Q.S Al-Haqqah (اَلْحَاقَّة) - 52 Aantal verse

اَلْحَاۤقَّةُۙ

al-ḥāqqah(tu).

Oordeilsdaag,

مَا الْحَاۤقَّةُ ۚ

mal-ḥāqqah(tu).

wat is Doemdag?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحَاۤقَّةُ ۗ

wa mā adrāka mal-ḥāqqah(tu).

En wete gij wat de Daag vaan ‘t Oordeel is?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ وَعَادٌ ۢبِالْقَارِعَةِ

każżabat ṡamūdu wa ‘ādum bil-qāri‘ah(ti).

‘t Volk vaan Samud en ‘Ad höbbe de Daag vaan ‘t Oordeel ontkend.

فَاَمَّا ثَمُوْدُ فَاُهْلِكُوْا بِالطَّاغِيَةِ

fa'ammā ṡamūdu fa uhlikū biṭ-ṭāgiyah(ti).

Wat ‘t volk vaan Samud betröf, woorte ze vernietigd mit ‘n hieël luud geluid,

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ

wa ammā ‘ādun fa'uhlikū birīḥin ṣarṣarin ‘ātiyah(tin).

onderwieles dat de lui vaan 'Ad, ze woorte verwoes door un hiel kawwe tyfoon,

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ

sakhkharahā ‘alaihim sab‘a layāliw wa ṡamāniyata ayyām(in), ḥusūman fataral-qauma fīhā ṣar‘ā, ka'annahum a‘jāzu nakhlin khāwiyah(tin).

Allah heet deze wind zeve nachte en ach daog doorloupend op hun toegebrach; Toen zaogste de lui vaan 'Ad in die tied doed ligke wie lege (verrotte) palmboomstamme.

فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ

fahal tarā lahum mim bāqiyah(tin).

Zeen gij dus nog iemand euvergebleve oonder hun?

وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ

wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).

Toen kaome Farao en ‘t volk dat veur häöm kaom en (de inwoeners vaan) ‘t land dat onderstebove waor gedraai door ‘n groete vergissing.

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً

fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).

Dus oonhoerzaamde ze de Boodsjapper vaan hun Heer, Allah oonderwerpde ze aon ‘n hiel zware straof.

اِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَاۤءُ حَمَلْنٰكُمْ فِى الْجَارِيَةِۙ

innā lammā ṭagal-mā'u ḥamalnākum fil-jāriyah(ti).

Inderdaad, wie de watere (nao de berg) opkaome, brachte We eure (veurawwers) in sjepe,

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَّتَعِيَهَآ اُذُنٌ وَّاعِيَةٌ

linaj‘alahā lakum tażkirataw wa ta‘iyahā użunuw wā‘iyah(tun).

dat Ver ut un herinnering veur uch kinne make en dat un luisterend oer zouw kinne luistere.

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ نَفْخَةٌ وَّاحِدَةٌ ۙ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri nafkhatuw wāḥidah(tun).

Dan, es de trompet einmaol geblaos weurt,

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ

wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).

de aarde en de berg weure opgeheve, en ze weure mit ein slaag samegeslage.

فَيَوْمَىِٕذٍ وَّقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

fayauma'iżiw waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

Dan zal op die daag de uur komme,

وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ

wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).

en de hiemele zulle oetein weure gesplits, want op dee daag zulle ze kwetsbaar zien.

وَّالْمَلَكُ عَلٰٓى اَرْجَاۤىِٕهَاۗ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۗ

wal-malaku ‘alā arjā'ihā, wa yaḥmilu ‘arsya rabbika fauqahum yauma'iżin ṡamāniyah(tun).

En de ingele zulle in de versjillende hoeke vaan de hiemele zitte. Op dee daag zulle ach engele de Troon vaan eur Hieër baove hun hawwe.

يَوْمَىِٕذٍ تُعْرَضُوْنَ لَا تَخْفٰى مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

yauma'iżin tu‘raḍūna lā takhfā minkum khāfiyah(tun).

Op dee daag zult gij veur gij Hieër weure gebrach; niks vaan juch zal veur Allah verborge zien.

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَيَقُوْلُ هَاۤؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْۚ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fa yaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah.

Wie zien book in zien rechterhand is gegeve, zal heer zègke: "Neem, lees mien book."

اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْۚ

innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah.

Inderdaod, ich bin d’r zeker vaan dat (op ‘n daag) ich mien rekening zal kriege.

فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۚ

fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).

Dan is die persoen in un gelukkig laeve,

فِيْ جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ

fī jannatin ‘āliyah(tin).

in de hoege hiemel,

قُطُوْفُهَا دَانِيَةٌ

quṭūfuhā dāniyah(tun).

de vröchte zien dichtbij,

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَآ اَسْلَفْتُمْ فِى الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ

kulū wasyrabū hanī'am bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah(ti).

