Q.S ئەس-سەف (اَلصَّفّ) - 14 ژمارەی ئایەتەکان

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ئەوەی لە ئاسمانەکان هەیە و ئەوەی لەسەر زەوی هەیە شکۆمەندی خوا دەکات؛ و ئەو بەهێزترین و داناترینە.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَ تَقُوْلُوْنَ مَا لَا تَفْعَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lima taqūlūna mā lā taf‘alūn(a).

ئەی ئەوانەی باوەڕیان هێناوە! بۆچی دەڵێی ئەوەی نایکەیت؟

كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا لَا تَفْعَلُوْنَ

kabura maqtan ‘indallāhi an taqūlū mā lā taf‘alūn(a).

(ئەوە) زۆرترین ڕق و کینە لەلای خوای گەورە کە شتگەلێک بڵێیت کە نایکەیت.

اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِهٖ صَفًّا كَاَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَّرْصُوْصٌ

innallāha yuḥibbul-lażīna yuqātilūna fī sabīlihī ṣaffan ka'annahum bun-yānum marṣūṣ(un).

بەڕاستی خوای گەورە ئەو کەسانەی خۆشدەوێت کە لە ڕیزەکانیدا شەڕ دەکەن، وەک ئەوەی پێکهاتەیەکی تۆکمە بن.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ لِمَ تُؤْذُوْنَنِيْ وَقَدْ تَّعْلَمُوْنَ اَنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْۗ فَلَمَّا زَاغُوْٓا اَزَاغَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi lima tu'żūnanī wa qad ta‘lamūna annī rasūlullāhi ilaikum, falammā zāgū azāgallāhu qulūbahum, wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

وە (بیرت بێت) کاتێک موسا بە گەلەکەی وت: ئەی گەلەکەم! بۆ ئازارم دەدەیت، هەرچەندە بەڕاستی دەزانن کە بەڕاستی من پێغەمبەری خوام بۆتان؟ جا کاتێک ڕوویان کردە (لە حەقیقەت) خوای گەورە دڵی ئەوانی لێ وەرگێڕا. وە خوای گەورە هیدایەتی خراپەکاران نادات.

وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).

وە (بیرتان بێت) کاتێک عیسا کوڕی مەریەم وتی: ئەی نەوەی ئیسرائیل، بەڕاستی من پێغەمبەری خوام بۆتان، کتێبی (کە هاتە خوارەوە) لەبەردەممدا پشتڕاست دەکەمەوە، واتە تەورات و مژدە دەدات دەربارەی پێغەمبەرێک کە دوای من دێت، کە ناوی ئەحمەد (محمد)ە. بەڵام کاتێک پێغەمبەر بە بەڵگەی ڕوون هاتە لایان، وتیان ئەمە سیحرێکی ڕاستەقینەیە.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعٰىٓ اِلَى الْاِسْلَامِۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhil-każiba wa huwa yud‘ā ilal-islām(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

وە کێ لەو کەسە نادادپەروەرترە کە درۆ دژی خوا دابهێنێت هەرچەندە بانگهێشتی (دینی) ئیسلام کراوە؟ وە خوای گەورە هیدایەتی ستەمکاران نادات.

يُرِيْدُوْنَ لِيُطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْۗ وَاللّٰهُ مُتِمُّ نُوْرِهٖ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

yurīdūna liyuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim, wallāhu mutimmu nūrihī wa lau karihal-kāfirūn(a).

ئەوان دەیانویست بە دەم (قسە)یان ڕووناکی (دین)ی خوا بکوژێننەوە، بەڵام خوا بەردەوام بوو لە کامڵکردنی ڕووناکییەکەی هەرچەندە کافرەکان ڕقیان لێی بوو.

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).

ئەو کەسەیە کە پێغەمبەری خۆی بە هیدایەت و دینی حەق ناردووە، بۆ ئەوەی بەسەر هەموو دینەکاندا سەرکەوتوو بێت، هەرچەندە موشریکەکان ڕقیان لێیە.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى تِجَارَةٍ تُنْجِيْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā ayyuhal-lażīna āmanū hal adullukum ‘alā tijāratin tunjīkum min ‘ażābin alīm(in).

ئەی ئەوانەی باوەڕیان هێناوە! ئایا پیشەیەکت پیشان بدەم کە لە سزایەکی پڕ لە ئازار ڕزگارت بکات؟

تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۙ

tu'minūna billāhi wa rasūlihī wa tujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālikum wa anfusikum, żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

کە باوەڕتان بە خوا و پێغەمبەرەکەی هەیە و بە سامانی خۆتان و ژیانی خۆتان لە ڕێگای خوادا تێکۆشان بکەن. ئەوە بۆ تۆ باشترە، ئەگەر تەنها بزانیت.

يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ وَمَسٰكِنَ طَيِّبَةً فِيْ جَنّٰتِ عَدْنٍۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُۙ

yagfir lakum żunūbakum wa yudkhilkum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru wa masākina ṭayyibatan fī jannāti ‘adn(in), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

بە دڵنیاییەوە خوای گەورە لە گوناهەکانتان خۆش دەبێت و دەتانخاتە بەهەشتێکەوە کە ڕووبارەکانی لە ژێرەوەدا دەڕژێن، هەروەها لە بەهەشتی عەدنی نیشتەجێبوونی باشدا. ئەوە سەرکەوتنێکی گەورەیە.

وَاُخْرٰى تُحِبُّوْنَهَاۗ نَصْرٌ مِّنَ اللّٰهِ وَفَتْحٌ قَرِيْبٌۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa ukhrā tuḥibbūnahā, naṣrum minallāhi wa fatḥun qarīb(un), wa basysyiril-mu'minīn(a).

وە (هەیە) بەخششێکی تر کە تۆ خۆشت دەوێت: یارمەتی خوا و سەرکەوتنێکی نزیک. وە مژدەی خۆش بە ئیمانداران بدەن.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْٓا اَنْصَارَ اللّٰهِ كَمَا قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيّٖنَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗقَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ فَاٰمَنَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَكَفَرَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ ۚفَاَيَّدْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلٰى عَدُوِّهِمْ فَاَصْبَحُوْا ظٰهِرِيْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū anṣārallāhi kamā qāla ‘īsabnu maryama lil-ḥawāriyyīna man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāhi fa'āmanaṭ-ṭā'ifatum mim banī isrā'īla wa kafaraṭ-ṭā'ifah(tun), fa'ayyadnal-lażīna āmanū ‘alā ‘aduwwihim fa'aṣbaḥū ẓāhirīn(a).

ئەی ئەوانەی باوەڕیان هێناوە! ئێوە یارمەتیدەر بن (دین)ی خوای گەورە وەک چۆن عیسا کوڕی مەریەم بە شوێنکەوتە دڵسۆزەکانی فەرموو کێ دەبێتە یارمەتیدەری من (بۆ بەرزڕاگرتنی ئایینی) خوا؟ شوێنکەوتە دڵسۆزەکانی دەیانگوت "ئێمە یارمەتیدەری (دین)ی خواین"، پاشان کۆمەڵێک لە بەنی ئیسرائیل باوەڕیان هێنا و کۆمەڵێک (ئەوانی تر) کافر بوون؛ پاشان هێزمان بەخشی بە ئیمانداران بەرامبەر دوژمنەکانیان، بەجۆرێک سەرکەوتوو بوون.