Q.S ئەلقەساس (اَلْقَصَص) - 88 ژمارەی ئایەتەکان

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

تا سین میم

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

ئەمانە ئایەتێکی ڕوونی کتێبی (القرئان) (لە خوای گەورەوە)ن.

نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).

ئێمە هەندێک لە چیرۆکی موسا و فیرعەونتان بۆ دەخوێنینەوە بە ڕاستی بۆ گەلێک کە باوەڕیان هەیە.

اِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى الْاَرْضِ وَجَعَلَ اَهْلَهَا شِيَعًا يَّسْتَضْعِفُ طَاۤىِٕفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَيَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْ ۗاِنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ

inna fir‘auna ‘alā fil-arḍi wa ja‘ala ahlahā syiya‘ay yastaḍ‘ifu ṭā'ifatam minhum yużabbiḥu abnā'ahum wa yastaḥyī nisā'ahum, innahū kāna minal-mufsidīn(a).

بەڕاستی فیرعەون لەسەر زەوی بە ئارەزووی خۆی کردبووی و گەلەکەی دابەش کردبوو، دەستەیەک لەوان (بەنی ئیسرائیل) چەوساندەوە، کوڕەکانیان سەربڕی و گیانی کچەکانیان ڕزگار کرد. بەڕاستی ئەو (فیرعەون) یەکێک بوو لەوانەی زیانی پێگەیاند.

وَنُرِيْدُ اَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا فِى الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَىِٕمَّةً وَّنَجْعَلَهُمُ الْوٰرِثِيْنَ ۙ

wa nurīdu an namunna ‘alal-lażīnastuḍ‘ifū fil-arḍi wa naj‘alahum a'immataw wa naj‘alahumul-wāriṡīn(a).

وە ئێمە نیعمەت دەبەخشین بەو کەسانەی کە لە زەویدا (میسر) ستەمیان لێ کراوە، و دەیانکەین بە سەرکردە و دەیانکەین بە میراتگری (زەوی)،

وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَحْذَرُوْنَ

wa numakkina lahum fil-arḍi wa nuriya fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā minhum mā kānū yaḥżarūn(a).

و پێگەی ئەوانمان لەسەر زەوی دامەزراند و فیرعەون و هامان و سوپاکەمان ئەوەیان نیشان دا کە هەمیشە لێیان دەترسان.

وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّ مُوْسٰٓى اَنْ اَرْضِعِيْهِۚ فَاِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَاَلْقِيْهِ فِى الْيَمِّ وَلَا تَخَافِيْ وَلَا تَحْزَنِيْ ۚاِنَّا رَاۤدُّوْهُ اِلَيْكِ وَجَاعِلُوْهُ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an arḍi‘īh(i), fa'iżā khifti ‘alaihi fa'alqīhi fil yammi wa lā takhāfī wa lā taḥzanī, innā rāddūhu ilaiki wa jā‘ilūhu minal-mursalīn(a).

وە ئێمە ئیلهامبەخشین بۆ دایکی موسا، "مژینی (موسا)، و ئەگەر خەمی ئەوەت هەبوو ئەوا فڕێی بدە بۆ ناو ڕووباری (نیل). وە مەترسە و (نە) دڵتەنگ مەبە، بێگومان دەیگەڕێنینەوە بۆ لای تۆ، و دەیکەین بە یەکێک لە پێغەمبەرەکان."

فَالْتَقَطَهٗٓ اٰلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُوْنَ لَهُمْ عَدُوًّا وَّحَزَنًاۗ اِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا كَانُوْا خٰطِـِٕيْنَ

faltaqaṭahū ālu fir‘auna liyakūna lahum ‘aduwwaw wa ḥazanā(n), inna fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā kānū khāṭi'īn(a).

بۆیە لەلایەن بنەماڵەی فیرعەونەوە هەڵگیرا بۆ ئەوەی (لە داهاتوودا) ببێتە دوژمن و دڵتەنگی بۆیان. بەڕاستی فیرعەون و هامان و سەربازەکانیان ئەوانە بوون کە تاوانبار بوون.

وَقَالَتِ امْرَاَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِّيْ وَلَكَۗ لَا تَقْتُلُوْهُ ۖعَسٰٓى اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa qālatimra'atu fir‘auna qurratu ‘ainil lī wa lak(a), lā taqtulūh(u), ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladaw wa hum lā yasy‘urūn(a).

وە ژنی فیرعەون وتی: (ئەو) ئاسوودەییە بۆ دڵی من و بۆ تۆ. مەیکوژن، هیوادارم سوودی بۆ ئێمە هەبێت یان وەک منداڵێک بیبەین، لە کاتێکدا ئەوان درکیان پێ نەدەکرد.

وَاَصْبَحَ فُؤَادُ اُمِّ مُوْسٰى فٰرِغًاۗ اِنْ كَادَتْ لَتُبْدِيْ بِهٖ لَوْلَآ اَنْ رَّبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa aṣbaḥa fu'ādu ummi mūsā fārigā(n), in kādat latubdī bihī lau lā ar rabaṭnā ‘alā qalbihā litakūna minal-mu'minīn(a).

وە دڵی دایکی موسا بەتاڵ بووەوە. بەڕاستی خەریک بوو ئەوە ئاشکرا بکات (نهێنی دەربارەی موسا)، ئەگەر دڵی بەهێز نەکردایە، بۆ ئەوەی لەنێو ئەو کەسانەدا بێت کە باوەڕیان بە (بەڵێنی خوا) هەیە.

وَقَالَتْ لِاُخْتِهٖ قُصِّيْهِۗ فَبَصُرَتْ بِهٖ عَنْ جُنُبٍ وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

wa qālat li'ukhtihī quṣṣīh(i), fabaṣurat bihī ‘an junubiw wa hum lā yasy‘urūn(a).

ئەویش (دایکی موسا) بە خوشکەکانی موسا گوت: «دوای (موسا) بکەون). بۆیە ئەو (موسا) لە دوورەوە بینی، بەڵام ئاگاداری نەبوون.

۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ

wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).

