Revert to Islam, click here
Islam Al-Haq: Koran en Hadith
(Echte islam)

Q.S Al-Mulk (اَلْمُلْك) - 30 Aantal verse

(Keuninkriek)

Qari

Murottal Audio

1

تَبٰرَكَ الَّذِيْ بِيَدِهِ الْمُلْكُۖ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌۙ

tabārakal-lażī biyadihil-mulk(u), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Glorie zij Allah dee (alle) keuninkrieke controleert, en Heer is de Almachtige euver alles.


2

ۨالَّذِيْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيٰوةَ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفُوْرُۙ

allażī khalaqal-mauta wal-ḥayāta liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa huwal-‘azīzul-gafūr(u).

Dee heet de doed en ‘t leve gesjöp, um uch te probere, welke vaan uch beter is in daod. En Heer is Almachtig, Meest Vergevend.


3

الَّذِيْ خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۗ مَا تَرٰى فِيْ خَلْقِ الرَّحْمٰنِ مِنْ تَفٰوُتٍۗ فَارْجِعِ الْبَصَرَۙ هَلْ تَرٰى مِنْ فُطُوْرٍ

allażī khalaqa sab‘a samāwātin ṭibāqā(n), mā tarā fī khalqir-raḥmāni min tafāwut(in), farji‘il-baṣara hal tarā min fuṭūr(in).

Dee heet zeve hiemele in laoge gesjöp. Geer zult niks ongebalanceerd zien in de sjepping vaan de Meest Barmhartige God. Dus kiek nog ‘nmaol, zeenste get mis?


4

ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ اِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَّهُوَ حَسِيْرٌ

Ṡummarji‘il-baṣara karrataini yanqalib ilaikal-baṣaru khāsi'aw wa huwa ḥasīr(un).

Herhaol dan (dien) blik nog eins (en) nog eins, zeker zal dien blik trökkomme nao dien zoonder defecte te vinde en ‘t (dien blik) in ‘n vermoeide touwstand.


5

وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَ وَجَعَلْنٰهَا رُجُوْمًا لِّلشَّيٰطِيْنِ وَاَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيْرِ

wa laqad zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ja‘alnāhā rujūmal lisy-syayāṭīni wa a‘tadnā lahum ‘ażābas-sa‘īr(i).

En inderdaad, We höbbe de naobije hiemele versierd mit sterre en We höbbe ze (de sterre) gemaak es googereidsjappe veur de duivels, en We höbbe veur hun de straof vaan ‘n brandende hel veurbereid.


6

وَلِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa lil-lażīna kafarū birabbihim ‘ażābu jahannam(a), wa bi'sal-maṣīr(u).

En degene die in hun Heer neet geluive, zulle de straof vaan de hel lijde. En dat is de slechste plek um trök te gaon.


7

اِذَآ اُلْقُوْا فِيْهَا سَمِعُوْا لَهَا شَهِيْقًا وَّهِيَ تَفُوْرُۙ

iżā ulqū fīhā sami‘ū lahā syahīqaw wa hiya tafūr(u).

Wie ze d’r in woorte gegoeid, huurde ze de verschrikkeleke geluide vaan de hel, onderwieles ze brandde,


8

تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِۗ كُلَّمَآ اُلْقِيَ فِيْهَا فَوْجٌ سَاَلَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيْرٌۙ

takādu tamayyazu minal-gaiẓ(i), kullamā ulqiya fīhā faujun sa'alahum khazanatuhā alam ya'tikum nażīr(un).

bekans explodeerde vaan woede. Wienie d’r ‘n gróp (ongeluivige) d’r in weurt gegoejd, vraoge de wachters (vaan de hel) hun: "Is niemes oets gekoume um uch (in de wereld) te waarsjuwe?"


9

قَالُوْا بَلٰى قَدْ جَاۤءَنَا نَذِيْرٌ ەۙ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍۖ اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ كَبِيْرٍ

qālū balā qad jā'anā nażīr(un), fa każżabnā wa qulnā mā nazzalallāhu min syai'(in), in antum illā fī ḍalālin kabīr(in).

Ze antwoorde: "Jao, inderdaad, d’r is ‘n waarsjchuwing tot us gekomme, mer veer höbbe (hem) ontkend en veer zagte: "Allah heet niks geopenbaord, geer zit in feite in ‘n groete vergissing."


