Q.S Adh-Dhariyat (اَلذَّارِيَات) - 60 Aantal verse

وَالذّٰرِيٰتِ ذَرْوًاۙ

waż-żāriyāti żarwā(n).

Door de (wind) dee de sjtóf wegblaas,

فَالْحٰمِلٰتِ وِقْرًاۙ

fal-ḥāmilāti wiqrā(n).

en wolke mit (rege),

فَالْجٰرِيٰتِ يُسْرًاۙ

fal-jāriyāti yusrā(n).

en (sjepe) die gemekelek vaare,

فَالْمُقَسِّمٰتِ اَمْرًاۙ

fal-muqassimāti amrā(n).

en (engele) die zake verdeile,

اِنَّمَا تُوْعَدُوْنَ لَصَادِقٌۙ

innamā tū‘adūna laṣādiq(un).

werkelek, wat aan uch is beloof moot woer zien,

وَّاِنَّ الدِّيْنَ لَوَاقِعٌۗ

wa innad-dīna lawāqi‘(un).

en inderdaad, (de daag vaan) vergelding zal zeker komme.

وَالسَّمَاۤءِ ذَاتِ الْحُبُكِۙ

was-samā'i żātil-ḥubuk(i).

Bij de hemel dee paajer heet,

اِنَّكُمْ لَفِيْ قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍۙ

innakum lafī qaulim mukhtalif(in).

Echt, geer heet ech versjillende meininge,

يُّؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ اُفِكَۗ

yu'faku ‘anhu man ufik(a).

aafgedrejd vaan häöm (de koran en de boodsjapper) degene die aafgedrejd zien.

قُتِلَ الْخَرَّاصُوْنَۙ

qutilal-kharrāṣūn(a).

Vervloek zien degene die väöl leuges vertèlle,

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ غَمْرَةٍ سَاهُوْنَۙ

allażīna hum fī gamratin sāhūn(a).

(namelek) degene die ondergedompeld zien in oonweitendheid en verwaarloezing,

يَسْـَٔلُوْنَ اَيَّانَ يَوْمُ الدِّيْنِۗ

yas'alūna ayyāna yaumud-dīn(i).

ze vroge: "Wanneer is de daag vaan ‘t oordeel?"

يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُوْنَ

yauma hum ‘alan-nāri yuftanūn(a).

(De daag vaan de vergelding is) de daag (wannee) ze in de helvuur zulle weure gestraof.

ذُوْقُوْا فِتْنَتَكُمْۗ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تَسْتَعْجِلُوْنَ

Żūqū fitnatakum, hāżal-lażī kuntum bihī tasta‘jilūn(a).

(Ut woort tege hun gezag): "Proef eur straof. Dit is de straof dee geer eerder heet gevraog um te versnelle."

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

Inderdaad, degene die vroom zien, zien in tuine (paradijs) en bronne vaan water,

اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ

Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).

ze naome wat God hun gaof. Inderdaad, veurdien (in de wereld) waore ze lui die good dege;

كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ

kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).

ze slaope 's nachs hiel wieneg;

وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ

wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).

en aon ‘t ind vaan de nach vroge ze vergeving (vaan Allah).

وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ

wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

En in hun bezit zien d’r rechte veur de erm die vraoge en de erm die neet vraoge.

وَفِى الْاَرْضِ اٰيٰتٌ لِّلْمُوْقِنِيْنَۙ

wa fil-arḍi āyātul lil-mūqinīn(a).

En op aarde zien d’r teikes (vaan de groetheid vaan Allah) veur degene die geluive,

وَفِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

wa fī anfusikum, afalā tubṣirūn(a).

en (ouch) veur dichzelf. Letste dan neet op?

وَفِى السَّمَاۤءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوْعَدُوْنَ

wa fis-samā'i rizqukum wa mā tū‘adūn(a).

En in de hiemel zien d’r (de oerzake vaan) eur veurziening en wat eur is beloof.

فَوَرَبِّ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اِنَّهٗ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَآ اَنَّكُمْ تَنْطِقُوْنَ ࣖ

fa wa rabbis-samā'i wal-arḍi innahū laḥaqqum miṡla mā annakum tanṭiqūn(a).

Dus door de Heer vaan hemel en aarde, woerheid, wat beloof is, zal zeker gebäöre wie geer zeet.

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ

hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).

Is ‘t verhaol bij u (Mohammed) gekomme vaan de gasten vaan Ibrahim (de ingele) die verheerlik woorte?

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).

(Herinner dich) wie ze zien plaots binne ginge en zagte: "Salaman" (groete), antwoorde Ibrahim: "Salamun" (groete). (Ze waore) lui die heer neet koos.

فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ

farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).

Dus ging heer (Ibrahim) in ‘t geheim zien femilie ontmoete, en brach häöm daonao ‘t vleis vaan ‘n vet (verbrande) kalf,

فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ

fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).

toen serveerde heer ‘t hun (maar ze wouwe neet ete). Ibrahim zag: “Wiezoe eteste neet?”

فَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْۗ وَبَشَّرُوْهُ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

fa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf, wa basysyarūhu bigulāmin ‘alīm(in).

Dus heer (Ibrahim) voelde bang veur hun. Ze zagte: "Wees neet bang," en ze gaove häöm ‘t gooje nuujs vaan (de geboorte vaan) ‘n vroom kind (Isaac).

فَاَقْبَلَتِ امْرَاَتُهٗ فِيْ صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوْزٌ عَقِيْمٌ

fa aqbalatimra'atuhū fī ṣarratin fa ṣakkat wajhahā wa qālat ‘ajūzun ‘aqīm(un).

Toen kaom zien vrouw schreeuwend (verbaasd) en klapde häör eige gezich en zag: "(Ich bin) ‘n onvruchbare aajd vrouw."

قَالُوْا كَذٰلِكِۙ قَالَ رَبُّكِ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ ۔

qālū każālik(i), qāla rabbuk(i), innahū huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

Ze zagte: "Zoe zeet eur Hieër. Inderdaod, Heer is de Alwijze, Alwetende."

۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

Heer (Ibrahim) zag: "Wat is eur belangrieke zaak, o boodsjappers?"

قَالُوْآ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

Zie antwoorde: "Veer zien inderdaad gestuurd nao ‘n zundeg volk (Lut’s volk),

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ طِيْنٍۙ

linursila ‘alaihim ḥijāratam min ṭīn(in).

dat Ver ze mit sjteine ​​vaan (harde) aarde kinne slaon,

مُّسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِيْنَ

musawwamatan ‘inda rabbika lil-musrifīn(a).

gemarkeerd door eur Hieër um (vernietige) diegene die de grens euverschreije."

فَاَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيْهَا مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۚ

fa akhrajnā man kāna fīhā minal-mu'minīn(a).

Toen brachte Ver de lui die geluifde die d’r in waore (‘t land vaan ‘t volk vaan Lut).

فَمَا وَجَدْنَا فِيْهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِيْنَۚ

famā wajadnā fīhā gaira baitim minal-muslimīn(a).

Dus Ver höbbe d’r neet in gevoonde (‘t land), behalve ‘n hoes vaan moslims (Lut).

وَتَرَكْنَا فِيْهَآ اٰيَةً لِّلَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ الْعَذَابَ الْاَلِيْمَۗ

wa taraknā fīhā āyatal lil-lażīna yakhāfūnal-‘ażābal-alīm(a).

En We höbbe d’r (dat land) ‘n teike achtergelaote veur diegene die ‘n pieneleke straof vreze.

وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).

En in Moses (d’r waore teikes vaan Allah’s krach) wie Ver ‘m mit echte wondere nao de Farao sjikde.

فَتَوَلّٰى بِرُكْنِهٖ وَقَالَ سٰحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

fa tawallā biruknihī wa qāla sāḥirun au majnūn(un).

Maar heer (farao) en zien leger draaide zich um en zagte: "Heer is ‘n tovenaar of ‘n waanzinnig."

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيْمٌۗ

fa akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yammi wa huwa mulīm(un).

Dus höbbe We hem en zien leger gemarteld, en daan gooje We ze in de zee, in ‘n sjande.

وَفِيْ عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيْحَ الْعَقِيْمَۚ

wa fī ‘ādin iż arsalnā ‘alaihimur-rīḥal-‘aqīm(a).

En (ouch) in (‘t verhaol vaan de lui vaan) 'Ad, wie We ‘n verwoestende wind op hun sjikde,

مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ اَتَتْ عَلَيْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيْمِۗ

mā tażaru min syai'in atat ‘alaihi illā ja‘alathu kar-ramīm(i).

(de wind) laot niks ‘t treffe, ‘t maak ‘t zelfs in poeder.

وَفِيْ ثَمُوْدَ اِذْ قِيْلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوْا حَتّٰى حِيْنٍ

wa fī ṡamūda iż qīla lahum tamatta‘ū ḥattā ḥīn(in).

En in (‘t verhaol vaan de lui vaan) Samud, wie hun woort gezag: "Wees gelukkig tot de vastgestelde tied."

فَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ فَاَخَذَتْهُمُ الصّٰعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa‘atau ‘an amri rabbihim fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu wa hum yanẓurūn(a).

Toen handelde ze arrogant tege ‘t gebod vaan hun Heer, zoetot ze door bliksem woorte getroffe wie ze d’r nao keekde.

فَمَا اسْتَطَاعُوْا مِنْ قِيَامٍ وَّمَا كَانُوْا مُنْتَصِرِيْنَۙ

famastaṭā‘ū min qiyāmiw wa mā kānū muntaṣirīn(a).

Dus ze kooste neet opstaon en krege ouch gein hulp,

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ ࣖ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

en veur dat (We verwoesde) ‘t volk vaan Noach. Inderdaad, ze zien ‘n boos volk.

وَالسَّمَاۤءَ بَنَيْنٰهَا بِاَيْىدٍ وَّاِنَّا لَمُوْسِعُوْنَ

was-samā'a banaināhā bi'aidiw wa innā lamūsi‘ūn(a).

En de hiemele höbbe We gebouwd mit (Ozze) krach, en We höbbe ze werkelek oetgebreid.

وَالْاَرْضَ فَرَشْنٰهَا فَنِعْمَ الْمٰهِدُوْنَ

wal-arḍa farasynāhā fa ni‘mal-māhidūn(a).

En We verspreide de aarde; daan zien (We) de beste die is verspreid.

وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa min kulli syai'in khalaqnā zaujaini la‘allakum tażakkarūn(a).

En Ver höbbe alles in pare gesjöp zodat geer (de groetheid vaan Allah) kint herinnere.

فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ

fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

Dus ga onmiddellik trök nao (gehoorzaamheid) Allah. Inderdaad, ich bin un dudelike waarsjchuwing vaan Allah veur uch.

وَلَا تَجْعَلُوْا مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۗ اِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lā taj‘alū ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

En sjöp gein andere gode boete Allah. Inderdaad, ich bin un dudelike waarsjchuwing vaan Allah veur uch.

كَذٰلِكَ مَآ اَتَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا قَالُوْا سَاحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

każālika mā atal-lażīna min qablihim mir rasūlin illā qālū sāḥirun au majnūn(un).

Dus, es ‘n Boodsjapper nao degene veur hun kaom, zouwe ze (zien volk) zègke: "Heer is ‘n magiër of ‘n waanzinnig."

اَتَوَاصَوْا بِهٖۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

atawāṣau bih(ī), bal hum qaumun ṭāgūn(a).

Have ze mekaar ‘n boodsjap euver wat gezag woort. In feite zien ze ‘n volk dat boete de grenze geit.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ اَنْتَ بِمَلُوْمٍ

fa tawalla ‘anhum famā anta bimalūm(in).

Dus draai de rug op ze, en geer zult onbesjöldeg zien.

وَذَكِّرْ فَاِنَّ الذِّكْرٰى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa żakkir fa innaż-żikra tanfa‘ul-mu'minīn(a).

En blief waarsjuwinge geve, want waarsjuwinge zien inderdaad nuttig veur de geluivege.

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُوْنِ

wa mā khalaqtul-jinna wal-insa illā liya‘budūn(i).

Ich höb jinn en minse neet gesjöp, mer zoetot ze Mich zouwe aanbidde.

مَآ اُرِيْدُ مِنْهُمْ مِّنْ رِّزْقٍ وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ يُّطْعِمُوْنِ

mā urīdu minhum mir rizqiw wa mā urīdu ay yuṭ‘imūn(i).

Ich wil gein voedsel vaan hun en ich wil neet dat ze Mich voede.

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِيْنُ

innallāha huwar-razzāqu żul-quwwatil-matīn(u).

Allah is woerlik de Gever vaan voedsel dee Mach heet en Hiel Sterk is.

فَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذَنُوْبًا مِّثْلَ ذَنُوْبِ اَصْحٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُوْنِ

fa inna lil-lażīna ẓalamū żanūbam miṡla żanūbi aṣḥābihim falā yasta‘jilūn(i).

Dus inderdaad, veur de misdadigers is d’r ‘n deil (vaan straof) wie ‘t deil vaan hun vrun (veurheer); Laot ze Mich dus neet vraoge um ‘t te versnelle.

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ يَّوْمِهِمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ ࣖ

fa wailul lil-lażīna kafarū miy yaumihimul-lażī yū‘adūn(a).

Dus wei veur degene die ongeluive op de daag dee hun is beloof (de Daag vaan ‘t Oordeel).