وە ڕێگریمان لە (موسا) کرد کە شیری ئەو ژنانە بدات کە دەیانویست پێش ئەوە شیری خۆیان بدەنەوە (ئەو)؛ پاشان ئەو (برای موسا) وتی: ئایا خێزانێکت پیشان بدەم کە بۆ تۆ چاودێری بکەن و بتوانن مامەڵەی باشی لەگەڵ بکەن؟

فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

جا ئێمە (موسا)مان گەڕاندەوە بۆ لای دایکی، بۆ ئەوەی دڵی دڵخۆش بێت و خەمبار نەبێت، وە بۆ ئەوەی بزانێت کە بەڵێنی خوا ڕاستە، بەڵام زۆربەیان نازانن.

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

وە دوای ئەوەی ئەو (موسا) پێگەیشت و عەقڵی خۆی تەواو کرد، ئێمە حیکمەت (پێغەمبەرایەتی) و زانستمان پێبەخشی. وە بەم شێوەیە پاداشتی ئەو کەسانە دەدەینەوە کە چاکە دەکەن.

وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ

wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).

ئینجا ئەو (موسا) چووە ناو شاری (مەمفیس) لە کاتێکدا دانیشتووانەکەی بێباکانە بوون، دوو پیاوی لە شارەکەدا بینی کە شەڕیان دەکرد. یەکێکیان لە گروپەکەیان (بەنی ئیسرائیل) و ئەوی تریان (دیسانەوە) لە دوژمنەکانیان (فیرعەونەکان). خەڵکی گروپەکەی داوای یارمەتی لێدەکەن بۆ (شکستپێهێنانی) خەڵکی لای دوژمنەکەی، دواتر موسا مشتێکی لێدا، دوژمنەکەی مرد. ئەو (موسا) فەرموویەتی: "ئەمە کاری شەیتانە. بەڕاستی ئەو (شەیتان) دوژمنێکە کە بە ڕوونی چەواشەکارە."

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِيْ فَغَفَرَ لَهٗ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qāla rabbi innī ẓalamtu nafsī fagfir lī fagafara lah(ū), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

ئەو (موسا) دوعای کرد: ئەی پەروەردگارم، بەڕاستی ستەمم لە خۆم کردووە، بۆیە لێم خۆشبە. جا ئەو (خوای گەورە) لێی خۆش بوو. بەڕاستی خوای گەورە ئەو بەخشندە و میهرەبانە.

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ اَكُوْنَ ظَهِيْرًا لِّلْمُجْرِمِيْنَ

qāla rabbi bimā an‘amta ‘alayya falan akūna ẓahīral lil-mujrimīn(a).

ئەو (موسا) فەرموویەتی: ئەی پەروەردگارم، بەو نیعمەتانەی کە تۆ بەسەرمدا بەخشی، نابمە یارمەتیدەری گوناهباران.

فَاَصْبَحَ فِى الْمَدِيْنَةِ خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ فَاِذَا الَّذِى اسْتَنْصَرَهٗ بِالْاَمْسِ يَسْتَصْرِخُهٗ ۗقَالَ لَهٗ مُوْسٰٓى اِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُّبِيْنٌ

fa'aṣbaḥa fil-madīnati khā'ifay yataraqqabu fa'iżal-lażistanṣarahū bil-amsi yastaṣrikhuh(ū), qāla lahū mūsā innaka lagawiyyum mubīn(un).

بەهۆی ئەمەوە ئەو (موسا) لە کاتێکدا لە شار بوو چاوەڕێی (ئاکامی کارەکانی) بوو، ترسی لێ دروست بوو، کاتێک لەناکاو ئەو پیاوەی دوێنێ داوای یارمەتی کردبوو هاوارێکی لێکرد بۆ یارمەتی. موسا پێی گوت: بەڕاستی تۆ پیاوێکی گومڕایت.

فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ

falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).

بۆیە کاتێک ئەو (موسا) ویستی بە توندی لێی بدات لەو کەسەی کە دوژمنی هەردووکیان بوو، ئەو (دوژمنەکەی) وتی: "ئەی موسا! ئایا بەنیازی کوشتنم هەیە، وەک چۆن دوێنێ کەسێکت کوشت؟ تۆ تەنها مەبەستت ئەوەیە کەسێک بیت کە ستەمکاری لە (ئەم خاکە)دا ئەنجام بدات، وە مەبەستت نییە یەکێک بیت لەوانەی کە ئاشتی دەکەن."

وَجَاۤءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَى الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰىۖ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنَّ الْمَلَاَ يَأْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ

wa jā'a rajulum min aqṣal-madīnati yas‘ā, qāla yā mūsā innal-mala'a ya'tamirūna bika liyaqtulūka fakhruj innī laka minan-nāṣiḥīn(a).

وە پیاوێک بە پەلە لە لێواری شارەوە هات و وتی: ئەی موسا! بەڕاستی فەرمانڕەواکانی خاک باسی تۆ دەکەن بۆ ئەوەی بتکوژن، بۆیە دەربکە (لەم شارە)، بەڕاستی من یەکێکم لەوانەی ئامۆژگاریت دەکەم.

فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

بۆیە ئەو (موسا) بە ترسەوە لە شارەکە هاتە دەرەوە، بە وریاییەوە (ئەگەر کەسێک بەسەریدا هات یان گرت)، دوعای کرد: ئەی پەروەردگارم لە خەڵکی نادادپەروەر ڕزگارم بکە.

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).

وە کاتێک بەرەو خاکی مادیان ڕۆیشت دیسانەوە دوعای کرد و وتی: خودای من بەرەو ڕێگای ڕاست بمبات.

وَلَمَّا وَرَدَ مَاۤءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ اُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُوْنَ ەۖ وَوَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمُ امْرَاَتَيْنِ تَذُوْدٰنِۚ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۗقَالَتَا لَا نَسْقِيْ حَتّٰى يُصْدِرَ الرِّعَاۤءُ وَاَبُوْنَا شَيْخٌ كَبِيْرٌ

wa lammā warada mā'a madyana wajada ‘alaihi ummatam minan-nāsi yasqūn(a), wa wajada min dūnihimumra'ataini tażūdān(i), qāla mā khaṭbukumā, qālatā lā nasqī ḥattā yuṣdirar-ri‘ā'u wa abūnā syaikhun kabīr(un).

