Q.S E-Tahrim (اَلتَّحْرِيم) - 12 Niver a werzennoù

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

O profed! Perak e tifennit ar pezh en deus aotreet Allah deoc'h ? Ha fellout a ra deoc’h plijout d’ho gwragez ? Hag Allah a zo pardonus, trugarezus-meurbet.

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

E gwirionez, Allah en deus rediet ac'hanoc'h da vezañ dieubet diouzh ho gouestloù ; ha Allah eo ho gwarezer hag eñ eo an holl-c'houiziek, an holl-fur.

وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).

Ha soñjit pa oa bet komzet kuzh gant ar Profed eus un darvoud gant unan eus e wragez (Hafsah). Neuze e kontas an darvoud (da Aisyah) hag Allah a gontas an darvoud dezhañ (ar profed), neuze (ar profed) a gontas (da Hafsah) un tamm anezhañ hag a guzhas al lodenn all. Setu pa lavaras (ar Profed) dezhañ (Hafsah) diwar-benn ar gaozeadenn-se, e c'houlennas, "Piv en deus lavaret kement-mañ dit?" Ar Profed a respontas, "An hini en deus roet da c'houzout din eo Allah, an Holl-Gouzout, an Holl-Sant."

اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ

in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).

Ma kendalc'hit ho daou da Allah, neuze e gwirionez, ho kalonoù a zo techet (da zegemer ar wirionez); ha ma sikourit an eil egile evit trubuilhañ ar Profed, neuze e gwirionez, Allah a vo e warezer ha (ivez) Gabriel hag ar gredennerien vat ; hag ouspenn-ze an elez a zo he zikour.

عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا

‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).

Ma tisparti (ar Profed) ac'hanoc'h, marteze e vo erlec'hiet gant Doue gant gwragez gwelloc'h egedoc'h, merc'hed sentus, a gred, a sentus, a zistro, a azeul, a yun, a zo intañvezed hag a zo gwerc'hezed.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

O c’houi hag a gred ! Diwallit ac'hanoc'h hoc'h-unan hag ho familh diouzh tan an ifern a zo e danvez tud ha mein ; Aeled garv ha kalet eo ar gwarded, ha ne zifennont ket ouzh Allah er pezh a c'hourc'hemenn dezho ha bepred e reont ar pezh a vez gourc'hemennet dezho.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna kafarū lā ta‘tażīrul-yaum(a), innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

O tud diskred ! Arabat ober digarezoù hiziv. E gwirionez, ne vezo digollet deoc’h nemet hervez ar pezh hoc’h eus graet.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا تُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَّصُوْحًاۗ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِى اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۚ نُوْرُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَتْمِمْ لَنَا نُوْرَنَا وَاغْفِرْ لَنَاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū tūbū ilallāhi taubatan naṣūḥā(n), ‘asā rabbukum ay yukaffira ‘ankum sayyi'ātikum wa yudkhilakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), yauma lā yukhzillāhun-nabiyya wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), nūruhum yas‘ā baina aidīhim wa bi'aimānihim yaqūlūna rabbanā atmim lanā nūranā wagfir lanā, innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

O c’houi hag a gred ! En em zizober eus Allah gant ar c'hemm glanañ, marteze e vo dilamet ho fazioù gant ho Aotrou hag e vo degemeret ac'hanoc'h er baradoz dindan ar pezh e red stêrioù, d'an deiz ma ne vo ket dipitet gant Allah ar profed hag ar re a gred gantañ ; e-keit ma lugerne o sklêrijenn a-raok hag a-zehou dezho, e-keit ma lavarent, "Hon Aotrou, parfet deomp hor sklêrijenn ha pardon deomp; E gwirionez, C'hwi a zo hollc'halloudek war pep tra."

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۗ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

O profed! Stourmit ouzh an dud diskredik hag ouzh an hipocrited ha bezit garv ganto. An ifern eo o lec'h ha ken fall eo hag ul lec'h da zistreiñ.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ

Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).

Allah a reas ur barabolenn evit an dud diskred, gwreg Noe ha gwreg Lut. O-daou a zo dindan evezh daou servijer doujus e-touez Hor servijerien ; neuze e trubardas an div wreg o daou bried, met o daou bried ne c'helljont ket o sikour tamm ebet diouzh (poan) Allah ; ha lavaret e voe (d'an div wreg) : « It ho-daou d'an ifern gant ar re a ya d'an (ifern) ».

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ

wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Hag Allah a reas ur barabolenn evit ar feizidi, gwreg Faraon, pa lavaras: "O va Aotrou, sav din un ti ganeoc'h er Baradoz ha savete ac'hanon diouzh Faraon hag e oberoù, ha savete ac'hanon diouzh ar bobl direizh."

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔

wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).

ha Maryam, merc'h Imran, a zalc'he he enor, neuze e c'hwezhas en he c'hof un tamm eus hor spered (krouet) ; ha kadarnaat a reas komzou e Aotrou hag e levriou; hag e oa unan eus an dud sentus.