اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

مرۆڤەکان لە حیسابکردنی کردەوەکانیان نزیک بوونەتەوە، لەکاتێکدا لە حاڵەتی فەرامۆشکردندان (لە دونیا)، هەڵگەڕانەوەیان (لە قیامەت).

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

هەر جارێک ئایەتێکی نوێ لە خوداوە بۆیان دابەزی، لە کاتی یاریکردندا گوێی لێدەگرن.

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

دڵیان لە حاڵەتی بێباکیدایە. وە ستەمکاران گفتوگۆکەیان دەشارنەوە: "ئەم (محەمەد) تەنها مرۆڤێکی وەک تۆیە. ئایا تۆ ئەو سیحرەت قبوڵ کرد لەکاتێکدا شایەتحاڵی بوویت؟"

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ئەو (محمد) فەرموویەتی: پەروەردگارم (هەموو) وشەکانی ئاسمانەکان و زەوی دەزانێت و ئەو هەموو بیسەر و زانایە!

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

تەنانەت دەیانگوت ((قورئان بەرهەمی) خەونە سەرلێشێواوەکانە، یان دەرئەنجامی هەڵبەستراوەکانی (محەممەد)یە، یان تەنانەت ئەو تەنها شاعیرە، با نیشانەیەکمان بۆ بهێنێت (بەڵگە)، وەک ئەو پێغەمبەرانەی پێشتر نێردراون.

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

دانیشتوانی خاکێک پێش ئەوان، کە ئێمە لەناومان برد، باوەڕیان نەکرد (هەرچەندە بەڵگەمان ناردووە). ئایا باوەڕ دەکەن؟

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

وە ئێمە (پێغەمبەران)مان پێش ئێوە (محمد) نەناردووە، بەڵکو هەندێک پیاو کە وەحیمان پێداون، بۆیە لە کەسێک بپرسن کە زانستی هەیە، ئەگەر نازانن.

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

وە ئێمە ئەوانمان (پێغەمبەران) نەمانکردە جەستەیەک کە خواردن ناخوات و ئەوانیش (هەروەها) بۆ هەتاهەتایی ناژین.

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

پاشان بەڵێنەکەمان (کە بەڵێنمان پێدابوون) بەوان جێبەجێ کرد. جا ئەوان و ئەوانەی کە ویستمان ڕزگارمان کرد، ئەوانەی سەرپێچییان کرد لەناومان برد.

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

بەڕاستی ئێمە کتێبێکمان بۆتان دابەزاندووە (قورئان) کە تیایدا ئاگادارکردنەوەیەک هەیە بۆتان. پاشان تێناگەی؟

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

وە چەند (دانیشتووانی) وڵاتی ناڕەوامان لەناوبردووە، وە نەوەیەکی ترمان لە دوای ئەوان دروست کردووە (وەک جێگرەوەیان).

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

جا کاتێک هەستیان بە سزای ئێمە کرد، لەناکاو لێی هەڵهاتن.

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

بەپەلە ڕامەکەن؛ بگەڕێوە بۆ چێژەکانی ژیانت و شوێنی نیشتەجێبوونی (باش)ت، بۆ ئەوەی بتوانرێت پرسیارت لێ بکرێت.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

وتیان: ئێمە چەند بەدبەختین، بەڕاستی ئێمە ستەمکارین.

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

کەواتە گلەییەکەیان بەردەوام بوو تا وەک بەروبوومێکی دروێنەکراومان کرد کە ناتوانێت بژی.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

وە ئێمە ئاسمانەکان و زەوی و هەموو ئەو شتانەی لە نێوانیاندایە لە یاریکردندا دروستمان نەکردووە.

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

ئەگەر مەبەستمان بووبایە یارییەک (لە ژن و منداڵ) دروست بکەین، لە خۆمانەوە دروستمان دەکرد، ئەگەر بەڕاستی مەبەستمان ئەوە بووایە.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

لە ڕاستیدا ئەوەی ڕاست بوو (ڕاستی) فڕێماندایە سەر ئەوەی کە درۆ بوو (ڕاست نییە) و دواتر ئەوەی ڕاست بوو لەناومان برد، پاشان یەکسەر (درۆ) نەما. وە ئاخ بۆ ئێوە چونکە ئەو سیفەتانە دەخەیتە پاڵ (خوای گەورە) کە شایستەی ئەو نین.

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

وە هی ئەوانەن کە لە ئاسمانەکان و لەسەر زەوین. وە (فریشتەکان) کە لە تەنیشتی ئەون، ئەو خۆبەزلزانەیان نییە کە بیپەرستن و (هەروەها) هەست بە ماندوێتی ناکەن.

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

ئەوان (فریشتەکان) شەو و ڕۆژ بێ وەستان شکۆمەندی دەکەن.

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

ئایا خوداوەندەکانیان لە زەوی وەرگرتووە، کە دەتوانێت (مردووەکان) زیندوو بکاتەوە؟

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

ئەگەر هەردووکیان (لە ئاسمان و لەسەر زەوی) خودای تریان هەبوایە جگە لە خوا، هەردووکیان لەناو دەچوون. پاکی و بێگەردی بۆ خوای گەورە کە خاوەنی عەرش، لەو شتانەی کە دەیگێڕنەوە.

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

ئەو (خوای گەورە) پرسیاری ئەوەی لێ ناکرێ کە چی دەکات، بەڵکو ئەوانەن کە پرسیاریان لێدەکرێت.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

یان خوداوەندی تر دەگرن جگە لە ئەو؟ بڵێ (محمد)، "هۆکارەکانت بڵێ! ئەم (قورئان) هۆشدارییەکە بۆ ئەوانەی لەگەڵمن، و ئاگادارکردنەوەیەک بۆ ئەوانەی پێش منن." بەڵام زۆربەیان حەقیقەت (ڕاستی) نازانن، هەربۆیە لادەدەن.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

وە ئێمە هیچ پێغەمبەرێکمان پێش ئێوە (محمد) نەناردووە، بەڵکو بۆمان دابەزاندووە کە هیچ خودایەک نییە (کە مافی ئەوەی هەیە بپەرسترێت) جگە لە من، بۆیە من بپەرستە.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

و گوتیان: خودای میهرەبان (فریشتەکەی) کوڕێکی کردووە. شکۆمەندی بۆ ئەو. لە ڕاستیدا ئەوان (فریشتەکان) خزمەتکاری شکۆمەندن،

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

لەبەردەمیدا قسە ناکەن و فەرمانەکانی جێبەجێ دەکەن.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

ئەو (خوای گەورە) هەموو ئەو شتانە دەزانێت کە پێش ئەوان (فریشتەکان) و لە پشتیانەوەیە، وە شەفاعەت ناکەن تەنها ئەو کەسانە نەبێت کە (خوای گەورە) پێی خۆشە، وە هەمیشە وریا دەبن چونکە لێی دەترسن.

