Q.S Ad-Duha (اَلضُّحَىٰ) - 11 Aantal verse

وَالضُّحٰىۙ

waḍ-ḍuḥā.

Veur de duha-tied (es de zon deils opkump),

وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ

wal-laili iżā sajā.

en in de nach es ‘t rustig is,

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۗ

mā wadda‘aka rabbuka wa mā qalā.

Uuch Heer heet uuch neet verlaote (Mohammed) noch (noch) haat uuch neet,

وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰىۗ

wa lal-ākhiratu khairul laka minal-ūlā.

en inderdaad, ut lètste is baeter veur uuch es ut ierste.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰىۗ

wa lasaufa yu‘ṭīka rabbuka fa tarḍā.

En inderdaad, op ‘n daag zal eur Hieër uch zeker Zien genade geve, zodet geer tevreje zult zien.

اَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيْمًا فَاٰوٰىۖ

alam yajidka yatīman fa āwā.

Heet Heer uch neet ‘n wees gevoonde, daan heet Heer uch besjermp,

وَوَجَدَكَ ضَاۤلًّا فَهَدٰىۖ

wa wajadaka ḍāllan fa hadā.

en Heer vond uch verward, dus gaof Heer uch leiding

وَوَجَدَكَ عَاۤىِٕلًا فَاَغْنٰىۗ

wa wajadaka ‘ā'ilan fa agnā.

en Heer voont uuch es behoeftige, daan gaof Heer uuch voldoende.

فَاَمَّا الْيَتِيْمَ فَلَا تَقْهَرْۗ

fa ammal-yatīma falā taqhar.

Dus, wees neet wreed tege weeskinder.

وَاَمَّا السَّاۤىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ

wa ammas-sā'ila falā tanhar.

En vaan de persoen dee smeek, bestraof (hem) neet.

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ࣖ

wa ammā bini‘mati rabbika fa ḥaddiṡ.

En geer zout de gunste vaan eur Heer motte verklaore (mèt dankbaarheid).