Q.S Al-Qiyamah (اَلْقِيَامَة) - 40 Aantal verse

لَآ اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ

lā uqsimu biyaumil-qiyāmah(ti).

Ich zwoer bij de Daag vaan de Verrijzenis,

وَلَآ اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

wa lā uqsimu bin nafsil-lawwāmah(ti).

en ich zweer bij de zelfbeschuldigende ziel.

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ ۗ

ayaḥsabul-insānu allan najma‘a ‘iẓāmah(ū).

Dink de mins dat We zien botte neet same zulle stèlle?

بَلٰى قٰدِرِيْنَ عَلٰٓى اَنْ نُّسَوِّيَ بَنَانَهٗ

balā qādirīna ‘alā an nusawwiya banānah(ū).

We kinne zelfs zien vingers perfect biejein sjtèlle.

بَلْ يُرِيْدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهٗۚ

bal yurīdul-insānu liyafjura amāmah(ū).

Maar de mins wil gedurende alle tied zonde begaon.

يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِۗ

yas'alu ayyāna yaumul-qiyāmah(ti).

Heer vraog: "Wanneer zal de Oor zien?"

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ

fa iżā bariqal-baṣar(u).

Dus es de ouge groet ope zien (in angs),

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ

wa khasafal-qamar(u).

en de maon is vervaagd,

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ

wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).

en de zon en de maon zien samegekomme,

يَقُوْلُ الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّۚ

yaqūlul-insānu yauma'iżin ainal-mafarr(u).

op dee Daag zal de mins zègke: "Woe is de toevluchtsoord?"

كَلَّا لَا وَزَرَۗ

kallā lā wazar(a).

Nei! D’r is gein toevluch!

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمُسْتَقَرُّۗ

ilā rabbika yauma'iżinil-mustaqarr(u).

Allein tot eur Hieër zal de trökkeer op dee Daag zien.

يُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍۢ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَۗ

yunabba'ul-insānu yauma'iżim bimā qaddama wa akhkhar(a).

Op dee Daag zal de mins weure geïnformeerd euver wat heer heet verdeen en wat heer heet verwaarloos.

بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِهٖ بَصِيْرَةٌۙ

balil-insānu ‘alā nafsihī baṣīrah(tun).

Inderdaad, de mins zal ‘n getuige tege zichzelf zien,

وَّلَوْ اَلْقٰى مَعَاذِيْرَهٗۗ

wa lau alqā ma‘āżīrah(ū).

zelfs es heer excuses maak.

لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖۗ

lā tuḥarrik bihī lisānaka lita‘jala bih(ī).

Bewaeg eur tong neet (um de koran te recitere) um ‘m te versnelle (um ‘t te beheerse).

اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهٗ وَقُرْاٰنَهٗ ۚ

inna ‘alainā jam‘ahū wa qur'ānah(ū).

Inderdaad, We zulle ‘t (in eur boeze) verzamele en ‘t recitere.

فَاِذَا قَرَأْنٰهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهٗ ۚ

fa iżā qara'nāhu fattabi‘ qur'ānah(ū).

Es We ‘t klaor höbbe geleze, volg dan de lezing.

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهٗ ۗ

Ṡumma inna ‘alainā bayānah(ū).

Dan zulle We ‘t inderdaad oetlègke.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَۙ

kallā bal tuḥibbūnal-‘ājilah(ta).

Nei! Zelfs geer haajt ‘t laeve vaan de wereld,

وَتَذَرُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

wa tażarūnal-‘ākhirah(ta).

en negere (‘t leve vaan) ‘t hie-naoleve.

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ نَّاضِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżin nāḍirah(tun).

De geziechte (vaan de geluivege) op dee daag waore straolend,

اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ۚ

ilā rabbihā nāẓirah(tun).

nao God kieke.

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍۢ بَاسِرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżim bāsirah(tun).

En de geziechte (vaan de ongelouvige) op dee daag waore somber,

تَظُنُّ اَنْ يُّفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ۗ

taẓunnu ay yuf‘ala bihā fāqirah(tun).

ze waore d’r zeker vaan dat ‘n verschrikkeleke ramp häöm zouw treffe.

كَلَّآ اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَۙ

kallā iżā balagatit-tarāqiy(a).

Nei! Es (leve) de keel heet bereik,

وَقِيْلَ مَنْ ۜرَاقٍۙ

wa qīla man…rāq(in).

en ‘t woort gezag (tot hem): "Wee kin geneze?"

وَّظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُۙ

wa ẓanna annahul-firāq(u).

En heer waor d’r zeker vaan dat ‘t tied waor um vaarwel te numme (aon de wereld),

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِۙ

waltaffatis-sāqu bis-sāq(i).

en verboonde kalf (links) mit kalf (rechts),

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمَسَاقُ ۗ ࣖ

ilā rabbika yauma'iżinil-masāq(u).

nao eur Hieër zult geer op dee daag verbanne weure.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰىۙ

falā ṣaddaqa wa lā ṣallā.

Umtot heer (veurheer) neet wilde bevestige (de Koran en de Boodsjapper) en gein gebede wilde oetveure,

وَلٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۙ

wa lākin każżaba wa tawallā.

mer in plaats daovan leug heer (de Boodsjapper) en drejde heer zich aof (vaan de woerheid),

ثُمَّ ذَهَبَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ يَتَمَطّٰىۗ

Ṡumma żahaba ilā ahlihī yatamaṭṭā.

toen ging heer trots nao zien femilie.

اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۙ

aulā laka fa'aulā.

Wee uuch! Dus wei!

ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۗ

Ṡumma aulā laka fa'aulā.

Nog sjteeds, wei veur uch (minse)! Dus wei!

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَنْ يُّتْرَكَ سُدًىۗ

ayaḥsabul-insānu ay yutraka sudā(n).

Dinke lui dat ze allein zulle blieve (zónder verantwoordelikheid)?

اَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِيٍّ يُّمْنٰى

alam yaku nuṭfatam mim maniyyiy yumnā.

Waor heer oorsjprónkelik neet mer ‘n druppel sperma dee (in de baarmoeder) woort gegoejd,

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰىۙ

Ṡumma kāna ‘alaqatan fa khalaqa fa sawwā.

toen woort (‘t sperma) get wat plak, toen sjöpde Allah ‘t en vervolmaakde ‘t,

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۗ

fa ja‘ala minhuz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

toen maakde Heer d’r vaan ‘n mannelek en vrouwelek paar.

اَلَيْسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ࣖ

alaisa żālika biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā.

Is (God dee dat deit) neet zoe’n krach (ouch) um de doeje tot leve te bringe?