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

وە هەرکەسێک لەوان بڵێت بەڕاستی من جگە لەخوا خودایەکم، ئەوا ئێمە پاداشتی ئەو کەسە بە دۆزەخ دەدەینەوە. بەم شێوەیە پاداشتی ستەمکاران دەدەینەوە.

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

وە ئایا کافرەکان نازانن کە ئاسمانەکان و زەوی لە یەک پارچە بوون، پاشان جیامان کردەوە و هەموو زیندوومان لە ئاو دروست کرد؛ ئایا ئەو کاتە باوەڕ ناکەن؟

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

شاخی پتەومان لەسەر زەوی داناوە تا لەگەڵیاندا نەلەرزێت و ڕێگای فراوانمان لەسەر زەوی داناوە تا ڕێنمایی بکرێن.

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

وە ئاسمانمان کردە سەقفێک کە پارێزراو بێت، بەڵام هەر لە نیشانەکانی (گەورەیی خوای گەورە) (خۆر و مانگ و با و هەور و هتد) دوردەکەونەوە.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

وە هەر ئەو کەسەیە کە شەو و ڕۆژ و خۆر و مانگی دروست کردووە، هەریەکەیان لە خولگەی خۆیاندا دەجووڵێن.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

وە ئێمە ژیانی هەتاهەتاییمان بۆ هیچ مرۆڤێک پێش ئێوە (محمد) دروست نەکردووە؛ کەواتە ئەگەر بمری ئایا ئەوان لە ژیاندا دەمێننەوە؟

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

هەموو ڕۆحێکی زیندوو تامی مردن دەکات. ئێمە وەک تاقیکردنەوەیەک بە خراپ و باش تاقیتان دەکەینەوە. وە تەنها بۆ ئێمە دەگەڕێتەوە.

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

وە کاتێک کافرەکان تۆ (محمد) دەبینن، تەنها وەک شتێکی گاڵتەجاڕی مامەڵەت لەگەڵ دەکەن. (گوتیان) ئایا ئەمە ئەو کەسەیە کە خوداکانی ئێوەی ئیدانە کردووە؟ هەرچەندە کەسانێکن کە ئینکاری لە زیکرکردنی خوای میهرەبان دەکەن.

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

مرۆڤ بە پەلە دروست بووە. دواتر نیشانەکانم (دەسەڵات)تان پیشان دەدەم. بۆیە داوام لێ مەکە پەلە بکەم.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

وە دەڵێن: کەی بەڵێن (دێت)، ئەگەر ڕاستگۆ بیت؟

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

ئەگەر کافرەکان بزانن، کاتێک نەیانتوانی ئاگری دۆزەخ لە دەم و پشتیان دوور بخەنەوە، یارمەتیان وەرنەگرت (بێگومان داوای پەلەکردنیان نەکرد).

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

لە ڕاستیدا (ڕۆژی قیامەت) لەناکاو بۆیان دێت، دواتر تووشی شڵەژان دەبن؛ پاشان ناتوانن ڕەتی بکەنەوە و (هەروەها) دواکەوتن (کات)یان پێ نادرێت.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

وە بەڕاستی پێغەمبەرانی پێش ئێوە (محمد)یش گاڵتەیان پێدەکرا، بۆیە (ئەشکەنجە) دابەزی بەسەر ئەو کەسانەی کە گاڵتەیان بەو شتە دەکرد کە (پێغەمبەران) هەمیشە گاڵتەیان پێدەکرد.

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

بڵێ: کێ شەو و ڕۆژ دەتانپارێزێت لە (ئازاری) خوای میهرەبان؟ بەڵام ئەوان دوودڵن لە یادی پەروەردگاریان.

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

یان خوداوەندیان هەیە کە بتوانێت لە ئێمە بیانپارێزێت؟ خوداوەندەکانیان توانای یارمەتیدانی خۆیان نییە، نە لە سزای ئێمە پارێزراون.

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

بەڕاستی ئێمە چێژمان پێبەخشین بەوان و باوباپیرانیان (لە دونیادا) تا تەمەنیان درێژ بوو. ئایا نابینن کە ئێمە دێینە سەر خاکێک (لەژێر دەسەڵاتی کافرەکاندا) و لە کۆتاییەکانیەوە بەرفراوانەکەی کەم بکەینەوە؟ ئایا ئەوان سەرکەوتوون؟

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

بڵێ (محمد)، بەڕاستی من تەنها ئاگادارکردنەوەیەکتان پێ دەدەم بەپێی وەحی. بەڵام کەڕەکان کاتێک ئاگادار دەکرێنەوە گوێیان لە بانگەوازەکە نییە.

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

وە ئەگەر بچوکترین سزا لە پەروەردگارەکەتەوە بکەوێتە سەریان، بە دڵنیاییەوە دەڵێن: ئاخ بۆ ئێمە، بەڕاستی ئێمە لە نێو ئەو کەسانەداین کە هەمیشە ستەم لە (خۆمان) دەکەن.

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

وە لە ڕۆژی قیامەتدا تەرازووی دادپەروەری دادەنێین، بۆ ئەوەی هیچ ڕۆحێک بە کەمترین شێوە ستەم نەکرێت؛ تەنانەت ئەگەر کێشی تۆوی خەردەلێک بێت، دەیهێنین (پاداشتەکەی). وە بەسە ئێمە حساب بکەین.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

وە بەڕاستی ئێمە فورقان (کتێبی تەورات) و ڕۆشنگەری و ڕێنماییمان بەخشیوە بە موسا و هارون بۆ خواپەرستان.

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

(واتە) ئەوانەی لە (عزابی) پەروەردگاریان دەترسن، هەرچەندە نایبینن، وە لە (هاتنی) ڕۆژی قیامەت دەترسن.

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

وە ئەمە (قورئان) ئاگادارییەکە کە نیعمەتەکانی تێدایە کە ئێمە دامانبەزاندووە. کەواتە تۆ ئینکاری دەکەیت؟

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

وە بەڕاستی پێش ئەو (موسا و هارون) ڕێنماییمان بە ئیبراهیم دا و پێشتر دەمانناسی.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(بیرت بێت)، کاتێک (ئیبراهیم) بە باوکی و گەلەکەی وت: ئەم پەیکەرە چییە کە ئێوە بە پەرۆشەوە دەیپەرستن؟

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

وەڵامیان دایەوە: باوباپیرانمان بینی کە دەیپەرستن.

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

ئەو (ئیبراهیم) فەرمووی: بەڕاستی ئێوە و باوباپیرانتان لە هەڵەیەکی ڕوونن.

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

وتیان بە ڕاستییەوە هاتووی بۆ لای ئێمە یان یاری بەدەوریدا دەکەیت؟

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

ئەو (ئیبراهیم) لە وەڵامدا وتی: لە ڕاستیدا پەروەردگارت پەروەردگاری ئاسمانەکان و زەوییە؛ (ئەو) ئەو کەسەیە کە دروستی کردوون؛ منیش یەکێکم لەوانەی کە دەتوانم شایەتحاڵی ئەوە بدەم.

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

وە سوێند بەخوا بەڕاستی من بتەکانتان فریو دەدەم دوای ئەوەی وازتان لێهێناون.

