Q.S Al-Layl (اَلَّيْل) - 21 Aantal verse

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰىۙ

wal-laili iżā yagsyā.

In de nach wienie ‘t bedèk (‘t leech vaan de daag),

وَالنَّهَارِ اِذَا تَجَلّٰىۙ

wan-nahāri iżā tajallā.

um de daag die ‘t helder is,

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىٓ ۙ

wa mā khalaqaż-żakara wal-unṡā.

veur de sjepping vaan de man en de vrouw,

اِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتّٰىۗ

inna sa‘yakum lasyattā.

Inderdaad, eure inspanninge zien inderdaad versjillende.

فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ

fa ammā man a‘ṭā wattaqā.

Dus wie (zien riekdom op de weeg vaan Allah) gief en vroom is,

وَصَدَّقَ بِالْحُسْنٰىۙ

wa ṣaddaqa bil-ḥusnā.

en (‘t bestoon vaan de beloning) ‘t beste (hiemel) rechveerdege,

فَسَنُيَسِّرُهٗ لِلْيُسْرٰىۗ

fa sanuyassiruhū lil-yusrā.

daan zulle We ‘m ‘t weeg nao ‘t geluk (gelök) gemakkelik make,

وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ

wa ammā man bakhila wastagnā.

en wat de minse betröf die sjeijer zien en veule dat ze voldoende zien (Gods hulp neet nuudig höbbe),

وَكَذَّبَ بِالْحُسْنٰىۙ

wa każżaba bil-ḥusnā.

en ontkent ‘t beste (beloning),

فَسَنُيَسِّرُهٗ لِلْعُسْرٰىۗ

fa sanuyassiruhū lil-‘usrā.

dan zulle We ‘m ‘t paad leidt tot de meujte (verdrukking) gemekelek make,

وَمَا يُغْنِيْ عَنْهُ مَالُهٗٓ اِذَا تَرَدّٰىٓۙ

wa mā yugnī ‘anhu māluhū iżā taraddā.

en zien riekdom is van niks veur hem es heer is gestorve.

اِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدٰىۖ

inna ‘alainā lal-hudā.

Inderdaad, ut zien We die leiding geve,

وَاِنَّ لَنَا لَلْاٰخِرَةَ وَالْاُوْلٰىۗ

wa inna lanā lal-ākhirata wal-ūlā.

en inderdaad, tot Us behuurt ‘t hie-nao en de wereld.

فَاَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظّٰىۚ

fa anżartukum nāran talaẓẓā.

Dus ik waarsjouw uuch mit un brandende hel,

لَا يَصْلٰىهَآ اِلَّا الْاَشْقَىۙ

lā yaṣlāhā illal-asyqā.

dee allein de meis ellendige minse binnegoon,

الَّذِيْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۗ

allażī każżaba wa tawallā.

dee (de woerheid) ontkent en (vaan ‘t geluif) aafkeert.

وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقَىۙ

wa sayujannabuhal-atqā.

En de vroomste vaan häöm zal d’r vaan weggehawwe weure (hel),

الَّذِيْ يُؤْتِيْ مَالَهٗ يَتَزَكّٰىۚ

allażī yu'tī mālahū yatazakkā.

dee zien riekdom (op de weeg vaan Allah) besteit um (ziechzelf) te zuivere,

وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهٗ مِنْ نِّعْمَةٍ تُجْزٰىٓۙ

wa mā li'aḥadin ‘indahū min ni‘matin tujzā.

en niemand heet ‘m ‘n guns gegeve dee heer mot trökbetaole,

اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ

illabtigā'a wajhi rabbihil-a‘lā.

mer (heer gaof ‘t allein) umdat heer ‘t plezeer vaan zien Allerhoegste God zeukde.

وَلَسَوْفَ يَرْضٰى ࣖ

wa lasaufa yarḍā.

En zeker in de toekoms zal heer (perfecte) plezeer kriege.