اِنَّا بَلَوْنٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِۚ اِذْ اَقْسَمُوْا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِيْنَۙ
innā balaunāhum kamā balaunā aṣḥābal-jannah(ti), iż aqsamū layaṣrimunnahā muṣbiḥīn(a).
Чыннан да, Без аларны (Мәккә мөшрикләрен) бакча хуҗаларын сынаган кебек сынадык, алар иртән уңыш җыячакларына ант иткәннәр иде.
وَلَا يَسْتَثْنُوْنَ
wa lā yastaṡnūn(a).
ләкин алар кызганмадылар ("Инша Аллаһ" дип).
فَطَافَ عَلَيْهَا طَاۤىِٕفٌ مِّنْ رَّبِّكَ وَهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَ
fa ṭāfa ‘alaihā ṭā'ifum mir rabbika wa hum nā'imūn(a).
Алар йоклаганда, бакчага Раббыңнан бер хәсрәт килде.
فَاَصْبَحَتْ كَالصَّرِيْمِۙ
fa aṣbaḥat kaṣ-ṣarīm(i).
Шулай итеп, бакча караңгы төн кебек караңгыланды,
فَتَنَادَوْا مُصْبِحِيْنَۙ
fa tanādau muṣbiḥīn(a).
аннары иртән алар бер-берсенә шалтыраттылар.
اَنِ اغْدُوْا عَلٰى حَرْثِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰرِمِيْنَ
anigdū ‘alā ḥarṡikum in kuntum ṣārimīn(a).
"Уңыш җыярга теләсәң, иртәнге якта бакчаңа чык."
فَانْطَلَقُوْا وَهُمْ يَتَخَافَتُوْنَۙ
fanṭalaqū wa hum yatakhāfatūn(a).
Шулай итеп, алар пышылдашып сөйләшеп юлга чыктылар.
اَنْ لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِّسْكِيْنٌۙ
allā yadkhulannahal-yauma ‘alaikum miskīn(un).
"Бу көнне бакчагызга бернинди ярлы кешене дә кертмәгез."
وَّغَدَوْا عَلٰى حَرْدٍ قٰدِرِيْنَ
wa gadau ‘alā ḥardin qādirīn(a).
Һәм алар (ярлыларга) ярдәм итә алсалар да, иртән аларны тоткарлау нияте белән юлга чыктылар.
فَلَمَّا رَاَوْهَا قَالُوْٓا اِنَّا لَضَاۤلُّوْنَۙ
falammā ra'auhā qālū innā laḍāllūn(a).
Алар бакчаны күргәч: "Без, әлбәттә, адашкан халык", – диделәр.
بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ
bal naḥnu maḥrūmūn(a).
хәтта без бернәрсә дә алмасак та,"
قَالَ اَوْسَطُهُمْ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُوْنَ
qāla ausaṭuhum alam aqul lakum lau lā tusabbiḥūn(a).
араларыннан иң акыллысы: "Мин сезгә ни өчен (Раббыгызны) тәсбихләмисез дип әйтмәдемме?" - диде.
قَالُوْا سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
qālū subḥāna rabbinā innā kunnā ẓālimīn(a).
Алар әйттеләр: "Раббыбыз һәр кимчелектән пакь, без, әлбәттә, залим кавембез".
فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَلَاوَمُوْنَ
fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatalāwamūn(a).
Аннары алар бер-берсенә карап, бер-берсен гаеплиләр.
قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا طٰغِيْنَ
qālū yā wailanā innā kunnā ṭāgīn(a).
Алар әйттеләр: "Вәй безгә, әлбәттә, без чиктән чыга торган кешеләрбез".