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

بۆیە ئەو (ئیبراهیم) (بتەکانی) پارچە پارچە کرد، تەنها گەورەترینیان نەبێت (دایک و باوکی)؛ بەجۆرێک بگەڕێنەوە (بۆ لێپرسینەوە).

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

وتیان: "کێ ئەمەی بەرامبەر خوداوەندەکانمان کردووە؟ بەڕاستی ئەو یەکێکە لە ستەمکاران".

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

ئەوان (هەندێکی تر) وتیان: "بیستمان گەنجێک هەبووە کە (ئەم بتانەی) ئیدانە کردووە، ناوی ئیبراهیم بووە.

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

گوتیان: (پاشان) بیبەنە دەرەوە و پیشانی خەڵکەکە بدەن، تاکو ببینن.

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

پرسیاریان کرد: ئەی ئیبراهیم، ئایا تۆ ئەو کەسەی کە ئەم (کردەوە)ت بەرامبەر خوداوەندەکەمان کردووە؟

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

ئەو (ئیبراهیم) وەڵامی دایەوە: لە ڕاستیدا (پەیکەرە گەورەکە) ئەو کارەی کردووە، بۆیە لێیان بپرسە، ئایا دەتوانن قسە بکەن.

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

بۆیە گەڕانەوە بۆ هۆش خۆیان و گوتیان: بەڕاستی ئەوە ئێوەن کە ستەمتان لە (خۆتان) کردووە.

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

پاشان سەریان کز کرد (و گوتیان: تۆ (ئیبراهیم) بە دڵنیاییەوە دەزانی کە (بتەکان) ناتوانن قسە بکەن.”

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

ئەو (ئیبراهیم) فەرموویەتی: بۆچی جگە لە خوا دەپەرستیت، شتێک کە بە بچووکترین شێوە سوودت پێ ناگەیەنێت و (هەروەها) زیانت بۆ ناگەیەنێت؟

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

ئاخ بۆ ئێوە و ئەوەی جگە لە خوا دەیپەرستن! تێناگەی؟”

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

وتیان بیسووتێنن و یارمەتی خوداکانتان بدەن، ئەگەر بەڕاستی دەتەوێت ئەوە بکەن.

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

ئێمە (خوای گەورە) وتمان: ئەی ئاگر، تۆ سارد بە، و فریادڕەس بۆ ئیبراهیم!

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

وە ئەوان دەیانویست خراپە لەگەڵ ئیبراهیم بکەن، بۆیە ئێمە ئەوانمان کردە ئەو کەسانەی کە زۆرترین زیانیان پێدەگات.

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

وە ئێمە ئەو (ئیبراهیم) و لوتمان ڕزگار کرد بۆ خاکێک کە بۆ هەموو جیهان بەرەکەتمان بەخشیبوو.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

وە ئێمە (ئیبراهیم) ئیسحاق و یاقوبمان بەخشی، وەک دیاری. وە هەریەکێکیانمان کردە کەسێکی ڕاستگۆ.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

وە کردمانە سەرکردە کە بە فەرمانەکانمان ڕێنماییمان بکەن و بۆیان دابەزین کە چاکە بکەن و نوێژ بکەن و زەکات بدەن و تەنها ئێمەش بیانپەرستین.

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

بۆ لوت، حیکمەت و زانستمان بەخشی، ڕزگارمان کرد لە (ئەو سزایەی بەسەر دانیشتوانی) شارێکدا هاتبوو کە کارە قێزەونەکانی ئەنجامدا. بەڕاستی ئەوان مرۆڤی خراپ و خراپن.

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

وە ئێمە ئەومان خستە ژێر ڕەحمەتی خۆمانەوە؛ بەڕاستی ئەو یەکێکە لە مرۆڤە خواپەرستەکان.

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

وە (چیرۆکی) نوح لەبیرت بێت، پێش ئەوە، کاتێک نوێژی دەکرد. ئێمە (نوێژەکەی)مان قبوڵ کرد، پاشان ئەو و شوێنکەوتووانی لە کارەساتێکی گەورە ڕزگارمان کرد.

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

وە ئێمە یارمەتیمان دا لەو کەسانەی کە درۆیان لە نیشانەکانی ئێمە کرد. بەڕاستی ئەوان مرۆڤی خراپ بوون، بۆیە ئێمە هەموویانمان خنکاند.

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

وە (چیرۆکی) داود و سلێمان لەبیرە، کاتێک هەردووکیان بڕیارێکیان دا سەبارەت بە کێڵگەکە، چونکە (کێڵگەکە) بەهۆی ئەو بزنانەی سەر بە گەلەکەیانەوە زیانیان پێگەیشت. وە ئێمە شاهیدی ئەو بڕیارە بووین کە لەلایەن ئەوانەوە (دابوو).

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

وە ئێمە تێگەیشتنمان بە سلێمانی بەخشی (لە یاسایەکی وردتر)؛ و بە هەریەکەیان حیکمەت و زانستمان بەخشی، شاخ و باڵندەکانمان چۆکدا دانا، هەموویان لەگەڵ داود شکۆمەند بوون. وە ئێمەین کە ئەو کارە دەکەین.

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

وە ئێمە فێری (هەروەها) داودمان کرد کە چۆن زرێپۆشت بۆ دروست بکات، بۆ ئەوەی لە شەڕدا بتپارێزێت. ئایا تۆ سوپاسگوزاری (بۆ خوا)؟

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

وە (ئێمە ملکەچمان کرد) بۆ سلێمان بایەکی زۆر بەهێز کە بە فەرمانی ئەو هەڵیکردە ناو ئەو خاکەی کە ئێمە بەرەکەتمان پێ بەخشیبوو. وە ئێمە هەموو شتێک دەزانین.

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

وە (هەروەها ملکەچی سلێمان بووین) کۆمەڵێک شەیتان کە بۆی خۆیان نوقم کرد (لە دەریادا) و جگە لەوەش کارێکی تریان کرد؛ و ئێمەین کە چاودێرییان دەکەین.

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

وە (چیرۆکی) ئەیوب لەبیر بکە، کاتێک لە پەروەردگارەکەی دوعای کرد، "(ئەی پەروەردگارم)، بەڕاستی نەخۆشیم لێ کەوتووە، هەرچەندە تۆ پەروەردگاری میهرەبانی هەموو میهرەبانەکانیت."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

جا ئێمە وەڵامی (نوێژەکەی)مان دایەوە، پاشان ئەو نەخۆشیەمان لابرد کە لەسەری بوو و خێزانەکەیمان بۆ گەڕاندەوە، وە (ژمارەیان چەند هێندەمان کرد) وەک ڕەحمەتێک لە ئێمەوە، وە وەک ئاگادارکردنەوەیەک بۆ هەموو ئەوانەی ئێمە دەپەرستن.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

وە (چیرۆکەکە لەبیرە) ئیسماعیل و ئیدریس و زولکیفلی. هەموویان مرۆڤی سەبرن.