(aon hun woort gezag): "Eet en drink mit plezeer vanwege de gooje dade die geer in de aafgeloupe daag hebt gedoon."

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ

wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.

En wat de persoen betröf wiens book in zien linkerhand woort gegeve, zag heer: "Ut zou beter zien es (dit) book neet aon mich woort gegeve.

وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ

wa lam adri mā ḥisābiyah.

Dus ich wit neet wie ich ut mot beraekene.

يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ

yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).

O, mag (de doed) de ene zien dee alles beëindigt.

مَآ اَغْنٰى عَنِّيْ مَالِيَهْۚ

mā agnā ‘annī māliyah.

Mien bezittinge zien veur mich totaal nutteloos.

هَلَكَ عَنِّيْ سُلْطٰنِيَهْۚ

halaka ‘annī sulṭāniyah.

Mien krach is vaan mich weg.”

خُذُوْهُ فَغُلُّوْهُۙ

khużūhu fagullūh(u).

(Allah zag): "Vang häöm en bind zien hande um zien nek."

ثُمَّ الْجَحِيْمَ صَلُّوْهُۙ

Ṡummal-jaḥīma ṣallūh(u).

Dök häöm dan in ‘t brandende vuur vaan de hel.

ثُمَّ فِيْ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُوْنَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوْهُۗ

Ṡumma fī silsilatin żar‘uhā sab‘ūna żirā‘an faslukūh(u).

Bind hem daan mit un ketting die zeventeg el laank is.

اِنَّهٗ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيْمِۙ

innahū kāna lā yu'minu billāhil-‘aẓīm(i).

Inderdaad, heer is degene dee neet in Allah, de Groetste, geluif.

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ

wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

En ouch moedigde heer (aandere) neet aon um de erm te voede.

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هٰهُنَا حَمِيْمٌۙ

fa laisa lahul-yauma hāhunā ḥamīm(un).

Dus vandaag is d’r hei gein vrund veur häöm.

وَّلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِيْنٍۙ

wa lā ṭa‘āmun illā min gislīn(in).

En d’r is gein ete (veur hem) behalve blood en pus.

لَّا يَأْكُلُهٗٓ اِلَّا الْخٰطِـُٔوْنَ ࣖ

lā ya'kuluhū illal-khāṭi'ūn(a).

Niemand ete ‘t behalve zondaars.

فَلَآ اُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُوْنَۙ

falā uqsimu bimā tubṣirūn(a).

Dus ich zweer op wat geer ziet,

وَمَا لَا تُبْصِرُوْنَۙ

wa mā lā tubṣirūn(a).

en um wat geer neet ziet.

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

Inderdaod, ‘t (de Koran) is werkelek ‘n openbaring (openbaring aon) de nobele Boodsjapper,

وَّمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۗ قَلِيْلًا مَّا تُؤْمِنُوْنَۙ

wa mā huwa biqauli syā‘ir(in), qalīlam mā tu'minūn(a).

en ‘t (de koran) is neet de wäörd vaan ‘n diechter. Geer heet wieneg geluif in häöm.

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

wa lā biqauli kāhin(in), qalīlam mā tażakkarūn(a).

En ut zien ouch neet de wäörd vaan tovenaars. Geer liert hiel wieneg vaan häöm.

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

‘t (De Koran) is ‘n openbaring die door de God vaan alle werelde is gesjik.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ

wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).

En es heer (Mohammed) un paar wäörd euver (naam vaan) Us zouw spreke,

لَاَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِيْنِۙ

la'akhażnā minhu bil-yamīn(i).

zeker zulle We hem in zien rechterhand hawwe.

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِيْنَۖ

Ṡumma laqaṭa‘nā minhul-watīn(a).

Daan knippe we de hartvate.

فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ

famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).

Dus niemand vaan uch kin (Us veurkoume um häöm te strafe).

وَاِنَّهٗ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

wa innahū latażkiratul lil-muttaqīn(a).

En inderdaad, (de koran) is un les veur diegene die vroom zien.

وَاِنَّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُّكَذِّبِيْنَۗ

wa innā lana‘lamu anna minkum mukażżibīn(a).

En inderdaad, Ver wete dat d’r lui oonder uch zien die leugenaars zien.

وَاِنَّهٗ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۚ

wa innahū laḥasratun ‘alal-kāfirīn(a).

En inderdaad, (de Koran) zal ‘t spiet veroorzake veur de ongeluivige (in ‘t hienaomaol).

وَاِنَّهٗ لَحَقُّ الْيَقِيْنِ

wa innahū laḥaqqul-yaqīn(i).

En inderdaad, (de koran) is un euvertuigende woerheid.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

Dus verheerlik dichzelf door (te vermelde) de naam vaan dien Almachtige God.