10

وَقَالُوْا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ اَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِيْٓ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِ

wa qālū lau kunnā nasma‘u au na‘qilu mā kunnā fī aṣḥābis-sa‘īr(i).

En ze zagte: "Es (veur) veer nao (de waarsjoewing) hadde geluisterd of euver had gedach, zouwe veer neet oonder de inwoeners vaan ‘t brandende vuur vaan de hel zien gewees."


11

فَاعْتَرَفُوْا بِذَنْۢبِهِمْۚ فَسُحْقًا لِّاَصْحٰبِ السَّعِيْرِ

fa‘tarafū biżambihim, fasuḥqal li'aṣḥābis-sa‘īr(i).

Dus belijde ze hun zonde. Maar wied weg (vaan de genade vaan Allah) zien de inwoeners vaan de brandende hel.


12

اِنَّ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ

innal-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

Inderdaod, degene die hun Heer vreze, dee veur hun oonziechbaar is, zulle vergeving en ‘n groete beloning kriege.


13

وَاَسِرُّوْا قَوْلَكُمْ اَوِ اجْهَرُوْا بِهٖۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

wa asirrū qaulakum awijharū bih(ī), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

En haw eur wäörd geheim of maak ze bekind. Inderdaad, Heer is Alwetende vaan alle harte.


14

اَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَۗ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ ࣖ

alā ya‘lamu man khalaq(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).

Is ‘t (gepas) dat Allah dee ‘t heet gesjöp neet wit? En Heer is de Subtielste, de Alwetende.


15

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ ذَلُوْلًا فَامْشُوْا فِيْ مَنَاكِبِهَا وَكُلُوْا مِنْ رِّزْقِهٖۗ وَاِلَيْهِ النُّشُوْرُ

huwal-lażī ja‘ala lakumul-arḍa żalūlan famsyū fī manākibihā wa kulū mir rizqih(ī), wa ilaihin-nusyūr(u).

‘t Is Heer dee de aarde veur uch gemekkelik heet gemaak um te verkinne, dus verkind alle hoeke devaan en eet get vaan Zien veujsel. En allein tot Hem zult gij (trökkere nao) verrijzenis.


16

ءَاَمِنْتُمْ مَّنْ فِى السَّمَاۤءِ اَنْ يَّخْسِفَ بِكُمُ الْاَرْضَ فَاِذَا هِيَ تَمُوْرُۙ

a'amintum man fis-samā'i ay yakhsifa bikumul-arḍa fa'iżā hiya tamūr(u).

Voels dich veilig, dat Heer dee in de hiemel is, dich neet zal laote inslikke door de aarde es ze plotseling weurt gesjod?


17

اَمْ اَمِنْتُمْ مَّنْ فِى السَّمَاۤءِ اَنْ يُّرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًاۗ فَسَتَعْلَمُوْنَ كَيْفَ نَذِيْرِ

am amintum man fis-samā'i ay yursila ‘alaikum ḥāṣibā(n), fa sata‘lamūna kaifa nażīr(i).

Of veuls dich veilig, dat Heer in de hiemel gein rotsachtige sjtorm nao dich zal sjikke? Maar later zult gij wete wat (de gevolge vaan ‘t ontkenne) Mien waarsjuwing zien.


18

وَلَقَدْ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ

wa laqad każżabal-lażīna min qablihim fakaifa kāna nakīr(i).

En inderdaad, degene veur hun ontkende ouch (Zien boodsjappers). Dus wie groet Mien toorn!


19

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صٰۤفّٰتٍ وَّيَقْبِضْنَۘ مَا يُمْسِكُهُنَّ اِلَّا الرَّحْمٰنُۗ اِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍۢ بَصِيْرٌ

awalam yarau ilaṭ-ṭairi fauqahum ṣāffātiw wa yaqbiḍn(a), mā yumsikuhunna illar-raḥmān(u), innahū bikulli syai'im baṣīr(un).

Zien ze neet de veugel baove hun, die hun vleugels oetspreide en ze slete? Niemes kin ze (in de loch) ondersteune, behalve de Meest Genedige. Inderdaod, Heer is Alleziend vaan alle dinger.


20

اَمَّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ جُنْدٌ لَّكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِۗ اِنِ الْكٰفِرُوْنَ اِلَّا فِيْ غُرُوْرٍۚ

am man hāżal-lażī huwa jundul lakum yanṣurukum min dūnir-raḥmān(i), inil-kāfirūna illā fī gurūr(in).