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

وە ئێمەش دانمان پێیان ناو ڕەحمەتی خۆمان . بەڕاستی ئەوان لە مرۆڤە خواپەرستەکاندان.

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

وە (چیرۆکی) زون نون (یونس) لەبیرت بێت، کاتێک بە حاڵەتێکی توڕەییەوە ڕۆیشت، پاشان بیری لەوە کردەوە کە ئێمە شتەکانی بۆ قورس ناکەین، بۆیە لە دۆخێکی زۆر تاریکدا دوعای کرد، "جگە لە تۆ هیچ خودایەک نییە، شکۆمەندی بۆ تۆ. بەڕاستی من یەکێکم لە ستەمکاران."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

جا ئێمە وەڵامی (نوێژەکەی)مان دایەوە و لە خەم و پەژارە ڕزگارمان کرد. وە بەم شێوەیە ئێمە ئیمانداران ڕزگار دەکەین.

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

وە (چیرۆکی) زەکەریا لەبیرت بێت، کاتێک لە خودای خۆی دوعای کرد، "خوای گیان، مەهێڵە بە تەنیا (بێ منداڵ) بژیم و تۆ باشترین میراتگریت".

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

جا ئێمە وەڵامی دوعاکەی داینەوە، وە یەحیامان پێبەخشی، ژنەکەیمان کردە (توانای دووگیانبوون). بەڕاستی ئەوان هەمیشە پەلەیان دەکرد بۆ (ئەنجامدانی) چاکە، و بە هیوا و ترسەوە دوعایان لێدەکردین. وە لەبەردەم ئێمەدا خۆبەزلزان بوون.

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

وە (چیرۆکی مریەم لەبیرە) کە شەرەفی خۆی پاراست، پاشان ئێمە هەناسەمان (ڕۆحی) لە ئێمەوە بۆ ناو (جەستە)؛ ئەو و منداڵەکانیمان کردە نیشانەی (گەورەیی خوا) بۆ هەموو دونیاکان.

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

بەڕاستی ئەم (دینی تەوحید) ئایینی تۆیە، یەک ئایینە، منیش خودای تۆم، بۆیە من بپەرستە.

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

بەڵام لە بابەتی (ئاینی) خۆیاندا لە نێوان خۆیاندا دابەش بوون. هەریەکەیان (هەموو گروپەکان) دەگەڕێنەوە بۆ لای ئێمە.

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

هەرکەسێک کارە چاکەکان بکات، و باوەڕی هەبێت، ئەوا هەوڵەکانی ئینکاری ناکرێ (بەهەدەردان)، و بەڕاستی ئێمەین کە بۆی تۆمار دەکەین.

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

وە مەحاڵە بۆ (دانیشتووانی) خاکێک کە ئێمە وێرانمان کردووە، نەگەڕێنەوە (بۆ لای ئێمە).

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

تا یاکجوج و مەکجوج (دیوارەکان) کرانەوە و بەخێرایی لە هەموو بەرزاییەکانەوە دابەزین.

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

وە (کاتێک) بەڵێنی ڕاستەقینە (ڕۆژی قیامەت) نزیک بووەوە، ئەوا لەناکاو چاوی ئەو کەسانە فراوان دەبێت کە کافرن. (وتیان) "ئێمە چەندە بەدبەختین! ئێمە بە تەواوی بێباکین لەم بارەیەوە، لە ڕاستیدا ئێمە بەڕاستی مرۆڤی نادادپەروەرین."

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

بەڕاستی ئێوە (بێ باوەڕان) و ئەوەی جگە لە خوا دەیپەرستن، سووتەمەنین بۆ دۆزەخ. تۆ (بە دڵنیاییەوە) دەچیتە ناویەوە.

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

ئەگەر (بتەکان) خودا بوونایە، بێگومان نەدەچوونە ناوی (دۆزەخ). بەڵام هەموو شتێک بۆ هەمیشە تێیدا دەمێنێتەوە.

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

لەناویدا (جەهەنەم) دەناڵێنن و هاوار دەکەن، ئەوانەی تێدایە نابیستن.

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

بەڕاستی لە ڕابردووەوە بۆ ئەوانەی کە چاکە (بڕیار)یان بۆ هەبوو لەلایەن ئێمەوە، دوور دەخرانەوە (لە دۆزەخ).

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

دەنگی هێسکە (ئاگری دۆزەخ) نابیستن، و لە (چێژوەرگرتن) لە هەموو شتێکدا کە ئارەزووی دەکەن، ئەبەدی دەمێننەوە.

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

سەرسوڕمانی ترسناک نابێتە هۆی ئەوەی هەست بە دڵتەنگی بکەن، فریشتەکانیش پێشوازییان لێ دەکەن (بەو وشانە)، "ئەمە ڕۆژەکەتە کە بەڵێن پێدرابوویت".

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

(لەبیرت بێت) ئەو ڕۆژەی کە ئاسمانەکان دەپێچینەوە وەک چۆن پەرتووکێک دەگێڕین. وەک چۆن دەستمان بە یەکەم دروستکردن کرد، بە هەمان شێوە دووبارەی دەکەینەوە. (A) بەڵێن کە بە دڵنیاییەوە جێبەجێی دەکەین؛ بەڕاستی ئێمە جێبەجێی دەکەین.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

وە بەڕاستی ئێمە لە زابوردا دوای (نووسراو) لە ئەز زیکر (لاو مەحفۆژ)دا نووسیومانە، کە ئەم زەوییە لەلایەن بەندە ڕاستگۆکانمەوە بە میرات دەدرێت.

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

بەڕاستی (ئەوەی باسکراوە) لەم (القرئان)دا، بەڕاستی (تەواو) ڕێنماییە بۆ ئەو کەسانەی کە (الله) دەپەرستن.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

وە ئێمە تۆ (محمد)مان نەناردووە بەڵکو بۆ ئەوەی (ببیتە) ڕەحمەتی هەموو جیهانەکان.

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

بڵێ (محمد)، بەڕاستی ئەوەی بۆم دابەزی، ئەوەیە کە پەروەردگارت خودای یەکگرتووە، کەواتە ئایا تۆ ملکەچی (ئەو) بوویت؟

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

جا ئەگەر ڕوویان کرد، ئەوا بڵێن (محمد)، "من هەمان (فێرکردن)م پێتان گەیاندووە (لە نێوانماندا) و نازانم ئەوەی هەڕەشە لە ئێوە دەکرێت نزیکە یان دوورە".

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

بەڕاستی ئەو (خوای گەورە) دەزانێت چی دەڵێیت بە ئاشکرا و ئەویش دەزانێت چی دەشاریتەوە.

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

وە نازانم، دەتوانێت تاقیکردنەوەیەک بێت بۆ تۆ و چێژێک بێت تا کاتی دیاریکراو.

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

ئەو (محمد) فەرموویەتی: ئەی پەروەردگارم بە دادپەروەرانە بڕیار بدە. وە پەروەردگارمان میهرەبانە، بۆ هەموو قسەیەک داوای یارمەتی لێ دەکەین.

اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

مرۆڤەکان لە حیسابکردنی کردەوەکانیان نزیک بوونەتەوە، لەکاتێکدا لە حاڵەتی فەرامۆشکردندان (لە دونیا)، هەڵگەڕانەوەیان (لە قیامەت).

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

هەر جارێک ئایەتێکی نوێ لە خوداوە بۆیان دابەزی، لە کاتی یاریکردندا گوێی لێدەگرن.

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

دڵیان لە حاڵەتی بێباکیدایە. وە ستەمکاران گفتوگۆکەیان دەشارنەوە: "ئەم (محەمەد) تەنها مرۆڤێکی وەک تۆیە. ئایا تۆ ئەو سیحرەت قبوڵ کرد لەکاتێکدا شایەتحاڵی بوویت؟"

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ئەو (محمد) فەرموویەتی: پەروەردگارم (هەموو) وشەکانی ئاسمانەکان و زەوی دەزانێت و ئەو هەموو بیسەر و زانایە!

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

تەنانەت دەیانگوت ((قورئان بەرهەمی) خەونە سەرلێشێواوەکانە، یان دەرئەنجامی هەڵبەستراوەکانی (محەممەد)یە، یان تەنانەت ئەو تەنها شاعیرە، با نیشانەیەکمان بۆ بهێنێت (بەڵگە)، وەک ئەو پێغەمبەرانەی پێشتر نێردراون.

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

دانیشتوانی خاکێک پێش ئەوان، کە ئێمە لەناومان برد، باوەڕیان نەکرد (هەرچەندە بەڵگەمان ناردووە). ئایا باوەڕ دەکەن؟

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

وە ئێمە (پێغەمبەران)مان پێش ئێوە (محمد) نەناردووە، بەڵکو هەندێک پیاو کە وەحیمان پێداون، بۆیە لە کەسێک بپرسن کە زانستی هەیە، ئەگەر نازانن.

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

وە ئێمە ئەوانمان (پێغەمبەران) نەمانکردە جەستەیەک کە خواردن ناخوات و ئەوانیش (هەروەها) بۆ هەتاهەتایی ناژین.

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

پاشان بەڵێنەکەمان (کە بەڵێنمان پێدابوون) بەوان جێبەجێ کرد. جا ئەوان و ئەوانەی کە ویستمان ڕزگارمان کرد، ئەوانەی سەرپێچییان کرد لەناومان برد.

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

بەڕاستی ئێمە کتێبێکمان بۆتان دابەزاندووە (قورئان) کە تیایدا ئاگادارکردنەوەیەک هەیە بۆتان. پاشان تێناگەی؟

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

وە چەند (دانیشتووانی) وڵاتی ناڕەوامان لەناوبردووە، وە نەوەیەکی ترمان لە دوای ئەوان دروست کردووە (وەک جێگرەوەیان).

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

جا کاتێک هەستیان بە سزای ئێمە کرد، لەناکاو لێی هەڵهاتن.

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

بەپەلە ڕامەکەن؛ بگەڕێوە بۆ چێژەکانی ژیانت و شوێنی نیشتەجێبوونی (باش)ت، بۆ ئەوەی بتوانرێت پرسیارت لێ بکرێت.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

وتیان: ئێمە چەند بەدبەختین، بەڕاستی ئێمە ستەمکارین.

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

کەواتە گلەییەکەیان بەردەوام بوو تا وەک بەروبوومێکی دروێنەکراومان کرد کە ناتوانێت بژی.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

وە ئێمە ئاسمانەکان و زەوی و هەموو ئەو شتانەی لە نێوانیاندایە لە یاریکردندا دروستمان نەکردووە.

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

ئەگەر مەبەستمان بووبایە یارییەک (لە ژن و منداڵ) دروست بکەین، لە خۆمانەوە دروستمان دەکرد، ئەگەر بەڕاستی مەبەستمان ئەوە بووایە.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

لە ڕاستیدا ئەوەی ڕاست بوو (ڕاستی) فڕێماندایە سەر ئەوەی کە درۆ بوو (ڕاست نییە) و دواتر ئەوەی ڕاست بوو لەناومان برد، پاشان یەکسەر (درۆ) نەما. وە ئاخ بۆ ئێوە چونکە ئەو سیفەتانە دەخەیتە پاڵ (خوای گەورە) کە شایستەی ئەو نین.

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

وە هی ئەوانەن کە لە ئاسمانەکان و لەسەر زەوین. وە (فریشتەکان) کە لە تەنیشتی ئەون، ئەو خۆبەزلزانەیان نییە کە بیپەرستن و (هەروەها) هەست بە ماندوێتی ناکەن.

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

ئەوان (فریشتەکان) شەو و ڕۆژ بێ وەستان شکۆمەندی دەکەن.

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

ئایا خوداوەندەکانیان لە زەوی وەرگرتووە، کە دەتوانێت (مردووەکان) زیندوو بکاتەوە؟

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

ئەگەر هەردووکیان (لە ئاسمان و لەسەر زەوی) خودای تریان هەبوایە جگە لە خوا، هەردووکیان لەناو دەچوون. پاکی و بێگەردی بۆ خوای گەورە کە خاوەنی عەرش، لەو شتانەی کە دەیگێڕنەوە.

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

ئەو (خوای گەورە) پرسیاری ئەوەی لێ ناکرێ کە چی دەکات، بەڵکو ئەوانەن کە پرسیاریان لێدەکرێت.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

یان خوداوەندی تر دەگرن جگە لە ئەو؟ بڵێ (محمد)، "هۆکارەکانت بڵێ! ئەم (قورئان) هۆشدارییەکە بۆ ئەوانەی لەگەڵمن، و ئاگادارکردنەوەیەک بۆ ئەوانەی پێش منن." بەڵام زۆربەیان حەقیقەت (ڕاستی) نازانن، هەربۆیە لادەدەن.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

وە ئێمە هیچ پێغەمبەرێکمان پێش ئێوە (محمد) نەناردووە، بەڵکو بۆمان دابەزاندووە کە هیچ خودایەک نییە (کە مافی ئەوەی هەیە بپەرسترێت) جگە لە من، بۆیە من بپەرستە.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

و گوتیان: خودای میهرەبان (فریشتەکەی) کوڕێکی کردووە. شکۆمەندی بۆ ئەو. لە ڕاستیدا ئەوان (فریشتەکان) خزمەتکاری شکۆمەندن،

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

لەبەردەمیدا قسە ناکەن و فەرمانەکانی جێبەجێ دەکەن.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

ئەو (خوای گەورە) هەموو ئەو شتانە دەزانێت کە پێش ئەوان (فریشتەکان) و لە پشتیانەوەیە، وە شەفاعەت ناکەن تەنها ئەو کەسانە نەبێت کە (خوای گەورە) پێی خۆشە، وە هەمیشە وریا دەبن چونکە لێی دەترسن.