وە کاتێک هاتە کانیاوی مادیان، لەوێ کۆمەڵێک کەسی بینی کە ئاویان پێدەدا (ماڵاتەکانیان)، لە پشتیانەوە دوو ژنی بینی کە خۆیان (ماڵەکانیان) گرتبوو. ئەو (موسا) فەرمووی: مەبەستت چییە (بە ئەنجامدانی ئەم کارە)؟ وتیان: ئێمە ناتوانین ئاوی (ئازارەکانمان) بدەین تا شوانەکان نەگەڕێنەوە (ئازارەکانیان) و باوکمان پیرە پیاوێکی تەمەن پیشە.

فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ

fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).

بۆیە ئەو (موسا) ئاوی بەو دوو ژنە (گادارە) دا، پاشان گەڕایەوە بۆ شوێنێکی سێبەر و دوعای کرد: "ئەی پەروەردگارم، بەڕاستی پێویستم بە شتێکی باش (خۆراک)م هەیە کە تۆ بۆت دابەزێنیت".

فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

پاشان هاتە لای موسا یەکێک لەو دوو ژنە کە بە شەرمەوە دەڕۆیشت، وتی: "بەڕاستی باوکم بانگهێشتت دەکات بۆ ئەوەی شتێک بدەیت لە بەرامبەر (میهرەبانیت) لە پێدانی ئاو بە (گاڵاتی ئێمە). کاتێک (موسا) هاتە لای باوکی و ئەویش چیرۆکەکەی بۆ گێڕایەوە (لەبارەی خۆیەوە)، وتی: مەترسە! تۆ لەدەستی نادادپەروەرەکان ڕزگارت بوویت.

قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ

qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).

وە یەکێک لە دوو (ژنەکە) وتی "ئەی باوکم! بیکە بە کرێکار (بۆ ئێمە)، بەڕاستی باشترین کەس کە دەتوانیت وەک کرێکار (بۆ ئێمە) وەریبگریت کەسێکە کە بەهێز و متمانەپێکراوە."

قَالَ اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ اُنْكِحَكَ اِحْدَى ابْنَتَيَّ هٰتَيْنِ عَلٰٓى اَنْ تَأْجُرَنِيْ ثَمٰنِيَ حِجَجٍۚ فَاِنْ اَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِنْدِكَۚ وَمَآ اُرِيْدُ اَنْ اَشُقَّ عَلَيْكَۗ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

qāla innī urīdu an unkiḥaka iḥdabnatayya hātaini ‘alā an ta'juranī ṡamāniya ḥijaj(in), fa'in atmamta ‘asyran famin ‘indik(a), wa mā urīdu an asyuqqa ‘alaik(a), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ئەو (شێخ مادیان) وتی "بەڕاستی من بەنیازم تۆ لەگەڵ یەکێک لە دوو کچەکەم هاوسەرگیریت بکەم، بەو مەرجەی هەشت ساڵ کارم بۆ بکەیت و ئەگەر دە ساڵ تەواو بکەیت ئەوا ئەوە (میهرەبانییەکە) لەلایەن تۆوە، و مەبەستم ئەوە نییە بارگرانیت لەسەر بخەم. ان شاءاللە دەمدۆزیتەوە کە کەسێکی باشم".

قَالَ ذٰلِكَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَۗ اَيَّمَا الْاَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَانَ عَلَيَّ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ ࣖ

qāla żālika bainī wa bainak(a), ayyamal-ajalaini qaḍaitu falā ‘udwāna ‘alayy(a), wallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).

ئەو (موسا) فەرموویەتی: ئەو (رێککەوتنە) لە نێوان من و تۆدایە. هەر کام لەو دوو کاتە دیاریکراوە تەواو بکەم، ئەوا هیچ داواکارییەکی (زیاتر) لەسەر من (ئیتر) نییە. وە خوا شایەتحاڵی ئەوەیە کە دەیڵێین.

۞ فَلَمَّا قَضٰى مُوْسَى الْاَجَلَ وَسَارَ بِاَهْلِهٖٓ اٰنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ نَارًاۗ قَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

falammā qaḍā mūsal-ajala wa sāra bi'ahlihī ānasa min jānibiṭ-ṭūri nārā(n), qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā bikhabarin au jażwatim minan-nāri la‘allakum taṣṭalūn(a).

بۆیە کاتێک موسا کاتی دیاریکراوی تەواو کرد و لەگەڵ خێزانەکەی بەڕێکەوت، ئاگرێکی لە بناری چیاکە بینی. بە خانەوادەکەی گوت: چاوەڕوان بن (لێرە)، چونکە ئاگرێک دەبینم، ڕەنگە بتوانم هەندێک هەواڵتان لێ بهێنم، یان پریشکێک بۆ ئەوەی خۆتان گەرم بکەنەوە.

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

جا کاتێک (موسا) گەیشتە (شوێنی) ئاگرەکە، لە (ئاڕاستەی) لای ڕاستی دۆڵەکەوە، لە درەختێکەوە، لەسەر پارچە زەوییەکی پڕ لە بەرەکەت بانگی کرا، "ئەی موسا! بەڕاستی من خوای گەورەم، پەروەردگاری هەموو جیهانەکانم!

وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).

وە دارەکەت فڕێ بدە خوارەوە." بۆیە کاتێک (موسا) بینی وەک مارێکی (چالاکی) دەجووڵێت، بەبێ ئەوەی ئاوڕێک لە دواوە بداتەوە، ڕایکردەوە (الله فەرموویەتی)، "ئەی موسا! وەرە ئێرە و مەترسە. بەڕاستی تۆ کەسێکی سەلامەتیت.

اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

دەستت بخەرە ملی کراسەکەتەوە، بەبێ هیچ عەیبێک بە سپی (دەدرەوشێتەوە) دێتە دەرەوە، وە دەستەکانت بە سنگتەوە بگرە ئەگەر ترست هەبوو. ئەمانە دوو موعجیزەن لەلایەن پەروەردگارتەوە (کە نیشانی دەدەیت) بۆ فیرعەون و بەرپرسەکانی. بەڕاستی ئەوان مرۆڤی خراپن”.

