirīn(a).
ते (गरीबें) गी बाधा पाने दे इरादे कन्ने सवेरे निकले, भले ही ओ (उंदी मदद करने च) समर्थ हे।
فَلَمَّا رَاَوْهَا قَالُوْٓا اِنَّا لَضَاۤلُّوْنَۙ
falammā ra'auhā qālū innā laḍāllūn(a).
इस आस् ते जदुं उनेंगी बाग़ दिक् खेया, तां उनें ग् लाया, "सच् च च अस भ़टकदे लोक आं।
بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ
bal naḥnu maḥrūmūn(a).
इत्थूं तकर के असेंगी किश नेई मिलदा।"
قَالَ اَوْسَطُهُمْ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُوْنَ
qāla ausaṭuhum alam aqul lakum lau lā tusabbiḥūn(a).
उंदे च सारें शा ज्ञानी ने आखेआ, "केह़ मैं तुसेंगी नेई दस्या के तुस (अपने रब) दी महिमा की नेई करदे।"
قَالُوْا سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
qālū subḥāna rabbinā innā kunnā ẓālimīn(a).
उन् ने ग् लाया, "साढ़े प्रभु दी महिमा, सच् चाई च अस गैर-इंसाफी दे लोक आं।"
فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَلَاوَمُوْنَ
fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatalāwamūn(a).
फिरी इक दुए दा सामना करदे न ते इक दुए गी दोश लांदे न।
قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا طٰغِيْنَ
qālū yā wailanā innā kunnā ṭāgīn(a).
उन् ने ग् लाया, "हाय साह़!