Of wee zal veur uch ‘n gastheer zien, uch besjerme, behalve de Meest Genedige? De ongeluivige zien allein in ‘n touwstand vaan bedrieging.


21

اَمَّنْ هٰذَا الَّذِيْ يَرْزُقُكُمْ اِنْ اَمْسَكَ رِزْقَهٗ ۚ بَلْ لَّجُّوْا فِيْ عُتُوٍّ وَّنُفُوْرٍ

am man hāżal-lażī yarzuqukum in amsaka rizqah(ū), bal lajjū fī ‘utuwwiw wa nufūr(in).

Of wee kin veur uch veurzeen es Heer Zien veurziening trökhawwe? In plaats daovan zien ze hardnekkig in arrogantie en distansjere zichzelf (vaan de woerheid).


22

اَفَمَنْ يَّمْشِيْ مُكِبًّا عَلٰى وَجْهِهٖٓ اَهْدٰىٓ اَمَّنْ يَّمْشِيْ سَوِيًّا عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

afamay yamsyī mukibban ‘alā wajhihī ahdā ammay yamsyī sawiyyan ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Is degene dee op zien geziech kruup mie geleid (in gerechtegheid) of degene dee stevig op ‘n rechte paad laop?


23

قُلْ هُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

qul huwal-lażī ansya'akum wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

Zeg: "Ut is Heer dee uch heet gesjöp en uch gehuur, zien en gewete heet gegeve. Geer zit wienig dankbaar."


24

قُلْ هُوَ الَّذِيْ ذَرَاَكُمْ فِى الْاَرْضِ وَاِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

qul huwal-lażī żara'akum fil-arḍi wa ilaihi tuḥsyarūn(a).

Zeg: "Heer is dee uch op de aarde laat vermeinigvöldige, en tot Hem zult uch verzameld weure."


25

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

En ze zègke: "Wanneer zal dees dreiging komme es ge woerheid zeet?"


26

قُلْ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul innamal-‘ilmu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

Zeg (Mohammed), "Kènnis (vaan de Daag vaan ‘t Oordeel) is inderdaad allein bij Allah. En ich bin allein ‘n waarsjuur dee verklaort."


27

فَلَمَّا رَاَوْهُ زُلْفَةً سِيْۤـَٔتْ وُجُوْهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقِيْلَ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تَدَّعُوْنَ

falammā ra'auhu zulfatan sī'at wujūhul-lażīna kafarū wa qīla hāżal-lażī kuntum bihī tadda‘ūn(a).

Toen ze dus zaoge dat de straof (op de Daag vaan de Verrijzenis) kortbij waor, woorte de geziechte vaan de ongeluivige somber. En d’r woort (tot hun) gezag: "Dit is (de straof) dee geer eerder heet gevraog."


28

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَهْلَكَنِيَ اللّٰهُ وَمَنْ مَّعِيَ اَوْ رَحِمَنَاۙ فَمَنْ يُّجِيْرُ الْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

qul ara'aitum in ahlakaniyallāhu wa mam ma‘iya au raḥimanā, famay yujīrul-kāfirīna min ‘ażābin alīm(in).

Zeg (Mohammed): "Weetste dat es Allah mich en de lui die mit mich zien doet of us genade gief, (dan zulle we ‘t Paradijs binnegoon), wee daan kin de ongelouvige besjerme tege ‘n pijnlike straof?"


29

قُلْ هُوَ الرَّحْمٰنُ اٰمَنَّا بِهٖ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qul huwar-raḥmānu āmannā bihī wa ‘alaihi tawakkalnā, fasata‘lamūna man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

Zeg: "Heer is de Meest Barmhartige, veer geluive in Hem en in Hem vertrouwe veer. Dan zult gij op ‘n daag weite wee in ‘n duudelike vergissing is."


30

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَصْبَحَ مَاۤؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَّأْتِيْكُمْ بِمَاۤءٍ مَّعِيْنٍ ࣖ

qul ara'aitum in aṣbaḥa mā'ukum gauran famay ya'tīkum bimā'im ma‘īn(in).

Zeg (Mohammad): "Verklaor mich es eur waterbronne opdruge; wie zal uch daan stroumend water geve?"