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ

qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).

ئەو (موسا) فەرمووی: ئەی پەروەردگارم بەڕاستی کەسێکم لە گروپەکەیان کوشتووە، بۆیە دەترسم بمکوژن.

وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ

wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

وە هارونی برام، ئەو لە من قسەخۆشترە، بۆیە لەگەڵمدا بنێرە وەک یارمەتیدەرم بۆ ئەوەی (وتەکانم) پشتڕاست بکاتەوە؛ بەڕاستی دەترسم ئینکاریم بکەن”.

قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ

qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).

ئەو (خوای گەورە) فەرموویەتی: "ئێمە بە براکەتەوە بەهێزتان دەکەین (یارمەتیتان دەدەین) و دەسەڵاتێکی گەورەتان پێدەدەین، بۆیە ناتوانن بگەنە دەستتان؛ (هەردووکتان دەڕۆن) بە هێنانی موعجیزەی ئێمە، ئێوە دوو کەس و ئەوانەی شوێنتان دەکەون سەردەکەون".

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّفْتَرًىۙ وَّمَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ

falammā jā'ahum mūsā bi'āyātinā bayyinātin qālū mā hāżā illā siḥrum muftarā(n), wa mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

بۆیە کاتێک موسا هاتە لای ئەوان بە (هێنانی) موعجیزە ڕاستەقینەکەمان، ئەوان گوتیان: "ئەمە تەنها سیحرێکی دروستکراوە، و ئێمە هەرگیز (لە) ئەمەمان لە نێو باوباپیرانمان نەبیستووە."

وَقَالَ مُوْسٰى رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى مِنْ عِنْدِهٖ وَمَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa qāla mūsā rabbī a‘lamu biman jā'a bil-hudā min ‘indihī wa man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

وە ئەو (موسا) وەڵامی دایەوە: "پەروەردگارم باشتر دەزانێت کێ (شایەنی ئەوەیە) ڕێنمایی لەلای خۆی بهێنێت و کێ لە ژیانی دوای مردندا دەرئەنجامێکی (باشە)ی دەبێت. بەڕاستی ستەمکاران سەرکەوتوو نابن."

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ مَا عَلِمْتُ لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرِيْۚ فَاَوْقِدْ لِيْ يٰهَامٰنُ عَلَى الطِّيْنِ فَاجْعَلْ لِّيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَطَّلِعُ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰىۙ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

wa qāla fir‘aunu yā ayyuhal-mala'u mā ‘alimtu lakum min ilāhin gairī, fa'auqid lī yā hāmānu ‘alaṭ-ṭīni faj‘al lī ṣarḥal la‘allī aṭṭali‘u ilā ilāhi mūsā, wa innī la'aẓunnuhū minal-kāżibīn(a).

فیرعەون وتی: ئەی فەرمانڕەواکانی گەلەکەم! من نەمدەزانی کە خودایەک بۆ ئێوە هەیە جگە لە من. بۆیە گڵم بۆ بسوتێنن ئەی هامان (بۆ دروستکردنی خشت)، پاشان بینایەکی بەرزم بۆ دروست بکەن تا بتوانم سەرکەوم بۆ بینینی خودای موسا، دڵنیام کە درۆزنێکە.

وَاسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُوْدُهٗ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اِلَيْنَا لَا يُرْجَعُوْنَ

wastakbara huwa wa judūduhū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa ẓannū annahum ilainā lā yurja‘ūn(a).

وە ئەو (فیرعەون) و سوپاکەی خۆبەزلزانانە ڕەفتاریان دەکرد، لەسەر زەوی بەبێ هۆکارێکی دادپەروەرانە، و پێیان وابوو کە ناگەڕێندرێنەوە بۆ لای ئێمە.

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ ۚفَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ

fa'akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yamm(i), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).

جا ئەو (فیرعەون) و سوپاکەمان ئەشکەنجەمان دا، پاشان فڕێماندانە ناو دەریا. بۆیە گرنگی بە کۆتایی مرۆڤە ناڕەواکان بدە.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّدْعُوْنَ اِلَى النَّارِۚ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ لَا يُنْصَرُوْنَ

wa ja‘alnāhum a'immatay yad‘ūna ilan-nār(i), wa yaumal-qiyāmati lā yunṣarūn(a).

وە کردمانە سەرکردەیەک کە بانگهێشتی (خەڵک) دەکەن بۆ دۆزەخ و لە ڕۆژی قیامەتدا یارمەتیان نادرێت.

وَاَتْبَعْنٰهُمْ فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ هُمْ مِّنَ الْمَقْبُوْحِيْنَ ࣖ

wa atba‘nāhum fī hāżihid-dun-yā la‘nah(tan), wa yaumal-qiyāmati hum minal-maqbūḥīn(a).

وە لە دونیادا نەفرەتمان لێکردن؛ لە کاتێکدا لە ڕۆژی قیامەتدا لەنێو ئەو کەسانەدا دەبن کە دوور دەخرێنەوە (لە ڕەحمەتی خوا).

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ الْاُوْلٰى بَصَاۤىِٕرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba mim ba‘di mā ahlaknal-qurūnal ūlā baṣā'ira lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum yatażakkarūn(a).

وە بەڕاستی ئێمە کتێبی (تەورات)مان بەخشی بە موسا دوای ئەوەی گەلانی پێشوومان لەناوبرد، بۆ ئەوەی ببێتە چرایەک بۆ مرۆڤایەتی و هیدایەتی و میهرەبانی، بۆ ئەوەی پەندێک فێربن.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ اِذْ قَضَيْنَآ اِلٰى مُوْسَى الْاَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشّٰهِدِيْنَ ۙ

wa mā kunta bijānibil-garbiyyi iż qaḍainā ilā mūsal-amra wa mā kunta minasy-syāhidīn(a).