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

وە هەرکەسێک لەوان بڵێت بەڕاستی من جگە لەخوا خودایەکم، ئەوا ئێمە پاداشتی ئەو کەسە بە دۆزەخ دەدەینەوە. بەم شێوەیە پاداشتی ستەمکاران دەدەینەوە.

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

وە ئایا کافرەکان نازانن کە ئاسمانەکان و زەوی لە یەک پارچە بوون، پاشان جیامان کردەوە و هەموو زیندوومان لە ئاو دروست کرد؛ ئایا ئەو کاتە باوەڕ ناکەن؟

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

شاخی پتەومان لەسەر زەوی داناوە تا لەگەڵیاندا نەلەرزێت و ڕێگای فراوانمان لەسەر زەوی داناوە تا ڕێنمایی بکرێن.

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

وە ئاسمانمان کردە سەقفێک کە پارێزراو بێت، بەڵام هەر لە نیشانەکانی (گەورەیی خوای گەورە) (خۆر و مانگ و با و هەور و هتد) دوردەکەونەوە.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

وە هەر ئەو کەسەیە کە شەو و ڕۆژ و خۆر و مانگی دروست کردووە، هەریەکەیان لە خولگەی خۆیاندا دەجووڵێن.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

وە ئێمە ژیانی هەتاهەتاییمان بۆ هیچ مرۆڤێک پێش ئێوە (محمد) دروست نەکردووە؛ کەواتە ئەگەر بمری ئایا ئەوان لە ژیاندا دەمێننەوە؟

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

هەموو ڕۆحێکی زیندوو تامی مردن دەکات. ئێمە وەک تاقیکردنەوەیەک بە خراپ و باش تاقیتان دەکەینەوە. وە تەنها بۆ ئێمە دەگەڕێتەوە.

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

وە کاتێک کافرەکان تۆ (محمد) دەبینن، تەنها وەک شتێکی گاڵتەجاڕی مامەڵەت لەگەڵ دەکەن. (گوتیان) ئایا ئەمە ئەو کەسەیە کە خوداکانی ئێوەی ئیدانە کردووە؟ هەرچەندە کەسانێکن کە ئینکاری لە زیکرکردنی خوای میهرەبان دەکەن.

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

مرۆڤ بە پەلە دروست بووە. دواتر نیشانەکانم (دەسەڵات)تان پیشان دەدەم. بۆیە داوام لێ مەکە پەلە بکەم.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

وە دەڵێن: کەی بەڵێن (دێت)، ئەگەر ڕاستگۆ بیت؟

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

ئەگەر کافرەکان بزانن، کاتێک نەیانتوانی ئاگری دۆزەخ لە دەم و پشتیان دوور بخەنەوە، یارمەتیان وەرنەگرت (بێگومان داوای پەلەکردنیان نەکرد).

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

لە ڕاستیدا (ڕۆژی قیامەت) لەناکاو بۆیان دێت، دواتر تووشی شڵەژان دەبن؛ پاشان ناتوانن ڕەتی بکەنەوە و (هەروەها) دواکەوتن (کات)یان پێ نادرێت.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

وە بەڕاستی پێغەمبەرانی پێش ئێوە (محمد)یش گاڵتەیان پێدەکرا، بۆیە (ئەشکەنجە) دابەزی بەسەر ئەو کەسانەی کە گاڵتەیان بەو شتە دەکرد کە (پێغەمبەران) هەمیشە گاڵتەیان پێدەکرد.

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

بڵێ: کێ شەو و ڕۆژ دەتانپارێزێت لە (ئازاری) خوای میهرەبان؟ بەڵام ئەوان دوودڵن لە یادی پەروەردگاریان.

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

یان خوداوەندیان هەیە کە بتوانێت لە ئێمە بیانپارێزێت؟ خوداوەندەکانیان توانای یارمەتیدانی خۆیان نییە، نە لە سزای ئێمە پارێزراون.

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

بەڕاستی ئێمە چێژمان پێبەخشین بەوان و باوباپیرانیان (لە دونیادا) تا تەمەنیان درێژ بوو. ئایا نابینن کە ئێمە دێینە سەر خاکێک (لەژێر دەسەڵاتی کافرەکاندا) و لە کۆتاییەکانیەوە بەرفراوانەکەی کەم بکەینەوە؟ ئایا ئەوان سەرکەوتوون؟

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

بڵێ (محمد)، بەڕاستی من تەنها ئاگادارکردنەوەیەکتان پێ دەدەم بەپێی وەحی. بەڵام کەڕەکان کاتێک ئاگادار دەکرێنەوە گوێیان لە بانگەوازەکە نییە.

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

وە ئەگەر بچوکترین سزا لە پەروەردگارەکەتەوە بکەوێتە سەریان، بە دڵنیاییەوە دەڵێن: ئاخ بۆ ئێمە، بەڕاستی ئێمە لە نێو ئەو کەسانەداین کە هەمیشە ستەم لە (خۆمان) دەکەن.

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

وە لە ڕۆژی قیامەتدا تەرازووی دادپەروەری دادەنێین، بۆ ئەوەی هیچ ڕۆحێک بە کەمترین شێوە ستەم نەکرێت؛ تەنانەت ئەگەر کێشی تۆوی خەردەلێک بێت، دەیهێنین (پاداشتەکەی). وە بەسە ئێمە حساب بکەین.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

وە بەڕاستی ئێمە فورقان (کتێبی تەورات) و ڕۆشنگەری و ڕێنماییمان بەخشیوە بە موسا و هارون بۆ خواپەرستان.

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

(واتە) ئەوانەی لە (عزابی) پەروەردگاریان دەترسن، هەرچەندە نایبینن، وە لە (هاتنی) ڕۆژی قیامەت دەترسن.

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

وە ئەمە (قورئان) ئاگادارییەکە کە نیعمەتەکانی تێدایە کە ئێمە دامانبەزاندووە. کەواتە تۆ ئینکاری دەکەیت؟

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

وە بەڕاستی پێش ئەو (موسا و هارون) ڕێنماییمان بە ئیبراهیم دا و پێشتر دەمانناسی.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(بیرت بێت)، کاتێک (ئیبراهیم) بە باوکی و گەلەکەی وت: ئەم پەیکەرە چییە کە ئێوە بە پەرۆشەوە دەیپەرستن؟

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

وەڵامیان دایەوە: باوباپیرانمان بینی کە دەیپەرستن.

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

ئەو (ئیبراهیم) فەرمووی: بەڕاستی ئێوە و باوباپیرانتان لە هەڵەیەکی ڕوونن.

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

وتیان بە ڕاستییەوە هاتووی بۆ لای ئێمە یان یاری بەدەوریدا دەکەیت؟

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

ئەو (ئیبراهیم) لە وەڵامدا وتی: لە ڕاستیدا پەروەردگارت پەروەردگاری ئاسمانەکان و زەوییە؛ (ئەو) ئەو کەسەیە کە دروستی کردوون؛ منیش یەکێکم لەوانەی کە دەتوانم شایەتحاڵی ئەوە بدەم.

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

وە سوێند بەخوا بەڕاستی من بتەکانتان فریو دەدەم دوای ئەوەی وازتان لێهێناون.

