اِنَّا بَلَوْنٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِۚ اِذْ اَقْسَمُوْا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِيْنَۙ
innā balaunāhum kamā balaunā aṣḥābal-jannah(ti), iż aqsamū layaṣrimunnahā muṣbiḥīn(a).
खरोखरच, आम्ही त्यांना (मक्कातील बहुदेववाद्यांना) तसंच परिक्षित केलं जसं आम्ही बागेच्या मालकांना परिक्षित केलं, जेव्हा त्यांनी अल्लाहची शपथ घेतली की ते नक्कीच सकाळी त्याची कापणी करतील,
وَلَا يَسْتَثْنُوْنَ
wa lā yastaṡnūn(a).
पण त्यांनी 'इन्शाअल्लाह' (जर अल्लाहने इच्छिले तर) असं म्हटलं नाही.
فَطَافَ عَلَيْهَا طَاۤىِٕفٌ مِّنْ رَّبِّكَ وَهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَ
fa ṭāfa ‘alaihā ṭā'ifum mir rabbika wa hum nā'imūn(a).
मग ते झोपेत असताना तुमच्या प्रभूंकडून त्यावर एक आपत्ती कोसळली.
فَاَصْبَحَتْ كَالصَّرِيْمِۙ
fa aṣbaḥat kaṣ-ṣarīm(i).
आणि ती काळ्या काळोखासारखी होऊन गेली.
فَتَنَادَوْا مُصْبِحِيْنَۙ
fa tanādau muṣbiḥīn(a).
मग सकाळी त्यांनी एकमेकांना हाक मारली.
اَنِ اغْدُوْا عَلٰى حَرْثِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰرِمِيْنَ
anigdū ‘alā ḥarṡikum in kuntum ṣārimīn(a).
जर तुम्हाला त्याचे फळ कापायचे असेल तर लवकर तुमच्या बागेत जा.
فَانْطَلَقُوْا وَهُمْ يَتَخَافَتُوْنَۙ
fanṭalaqū wa hum yatakhāfatūn(a).
मग ते एकमेकांशी कुजबुजत निघाले.
اَنْ لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِّسْكِيْنٌۙ
allā yadkhulannahal-yauma ‘alaikum miskīn(un).
त्या दिवशी, कुठल्याही गरिबाला तुमच्या बागेत येऊ देऊ नका.
وَّغَدَوْا عَلٰى حَرْدٍ قٰدِرِيْنَ
wa gadau ‘alā ḥardin qādirīn(a).
आणि ते सकाळी (गरिबांना) थांबवण्याच्या हेतूने निघाले, जरी ते (त्यांना मदत करण्यास) सक्षम होते.
فَلَمَّا رَاَوْهَا قَالُوْٓا اِنَّا لَضَاۤلُّوْنَۙ
falammā ra'auhā qālū innā laḍāllūn(a).
जेव्हा त्यांनी बाग पाहिली, तेव्हा म्हणाले, 'आम्ही खरोखरच हरलो आहोत,'
بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ
bal naḥnu maḥrūmūn(a).
आणि आम्हाला काहीच मिळाले नाही.
قَالَ اَوْسَطُهُمْ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُوْنَ
qāla ausaṭuhum alam aqul lakum lau lā tusabbiḥūn(a).
त्यातल्या सर्वात शहाण्याने म्हटले, 'मी तुम्हाला (तुमच्या प्रभूची) स्तुती करण्यास सांगितले नव्हते का?'
قَالُوْا سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
qālū subḥāna rabbinā innā kunnā ẓālimīn(a).
ते म्हणाले, 'आमच्या प्रभूची स्तुती होवो! आम्ही खरोखरच अपराधी होतो.'
فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَلَاوَمُوْنَ
fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatalāwamūn(a).
मग त्यांनी एकमेकांकडे पाहिले आणि एकमेकांना दोष देऊ लागले.
قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا طٰغِيْنَ
qālū yā wailanā innā kunnā ṭāgīn(a).
ते म्हणाले, 'हाय आमचे! आम्ही खरोखरच अतिचारी होतो.'