وە تۆ (محمد) لە ڕۆژئاوا (دۆڵی پیرۆزی تووە) نەبوویت کاتێک فەرمانەکەمان گەیاندە موسا، وە تۆ (هەروەها) لەنێو ئەو کەسانەدا نەبوویت کە شایەتحاڵی (ئەو ڕووداوە) بوون.

وَلٰكِنَّآ اَنْشَأْنَا قُرُوْنًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۙ وَلٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَ

wa lākinnā ansya'nā qurūnan fataṭāwala ‘alaihimul-‘umur(u), wa mā kunta ṡāwiyan fī ahli madyana tatlū ‘alaihim āyātinā, wa lākinnā kunnā mursilīn(a).

بەڵام ئێمە هەندێک کەسمان دروست کردووە، و ماوەیەکی زۆر بەسەریاندا تێپەڕیوە، تۆ (محمد) لەگەڵ خەڵکی مادیان نەمایتەوە کە ئایەتەکانمان بۆیان بخوێنیتەوە، بەڵکو پێغەمبەرمان ناردووە.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).

وە تۆ (محمد) لە نزیک تور (شاخ) نەبوویت کاتێک بانگمان کرد (موسا)، بەڵکو (ئێوەمان نارد) وەک ڕەحمەتێک لەلایەن پەروەردگارەکەتەوە، بۆ ئەوەی خەڵکی (قوڕەیش) ئاگادار بکەیتەوە کە ئاگادارکەرەوەکانی پێش ئێوە سەردانیان نەکردوون بۆ ئەوەی وانەیەک فێربن.

وَلَوْلَآ اَنْ تُصِيْبَهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَيَقُوْلُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau lā an tuṣībahum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim fayaqūlū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fanattabi‘a āyātika wa nakūna minal-mu'minīn(a).

وە بۆ ئەوەی نەڵێن کاتێک سزایان بەسەردا دێت بەهۆی ئەو کارەی کە دەیکەن، پەروەردگارمان بۆچی پێغەمبەرت بۆ نەناردین، بۆ ئەوەی شوێن ئایەتەکانت بکەوین و لە ئیمانداران بین.

فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْا لَوْلَآ اُوْتِيَ مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ مُوْسٰىۗ اَوَلَمْ يَكْفُرُوْا بِمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُۚ قَالُوْا سِحْرٰنِ تَظٰهَرَاۗ وَقَالُوْٓا اِنَّا بِكُلٍّ كٰفِرُوْنَ

falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū lau lā ūtiya miṡla mā ūtiya mūsā, awalam yakfurū bimā ūtiya mūsā min qabl(u), qālū siḥrāni taẓāharā, wa qālū innā bikullin kāfirūn(a).

کەواتە کاتێک حەقیقەت (قورئان) لە ئێمەوە بۆیان هات، وتیان بۆچی وەک پێشتر بە موسا دراوە بە ئەو (محمد) نەدرا؟ ئایا ئینکاری (هەروەها) ئەوەیان نەکردووە کە پێشتر بە موسا دراوە؟ دەیانگوت "(موسا و هارون) دوو ساحیر بوون کە یارمەتیدەر بوون." وە ئەوان (هەروەها) گوتیان: بەڕاستی ئێمە بە هیچ شێوەیەک باوەڕمان بە هیچ کامیان نییە.

قُلْ فَأْتُوْا بِكِتٰبٍ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَآ اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul fa'tū bikitābim min ‘indillāhi huwa ahdā minhumā attabi‘hu in kuntum ṣādiqīn(a).

بڵێ (محمد)، "کتێبێکتان بۆ بهێنن لەلایەن خوای گەورەوە کە لە هەردووکیان (تەورات و قورئان) ڕێنوێنی زیاتر بێت، منیش شوێنی دەگرم، ئەگەر کەسێکی ڕاستگۆ بیت.

فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

کەواتە ئەگەر وەڵامی (تەحەدای تۆ)یان نەدایەوە، ئەوا بزانە کە ئەوان تەنها شوێن خواستەکانیان دەکەون. وە کێ لەکەسێک گومڕاترە کە شوێن ئارەزوەکانی بکەوێت بەبێ ئەوەی بچوکترین ڕێنمایی لە خوای گەورە وەربگرێت؟ بەڕاستی خوای گەورە هیدایەتی ستەمکاران نادات.

۞ وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ۗ

wa laqad waṣṣalnā lahumul-qaula la‘allahum yatażakkarūn(a).

وە بەڕاستی ئێمە ئەم قسانەمان (قورئان) پێیان گەیاندووە بۆ ئەوەی هەمیشە لەبیریان بێت.

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).

ئەوانەی پێش قورئان کتێبمان پێیان داون، باوەڕیان پێ (هەروەها) پێی (قورئان).

وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ

wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).

وە کاتێک (قورئان)یان بۆ خوێندرایەوە، گوتیان: ئێمە باوەڕمان پێی هەیە، بەڕاستی (قورئان) حەقیقەتەکەی لە پەروەردگارمانەوەیە. بەڕاستی پێش ئەوەی موسڵمان بین.

اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

ئەوان دوو هێندە پاداشتیان پێدرا (بۆ باوەڕبوون بە تەورات و قورئان) بەهۆی سەبر و خۆڕاگرییانەوە، وە خراپەیان بە چاکە ڕەتکردەوە، و بەشێک لەو ڕزق و ڕۆزییەیان خەرج کرد کە ئێمە پێمان بەخشیون.

وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ

wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).

وە کاتێک گوێیان لە قسەی ناخۆش دەبێت لێیان دوور دەخەنەوە و دەڵێن: "بۆ ئێمە کردەوەکانمان و بۆ ئێوەش کردەوەکانتان، سەلامەت بن، ئێمە نامانەوێت (هاوبەش) لەگەڵ کەسانی نەزاندا.

اِنَّكَ لَا تَهْدِيْ مَنْ اَحْبَبْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

innaka lā tahdī man aḥbabta wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

بەڕاستی تۆ (محمد) ناتوانیت ڕێنمایی ئەو کەسانە بکات کە خۆشت دەوێن، بەڵام خوای گەورە هیدایەتی ئەو کەسانە دەکات کە خۆی بیەوێت، ئەو کەسانەش باشتر دەناسێت کە ئامادەن هیدایەت وەربگرن.