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

بۆیە ئەو (ئیبراهیم) (بتەکانی) پارچە پارچە کرد، تەنها گەورەترینیان نەبێت (دایک و باوکی)؛ بەجۆرێک بگەڕێنەوە (بۆ لێپرسینەوە).

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

وتیان: "کێ ئەمەی بەرامبەر خوداوەندەکانمان کردووە؟ بەڕاستی ئەو یەکێکە لە ستەمکاران".

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

ئەوان (هەندێکی تر) وتیان: "بیستمان گەنجێک هەبووە کە (ئەم بتانەی) ئیدانە کردووە، ناوی ئیبراهیم بووە.

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

گوتیان: (پاشان) بیبەنە دەرەوە و پیشانی خەڵکەکە بدەن، تاکو ببینن.

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

پرسیاریان کرد: ئەی ئیبراهیم، ئایا تۆ ئەو کەسەی کە ئەم (کردەوە)ت بەرامبەر خوداوەندەکەمان کردووە؟

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

ئەو (ئیبراهیم) وەڵامی دایەوە: لە ڕاستیدا (پەیکەرە گەورەکە) ئەو کارەی کردووە، بۆیە لێیان بپرسە، ئایا دەتوانن قسە بکەن.

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

بۆیە گەڕانەوە بۆ هۆش خۆیان و گوتیان: بەڕاستی ئەوە ئێوەن کە ستەمتان لە (خۆتان) کردووە.

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

پاشان سەریان کز کرد (و گوتیان: تۆ (ئیبراهیم) بە دڵنیاییەوە دەزانی کە (بتەکان) ناتوانن قسە بکەن.”

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

ئەو (ئیبراهیم) فەرموویەتی: بۆچی جگە لە خوا دەپەرستیت، شتێک کە بە بچووکترین شێوە سوودت پێ ناگەیەنێت و (هەروەها) زیانت بۆ ناگەیەنێت؟

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

ئاخ بۆ ئێوە و ئەوەی جگە لە خوا دەیپەرستن! تێناگەی؟”

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

وتیان بیسووتێنن و یارمەتی خوداکانتان بدەن، ئەگەر بەڕاستی دەتەوێت ئەوە بکەن.

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

ئێمە (خوای گەورە) وتمان: ئەی ئاگر، تۆ سارد بە، و فریادڕەس بۆ ئیبراهیم!

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

وە ئەوان دەیانویست خراپە لەگەڵ ئیبراهیم بکەن، بۆیە ئێمە ئەوانمان کردە ئەو کەسانەی کە زۆرترین زیانیان پێدەگات.

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

وە ئێمە ئەو (ئیبراهیم) و لوتمان ڕزگار کرد بۆ خاکێک کە بۆ هەموو جیهان بەرەکەتمان بەخشیبوو.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

وە ئێمە (ئیبراهیم) ئیسحاق و یاقوبمان بەخشی، وەک دیاری. وە هەریەکێکیانمان کردە کەسێکی ڕاستگۆ.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

وە کردمانە سەرکردە کە بە فەرمانەکانمان ڕێنماییمان بکەن و بۆیان دابەزین کە چاکە بکەن و نوێژ بکەن و زەکات بدەن و تەنها ئێمەش بیانپەرستین.

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

بۆ لوت، حیکمەت و زانستمان بەخشی، ڕزگارمان کرد لە (ئەو سزایەی بەسەر دانیشتوانی) شارێکدا هاتبوو کە کارە قێزەونەکانی ئەنجامدا. بەڕاستی ئەوان مرۆڤی خراپ و خراپن.

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

وە ئێمە ئەومان خستە ژێر ڕەحمەتی خۆمانەوە؛ بەڕاستی ئەو یەکێکە لە مرۆڤە خواپەرستەکان.

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

وە (چیرۆکی) نوح لەبیرت بێت، پێش ئەوە، کاتێک نوێژی دەکرد. ئێمە (نوێژەکەی)مان قبوڵ کرد، پاشان ئەو و شوێنکەوتووانی لە کارەساتێکی گەورە ڕزگارمان کرد.

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

وە ئێمە یارمەتیمان دا لەو کەسانەی کە درۆیان لە نیشانەکانی ئێمە کرد. بەڕاستی ئەوان مرۆڤی خراپ بوون، بۆیە ئێمە هەموویانمان خنکاند.

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

وە (چیرۆکی) داود و سلێمان لەبیرە، کاتێک هەردووکیان بڕیارێکیان دا سەبارەت بە کێڵگەکە، چونکە (کێڵگەکە) بەهۆی ئەو بزنانەی سەر بە گەلەکەیانەوە زیانیان پێگەیشت. وە ئێمە شاهیدی ئەو بڕیارە بووین کە لەلایەن ئەوانەوە (دابوو).

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

وە ئێمە تێگەیشتنمان بە سلێمانی بەخشی (لە یاسایەکی وردتر)؛ و بە هەریەکەیان حیکمەت و زانستمان بەخشی، شاخ و باڵندەکانمان چۆکدا دانا، هەموویان لەگەڵ داود شکۆمەند بوون. وە ئێمەین کە ئەو کارە دەکەین.

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

وە ئێمە فێری (هەروەها) داودمان کرد کە چۆن زرێپۆشت بۆ دروست بکات، بۆ ئەوەی لە شەڕدا بتپارێزێت. ئایا تۆ سوپاسگوزاری (بۆ خوا)؟

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

وە (ئێمە ملکەچمان کرد) بۆ سلێمان بایەکی زۆر بەهێز کە بە فەرمانی ئەو هەڵیکردە ناو ئەو خاکەی کە ئێمە بەرەکەتمان پێ بەخشیبوو. وە ئێمە هەموو شتێک دەزانین.

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

وە (هەروەها ملکەچی سلێمان بووین) کۆمەڵێک شەیتان کە بۆی خۆیان نوقم کرد (لە دەریادا) و جگە لەوەش کارێکی تریان کرد؛ و ئێمەین کە چاودێرییان دەکەین.

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

وە (چیرۆکی) ئەیوب لەبیر بکە، کاتێک لە پەروەردگارەکەی دوعای کرد، "(ئەی پەروەردگارم)، بەڕاستی نەخۆشیم لێ کەوتووە، هەرچەندە تۆ پەروەردگاری میهرەبانی هەموو میهرەبانەکانیت."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

جا ئێمە وەڵامی (نوێژەکەی)مان دایەوە، پاشان ئەو نەخۆشیەمان لابرد کە لەسەری بوو و خێزانەکەیمان بۆ گەڕاندەوە، وە (ژمارەیان چەند هێندەمان کرد) وەک ڕەحمەتێک لە ئێمەوە، وە وەک ئاگادارکردنەوەیەک بۆ هەموو ئەوانەی ئێمە دەپەرستن.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

وە (چیرۆکەکە لەبیرە) ئیسماعیل و ئیدریس و زولکیفلی. هەموویان مرۆڤی سەبرن.