وَقَالُوْٓا اِنْ نَّتَّبِعِ الْهُدٰى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ اَرْضِنَاۗ اَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَّهُمْ حَرَمًا اٰمِنًا يُّجْبٰٓى اِلَيْهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّنْ لَّدُنَّا وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū in natabi‘il-hudā ma‘aka nutakhaṭṭaf min arḍinā, awalam numakkil lahum ḥaraman āminay yujbā ilaihi ṡamarātu kulli syai'ir rizqam mil ladunnā wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

گوتیان: ئەگەر ڕێنماییەکانت جێبەجێ بکەین، بە دڵنیاییەوە لە خاکەکەمان دەردەکرێین. (خوای گەورە فەرموویەتی) ئایا ئێمە پێگەی ئەوانمان لە خاکی ئارام و ئاسایشی حەرام (خاکی پیرۆز)دا پشتڕاست نەکردۆتەوە، کە میوەی هەموو جۆرەکانی (ڕووەک) وەک ڕزق و ڕۆزی (بۆ ئێوە) لە لای ئێمەوە دەهێنن؟ بەڵام زۆربەیان نازانن.

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ

wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).

وە چەند (دانیشتووانی) وڵات کە چێژیان لە ژیان وەرگرتبوو کە ئێمە لەناومان برد، ئەوا ئەوە شوێنی نیشتەجێبوونیان بوو کە دوای ئەوان (ئیتر) نیشتەجێ نەبوو، تەنها بەشێکی کەم نەبێت. وە ئەوە ئێمەین کە میراتگرین”.

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى حَتّٰى يَبْعَثَ فِيْٓ اُمِّهَا رَسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى الْقُرٰىٓ اِلَّا وَاَهْلُهَا ظٰلِمُوْنَ

wa mā kāna rabbuka muhlikal-qurā ḥattā yab‘aṡa fī ummihā rasūlay yatlū ‘alaihim āyātinā, wa mā kunnā muhlikil-qurā illā wa ahluhā ẓālimūn(a).

وە پەروەردگارت شارۆچکەکان وێران ناکات تا پێغەمبەرێک بۆ پایتەختەکانیان نەنێرێت و نیشانەکانی ئێمەیان بۆ بخوێنێتەوە؛ هەروەها هەرگیز شارۆچکەیەک وێران ناکەین مەگەر خەڵکەکەی نادادپەروەری نەکەن.

وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَزِيْنَتُهَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa mā ūtītum min syai'in famatā‘ul-ḥayātid-dun-yā wa zīnatuhā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā, afalā ta‘qilūn(a).

وە هەرچی (سەروەت و سامان، پێگە، نەوە) پێت بدرێت، ئەوە چێژی ژیانی دونیا و ڕازاندنەوەکانیەتی؛ لە کاتێکدا ئەوەی لای خوایە باشتر و هەمیشەییترە. تێناگەی؟

اَفَمَنْ وَّعَدْنٰهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيْهِ كَمَنْ مَّتَّعْنٰهُ مَتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

afamaw wa‘adnāhu wa‘dan ḥasanan fahuwa lāqīhi kamam matta‘nāhu matā‘al-ḥayātid-dun-yā ṡumma huwa yaumal-qiyāmati minal-muḥḍarīn(a).

کەواتە ئایا هەمان ئەو کەسەیە کە بەڵێنی چاکەمان پێدا (بەهەشت) و بەدەستی هێنا، لەگەڵ ئەو کەسەی کە چێژەکانی ژیانی دونیامان پێبەخشی؟ پاشان لە ڕۆژی قیامەتدا لەنێو ئەو کەسانەدا دەبێت کە دەکێشرێن (بۆ دۆزەخ)؟

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

وە (بیرت بێت) ئەو ڕۆژەی کە ئەو (خوای گەورە) بانگیان کرد و وتی: کوان هاوپەیمانەکانم کە ڕۆژێک بیرتان لێدەکردەوە؟

قَالَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَغْوَيْنَاۚ اَغْوَيْنٰهُمْ كَمَا غَوَيْنَاۚ تَبَرَّأْنَآ اِلَيْكَ مَا كَانُوْٓا اِيَّانَا يَعْبُدُوْنَ

wa qālal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu rabbanā hā'ulā'il-lażīna agwainā, agwaināhum kamā gawainā, tabarra'nā ilaika mā kānū iyyānā ya‘budūn(a).

ئەوانەی بە دڵنیاییەوە سزا دەدرێن دەڵێن "پەروەردگارمان ئەمانە ئەو خەڵکەن کە گومڕامان کرد؛ ئێمە گومڕامان کردوون وەک چۆن ئێمە (خۆمان) گومڕا بووین، پێت ڕادەگەیەنین کە ئێمە ئازادین (لەوان)، ئەوان هەرگیز ئێمە ناپەرستن."

وَقِيْلَ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ ۗوَرَاَوُا الْعَذَابَۚ لَوْ اَنَّهُمْ كَانُوْا يَهْتَدُوْنَ

wa qīlad‘ū syurakā'akum fada‘auhum falam yastajībū lahum wa ra'awul-‘ażāb(a), lau annahum kānū yahtadūn(a).

وە گوترا (پێیان)، بانگی هاوپەیمانەکانتان بکەن، بۆیە بانگیان کرد، بەڵام ئەوانەی بانگیان کرد وەڵامیان نەدایەوە، سزاکەیان بینی. (خۆزگە دەخوازن) ئەگەر سەرەتا ڕێنمایییان وەرگرتبا.

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ مَاذَآ اَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِيْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu māżā ajabtumul-mursalīn(a).

وە (بیرت بێت) ئەو ڕۆژەی کە (خوای گەورە) بانگی کردن و فەرمووی: وەڵامتان چی بوو بۆ پێغەمبەران؟

فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْاَنْۢبَاۤءُ يَوْمَىِٕذٍ فَهُمْ لَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa ‘amiyat ‘alaihimul-ambā'u yauma'iżin fahum lā yatasā'alūn(a).

بۆیە تاریک بوو بۆ ئەوان هەموو جۆرە هۆکارێک لەو ڕۆژەدا بۆیە پرسیاریان لە یەکتر نەکرد.

فَاَمَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَعَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ مِنَ الْمُفْلِحِيْنَ

fa ammā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa‘asā ay yakūna minal-mufliḥīn(a).

کەواتە سەبارەت بەوانەی تەوبە دەکەن و باوەڕیان هێناوە، و کارە چاکەکان دەکەن، ئەوا هیوادارم لە بەختەوەرەکان بن.

وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ وَيَخْتَارُ ۗمَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa rabbuka yakhluqu mā yasyā'u wa yakhtār(u), mā kāna lahumul-khiyarah(tu), subḥānallāhi wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

وە پەروەردگارت ئەوەی بیەوێت دروستی دەکات و هەڵیدەبژێرێت. بۆ ئەوان (مرۆڤەکان) هیچ بژاردەیەک نییە. پاک و بێگەردی بۆ خوای گەورە و بەرزترە لە سەرووی ئەوەی کە شەریکی یەکتری دەکەن.

وَرَبُّكَ يَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa rabbuka ya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

وە پەروەردگارت دەزانێت چی لە سنگیاندا شاراوەتەوە و چی دەردەخەن.

وَهُوَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ لَهُ الْحَمْدُ فِى الْاُوْلٰى وَالْاٰخِرَةِ ۖوَلَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa huwallāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-ḥamdu fil-ūlā wal-ākhirah(ti), wa lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

وە ئەو خوایە، هیچ خودایەک نییە (کە مافی ئەوەی هەیە بپەرسترێت) جگە لە ئەو، هەموو ستایشێک بۆ ئەوە لە دونیا و لە قیامەتدا، و هەموو ئیرادەیەک بۆ ئەوە و بۆ ئەو دەگەڕێیتەوە.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ الَّيْلَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِضِيَاۤءٍ ۗ اَفَلَا تَسْمَعُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumul-laila sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum biḍiyā'(in), afalā tasma‘ūn(a).

بڵێ (ئەی محمد)، "ئەگەر خوای گەورە شەوەکەت بۆ بەردەوام بێت تا قیامەت، بیرت لە چی دەکردەوە، جگە لە خوا کێ هەیە ڕووناکیتان بۆ بهێنێت، ئایا گوێت لێ نابێ؟"

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ النَّهَارَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُوْنَ فِيْهِ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumun-nahāra sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bilailin taskunūna fīh(i), afalā tubṣirūn(a).

بڵێ (ئەی محمد)، "ئەگەر خوای گەورە ڕۆژەکەت بۆ بەردەوام بێت تا ڕۆژی قیامەت، بیرت لە چی دەکردەوە، جگە لە خوا کێ هەیە شەوەکەت بکاتە کاتی ئیسراحەت، ئایا نابینیت؟"

وَمِنْ رَّحْمَتِهٖ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mir raḥmatihī ja‘ala lakumul-laila wan-nahāra litaskunū fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

وە بە ڕەحمەتی خۆیەتی کە شەو و ڕۆژی بۆ دروست کردووە، تا تێیدا پشوو بدەن و بەدوای بەخشندەیی ئەودا بگەڕێن (لە ڕۆژدا) و سوپاسگوزاری بکەن.

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

وە (بیرت بێت) ئەو ڕۆژەی کە ئەو (خوای گەورە) بانگیان کرد، و فەرمووی: کوان هاوپەیمانەکانم کە ڕۆژێک بیرتان لێدەکردەوە؟

وَنَزَعْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا فَقُلْنَا هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ فَعَلِمُوْٓا اَنَّ الْحَقَّ لِلّٰهِ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa naza‘nā min kulli ummatin syahīdan faqulnā hātū burhānakum fa‘alimū annal-ḥaqqa lillāhi wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

وە لە هەر نەتەوەیەکەوە شایەتحاڵێکمان هێنا، پاشان گوتمان: بەڵگەیەک لەسەر حەقیقەتەکانتان دابین بکەن، بۆ ئەوەی بزانن کە حەق (ڕاستی) هی خوایە و ئەوەی پێشتر هەیانبوو لێیان ون بووە.

۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ

inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).

بەڕاستی کارون لە گەلی موسادا بووە، بەڵام بە ناڕەوا مامەڵەی لەگەڵدا کردووە و ئێمە خەزێنەیەکمان پێبەخشیوە کە کلیلەکانی زۆر قورس بوون بۆ ئەوەی ژمارەیەک پیاوی بەهێز هەڵیبگرن. (بیرت بێت) کاتێک گەلەکەی پێیان گوت: زۆر سەربەرز مەبە، بەڕاستی خوای گەورە حەزی لەو کەسانە نییە کە شانازی بکەن.

وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

وە بەدوای (پاداشتی) خاکی دوای مردن بگەڕێن بەو شتانەی کە خوای گەورە پێی بەخشیون، بەڵام بەشی خۆت لە دونیا لەبیر مەکەن و چاکە بکەن (لەگەڵ ئەوانی تر) وەک چۆن خوای گەورە چاکەی لەگەڵ کردوویت، وە زیانی لەسەر زەوی مەکە. بەڕاستی خوای گەورە ئەو کەسانەی بەدڵ نییە کە زیان دەگەیەنن.

قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ عِنْدِيْۗ اَوَلَمْ يَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهٖ مِنَ الْقُرُوْنِ مَنْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَّاَكْثَرُ جَمْعًا ۗوَلَا يُسْـَٔلُ عَنْ ذُنُوْبِهِمُ الْمُجْرِمُوْنَ

qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilmin ‘indī, awalam ya‘lam annallāha qad ahlaka min qablihī minal-qurūni man huwa asyaddu minhu quwwataw wa akṡaru jam‘ā(n), wa lā yus'alu ‘an żunūbihimul-mujrimūn(a).

ئەو (کارون) وتی: "بەڕاستی، (ئەو گەنجینەیە)م پێدرا، تەنها بەهۆی ئەو زانستەی کە هەم." ئایا نازانێت خوای گەورە گەلانی پێشووی لەناوبردووە کە لە خۆی بەهێزتر بوون، وە سەروەت و سامانی زیاتری کۆکردۆتەوە؟ وە ئەو گوناهبارانە پێویست ناکات پرسیار لەبارەی گوناهەکانیانەوە بکرێت.