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

وە ئێمەش دانمان پێیان ناو ڕەحمەتی خۆمان . بەڕاستی ئەوان لە مرۆڤە خواپەرستەکاندان.

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

وە (چیرۆکی) زون نون (یونس) لەبیرت بێت، کاتێک بە حاڵەتێکی توڕەییەوە ڕۆیشت، پاشان بیری لەوە کردەوە کە ئێمە شتەکانی بۆ قورس ناکەین، بۆیە لە دۆخێکی زۆر تاریکدا دوعای کرد، "جگە لە تۆ هیچ خودایەک نییە، شکۆمەندی بۆ تۆ. بەڕاستی من یەکێکم لە ستەمکاران."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

جا ئێمە وەڵامی (نوێژەکەی)مان دایەوە و لە خەم و پەژارە ڕزگارمان کرد. وە بەم شێوەیە ئێمە ئیمانداران ڕزگار دەکەین.

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

وە (چیرۆکی) زەکەریا لەبیرت بێت، کاتێک لە خودای خۆی دوعای کرد، "خوای گیان، مەهێڵە بە تەنیا (بێ منداڵ) بژیم و تۆ باشترین میراتگریت".

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

جا ئێمە وەڵامی دوعاکەی داینەوە، وە یەحیامان پێبەخشی، ژنەکەیمان کردە (توانای دووگیانبوون). بەڕاستی ئەوان هەمیشە پەلەیان دەکرد بۆ (ئەنجامدانی) چاکە، و بە هیوا و ترسەوە دوعایان لێدەکردین. وە لەبەردەم ئێمەدا خۆبەزلزان بوون.

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

وە (چیرۆکی مریەم لەبیرە) کە شەرەفی خۆی پاراست، پاشان ئێمە هەناسەمان (ڕۆحی) لە ئێمەوە بۆ ناو (جەستە)؛ ئەو و منداڵەکانیمان کردە نیشانەی (گەورەیی خوا) بۆ هەموو دونیاکان.

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

بەڕاستی ئەم (دینی تەوحید) ئایینی تۆیە، یەک ئایینە، منیش خودای تۆم، بۆیە من بپەرستە.

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

بەڵام لە بابەتی (ئاینی) خۆیاندا لە نێوان خۆیاندا دابەش بوون. هەریەکەیان (هەموو گروپەکان) دەگەڕێنەوە بۆ لای ئێمە.

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

هەرکەسێک کارە چاکەکان بکات، و باوەڕی هەبێت، ئەوا هەوڵەکانی ئینکاری ناکرێ (بەهەدەردان)، و بەڕاستی ئێمەین کە بۆی تۆمار دەکەین.

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

وە مەحاڵە بۆ (دانیشتووانی) خاکێک کە ئێمە وێرانمان کردووە، نەگەڕێنەوە (بۆ لای ئێمە).

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

تا یاکجوج و مەکجوج (دیوارەکان) کرانەوە و بەخێرایی لە هەموو بەرزاییەکانەوە دابەزین.

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

وە (کاتێک) بەڵێنی ڕاستەقینە (ڕۆژی قیامەت) نزیک بووەوە، ئەوا لەناکاو چاوی ئەو کەسانە فراوان دەبێت کە کافرن. (وتیان) "ئێمە چەندە بەدبەختین! ئێمە بە تەواوی بێباکین لەم بارەیەوە، لە ڕاستیدا ئێمە بەڕاستی مرۆڤی نادادپەروەرین."

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

بەڕاستی ئێوە (بێ باوەڕان) و ئەوەی جگە لە خوا دەیپەرستن، سووتەمەنین بۆ دۆزەخ. تۆ (بە دڵنیاییەوە) دەچیتە ناویەوە.

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

ئەگەر (بتەکان) خودا بوونایە، بێگومان نەدەچوونە ناوی (دۆزەخ). بەڵام هەموو شتێک بۆ هەمیشە تێیدا دەمێنێتەوە.

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

لەناویدا (جەهەنەم) دەناڵێنن و هاوار دەکەن، ئەوانەی تێدایە نابیستن.

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

بەڕاستی لە ڕابردووەوە بۆ ئەوانەی کە چاکە (بڕیار)یان بۆ هەبوو لەلایەن ئێمەوە، دوور دەخرانەوە (لە دۆزەخ).

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

دەنگی هێسکە (ئاگری دۆزەخ) نابیستن، و لە (چێژوەرگرتن) لە هەموو شتێکدا کە ئارەزووی دەکەن، ئەبەدی دەمێننەوە.

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

سەرسوڕمانی ترسناک نابێتە هۆی ئەوەی هەست بە دڵتەنگی بکەن، فریشتەکانیش پێشوازییان لێ دەکەن (بەو وشانە)، "ئەمە ڕۆژەکەتە کە بەڵێن پێدرابوویت".

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

(لەبیرت بێت) ئەو ڕۆژەی کە ئاسمانەکان دەپێچینەوە وەک چۆن پەرتووکێک دەگێڕین. وەک چۆن دەستمان بە یەکەم دروستکردن کرد، بە هەمان شێوە دووبارەی دەکەینەوە. (A) بەڵێن کە بە دڵنیاییەوە جێبەجێی دەکەین؛ بەڕاستی ئێمە جێبەجێی دەکەین.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

وە بەڕاستی ئێمە لە زابوردا دوای (نووسراو) لە ئەز زیکر (لاو مەحفۆژ)دا نووسیومانە، کە ئەم زەوییە لەلایەن بەندە ڕاستگۆکانمەوە بە میرات دەدرێت.

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

بەڕاستی (ئەوەی باسکراوە) لەم (القرئان)دا، بەڕاستی (تەواو) ڕێنماییە بۆ ئەو کەسانەی کە (الله) دەپەرستن.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

وە ئێمە تۆ (محمد)مان نەناردووە بەڵکو بۆ ئەوەی (ببیتە) ڕەحمەتی هەموو جیهانەکان.

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

بڵێ (محمد)، بەڕاستی ئەوەی بۆم دابەزی، ئەوەیە کە پەروەردگارت خودای یەکگرتووە، کەواتە ئایا تۆ ملکەچی (ئەو) بوویت؟

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

جا ئەگەر ڕوویان کرد، ئەوا بڵێن (محمد)، "من هەمان (فێرکردن)م پێتان گەیاندووە (لە نێوانماندا) و نازانم ئەوەی هەڕەشە لە ئێوە دەکرێت نزیکە یان دوورە".

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

بەڕاستی ئەو (خوای گەورە) دەزانێت چی دەڵێیت بە ئاشکرا و ئەویش دەزانێت چی دەشاریتەوە.

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

وە نازانم، دەتوانێت تاقیکردنەوەیەک بێت بۆ تۆ و چێژێک بێت تا کاتی دیاریکراو.

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

ئەو (محمد) فەرموویەتی: ئەی پەروەردگارم بە دادپەروەرانە بڕیار بدە. وە پەروەردگارمان میهرەبانە، بۆ هەموو قسەیەک داوای یارمەتی لێ دەکەین.