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

بۆیە ئەو (کارون) بە شکۆمەندی خۆیەوە هاتە دەرەوە بۆ لای گەلەکەی. ئەو کەسانەی کە ژیانی دونیایان دەوێت دەڵێن "بەهیوای ئەوەی ئێمە سامانمان هەبێت وەک ئەوەی بە کارون دراوە، بەڕاستی بەڕاستی بەختێکی گەورەی هەیە".

وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ

wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).

بەڵام ئەوانەی زانستیان پێبەخشراوە دەڵێن "ئاخ بۆ ئێوە! بزانن پاداشتی خوا باشترە بۆ ئەوانەی باوەڕیان هێناوە و کردەوەی چاکە دەکەن، وە (پاداشتی گەورە) تەنها ئەو کەسانە بەدەست دەهێنن کە سەبریان هەیە".

فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ

fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).

جا ئێمە ئەو (کارون) و ماڵەکەیمان فڕێدایە سەر زەوی و کەسی نەبوو یارمەتی بدات جگە لە خوای گەورە و ئەویش لەو کەسانە نەبوو کە بتوانێت بەرگری لە خۆی بکات.

وَاَصْبَحَ الَّذِيْنَ تَمَنَّوْا مَكَانَهٗ بِالْاَمْسِ يَقُوْلُوْنَ وَيْكَاَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُۚ لَوْلَآ اَنْ مَّنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۗوَيْكَاَنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

wa aṣbaḥal-lażīna tamannau makānahū bil-amsi yaqūlūna waika'annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdir(u), lau lā am mannallāhu ‘alainā lakhasafa binā, waika'annahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

وە ئەو کەسانەی دوێنێ خەیاڵیان لەسەر پێگەی خۆیان (کارون) کردبوو، دەیانگوت "بەداخەوە ڕاستە خوای گەورە ڕزق و ڕۆزی بۆ ئەو کەسە درێژدەکاتەوە کە بیەوێت لەنێو بەندەکانیدا و سنووری بۆ ئەو کەسانە درێژدەکاتەوە (کە ئارەزووی بۆ دەکات لەنێو بەندەکانیدا)، ئەگەر خوای گەورە بەخشندەیی خۆی بە ئێمە نەبەخشیبا، بێگومان ئێمەش بە خاک دەسپێردرا. ئەفسووس ڕاستە ئەوانەی ئینکاری ڕەحمەتی الله) دەکەن، نابن." بە بەخت."

تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

ئێمە خاکی ژیانی دوای مردنمان بۆ ئەو کەسانە کردووە کە شانازی ناکەن و هیچ زیانێکی لەسەر زەوی ناکەن. وە دەرئەنجامی (باشە) بۆ ئەو کەسانەیە کە خواپەرستن.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى الَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti illā mā kānū ya‘malūn(a).

هەرکەسێک بە چاکە (بێنێت) ئەوا (پاداشت) باشتر لە چاکەی خۆی وەردەگرێت؛ وە هەرکەسێک بە خراپە (ھێنانی) بێت، ئەوا ئەو کەسانەی ئەو خراپەیان کردووە تەنها پاداشتی (بە ڕێژەیی) دەدرێتەوە کە پێشتر کردوویانە.

اِنَّ الَّذِيْ فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لَرَاۤدُّكَ اِلٰى مَعَادٍ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ مَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى وَمَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innal-lażī faraḍa ‘alaikal-qur'āna larādduka ilā ma‘ād(in), qur rabbī a‘lamu man jā'a bil-hudā wa man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

بەڕاستی (الله) کە داوا لە تۆ (محمد) دەکات بۆ (جێبەجێکردنی یاساکانی) قورئان، بەڕاستی دەتگەڕێنێتەوە بۆ شوێنی گەڕانەوەت. بڵێ (محمد)، پەروەردگارم ئەوانە دەناسێت کە هیدایەت دەهێنن و ئەوانەی لە گومڕای ئاشکرادان.

وَمَا كُنْتَ تَرْجُوْٓا اَنْ يُّلْقٰٓى اِلَيْكَ الْكِتٰبُ اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ ظَهِيْرًا لِّلْكٰفِرِيْنَ ۖ

wa mā kunta tarjū ay yulqā ilaikal-kitābu illā raḥmatam mir rabbika falā takūnanna ẓahīral lil-kāfirīn(a).

وە تۆ (محمد) هەرگیز هیوای ئەوەت نەخواست کە کتێبی (القرئان) بۆت دابەزێت، بەڵکو وەک ڕەحمەتێک لەلایەن پەروەردگارتەوە (دابەزی) بوو، بۆیە نابێت هەرگیز یارمەتیدەر بیت بۆ کافرەکان،

وَلَا يَصُدُّنَّكَ عَنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ بَعْدَ اِذْ اُنْزِلَتْ اِلَيْكَ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ ۚ

wa lā yaṣuddunnaka ‘an āyātillāhi ba‘da iż unzilat ilaika wad‘u ilā rabbika wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

وە مەهێڵن ڕێگریتان لێ بکەن (محمد) لە (گەیاندنی) ئایەتەکانی خوا، دوای ئەوەی ئایەتەکانتان بۆ دابەزین، وە بانگەوازی (خەڵک) بکەن بۆ (باوەڕ) بە پەروەردگارتان، وە لە موشریکەکان مەبن.

وَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ اِلَّا وَجْهَهٗ ۗ لَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

wa lā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), lā ilāha illā huw(a), kullu syai'in hālikun illā wajhah(ū), lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

وە (هەروەها) جگە لە خوا خودای تر مەپەرستن. هیچ خودایەک نییە (کە مافی ئەوەی هەیە بپەرسترێت) جگە لە خودا. هەموو شتێک دەبێت لەناو بچێت، تەنها خوا نەبێت. هەموو بڕیارەکان دەسەڵاتی ئەون و تەنها بۆ ئەو دەگەڕێتەوە.